سیامند رحمان، چهره برتر ورزش ايران در سال ۹۵:
خوشحالم بهعنوان يك ايراني توانستم در جمع بزرگان ورزش دنیا قرار بگیرم
سیامند رحمان؛ ورزشکاری که برای هیچکس ناشناخته نیست. او که با دستهای پرتوانش، لقب قویترین وزنهبردار دنیا را به خود اختصاص داده، وزنههایی را زده که حتی وزنهبرداران سالم هم موفق به مهار آن نشدهاند. سیامند را بدون شک باید بهعنوان یکی از برترینهای ورزش ایران در سال 95 معرفی کرد. وزنهبردار معلولی که سه بار پیاپی رکورد جهان را در بازیهای پارالمپیک 2016 ریودوژانیرو زد و قهرمان بزرگترین رویداد ورزشی معلولان در دنیا شد. او با مهار وزنههای بالای 300 کیلوگرم (310 کیلوگرم) در پارالمپیک کاری کرد کارستان. رحمان در المپیک لندن هم قهرمان شده بود اما مهار وزنههای بیسابقه در المپیک 2016 سیامند را در بین برترین ورزشکاران سال 2016 قرار داد. گفتوگوی نوروزی «شرق» را با این قهرمان بااخلاق میخوانید.
سال 95 برای سیامند رحمان چطور گذشت؟ اگرچه سالی پرفشار را به خاطر بازیهای پارالمپیک 2016 ریودوژانیرو پشت سر گذاشتم اما خیلی خوب برایم تمام شد. همین که توانستم برای دومینبار مدال طلای بازیهای پارالمپیک را بگیرم و سه بار رکورد دنیا را در این بازیها بزنم، خاطرات خوشی از سال 95 برایم به یادگار گذاشت. اتفاق مهم دیگری که امسال برایم افتاد، این بود که نامزد دریافت جایزه جهانی «لاروس» شدم. این جایزه یکی از بزرگترین جوایز ورزشی جهان است که هرساله با انتخاب شش ورزشکار برتر دنیا به یکی از آنها تعلق میگیرد. نواک جوکوویچ، یوسین بولت، سرنا ویلیامز و دانیل دیاس کسانی بودند که در ادوار گذشته جایزه لاروس را گرفتهاند. خوشحالم بهعنوان یک ایرانی توانستم در جمع بزرگان ورزش دنیا قرار بگیرم. البته امسال یک اتفاق تلخ هم برایم افتاد و آن شنیدن خبر مرگ بهمن گلبارنژاد، عضو تیم ملی دوچرخهسواری جانبازان و معلولان در بازیهای ریو بود. من و حاج بهمن خیلی با هم دوست و رفیق بودیم. آن چندروزی که در ریو بودیم، مدام در دهکده کنار هم بودیم. وقتی من مدال گرفتم حاج بهمن به اتاقم آمد و به من تبریک گفت. هیچوقت آن روزها از یادم نمیرود. متأسفانه وقتی به تهران رسیدم، ناباورانه با خبر مرگ او روبهرو شدم. این اتفاق آنقدر رویم تأثیر منفی گذاشته بود که تا چند روز حالت افسردهها را داشتم. اکثر ورزشکاران تمام تعطیلات سال نو را در تمرین و مسابقه هستند و آنطور که باید بوی عید را حس نمیکنند. قطعا این اتفاق برای شما هم پیش آمده است. عید امسال کجا هستید؟ خدا را شکر عید امسال در کنار خانواده هستم. ما حتی بعضی از سالها لحظه سال تحویل هم نتوانستیم کنار خانوادهمان باشیم. خوشبختانه امسال تمرین و مسابقهای نیست و من در اشنویه کنار خانوادهام هست. برنامهاي برای رفتن به سفر ندارید؟ فعلا که نه. اشنویه اینقدر سرسبز و قشنگ است که هیچوقت از زیباییهای طبیعت آن خسته نمیشوی. از لحاظ گردشگری طبیعت بکری دارد که هرساله تعداد زیادی از مردم به اینجا میآیند. اما در کل هر تصمیمی که پدر و مادرم بگیرند، من هم مطیع آنها هستم. سفر خارج از کشور را دوست ندارید؟ نه، به نظر من از ایران قشنگتر در دنیا نداریم. من اگر بخواهم سفر بروم آن هم در تعطیلات عید فقط ایران را انتخاب میکنم. شما 28 سال دارید. قصد ندارید در سال جدید ازدواج کنید؟ راستش را بخواهید خیلیها به من گیر دادهاند که امسال باید تشکیل خانواده بدهی. اما فعلا سخت مشغول ورزشکردن هستم. حالا باید ببینیم خدا چه میخواهد. اولین مسابقهای که در سال 96 در پیش دارید، چیست؟ مسابقات قهرمانی جهان است که شهریور ماه در مکزیک برگزار میشود. فکر میکنی بتوانی باز هم رکورد دنیا را بزنی؟ انشاءالله. من در پارالمپیک ریو هم 10 کیلوگرم بالاتر از قولی که داده بودم رکورد جهان را زدم. اما بههرحال ورزش است و هیچچیز در آن قابل پیشبینی نیست. آنهم در ورزشی مثل وزنهبرداری که رکوردی است. یک آسیب کوچک میتواند فاصله زیادی در رکوردهای یک وزنهبردار ایجاد کند. و حرف آخرتان... . در لحظه سال تحویل اول از همه برای سلامتی پدر و مادرم دعا میکنم؛ اگر زحمات و حمایتهای آنها نبود به اینجا نمیرسیدم. دوم شفای مریضها را از خدا میخواهم. سوم هم سالی بیخطر را در تعطیلات عید برای هموطنانم آرزومندم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.