|

سیل جهرم: نعمتی که نقمت شد

سيد آهنگ كوثر

... یا لیت قومی یعلمون؛ ... کاش قوم من می‌دانستند (یس: 26).

«نیک‌بختان به حکایت و امثال پیشینیان پند گیرند، از آن پیش‌تر که پسینیان به واقعه ایشان مثل زنند». گلستان سعدی، باب هشتم. همکار و دوستم، آقای محمد‌جواد قائد‌شرفی، روز چهارم تیر 1359 من را به جهرم برد. نام‌برده در آن روزها رئیس ایستگاه تحقیقات جنگل و مرتع در نور‌آباد بود و از 25 آذر 1358 که برای بازدید زمینه گسترش سیلاب به آنجا رفته بودم، در خدمت برنامه‌ای قرار گرفت که کمتر کسی از آن آگاهی داشت و خیلی کمتر آن را جدی می‌گرفتند. هدف ما تغذیه مصنوعی آبخوان محمد(مد)آباد بود که در سراب باغ ایشان قرار داشت. بامداد روز بعد آبخیز‌های مشرف به دشت را از دور دیده و رودخانه تنگاب را از نزدیک بررسی کردیم؛ سپس به جهاد سازندگی رفته و در نشستی که مسئولان شهر در آن شرکت داشتند، برنامه خود را پیشنهاد کردیم. لازم نمی‌دانم که حاضران در آن جلسه را نام ببرم؛ زیرا هدفم تنها ثبت در تاریخ است؛ شاید آنها که زنده‌اند، به یاد بیاورند؛ آنها که دیگر با ما نیستند، خودشان پاسخ پروردگار را بدهند. بردن نام همدرس و دوستم علی‌محمد شرافت برای دادن شهادت است. فرماندار پرسید: هزینه این کار چقدر است؟ پاسخ ما: دو‌ میلیون تومان؛ چهار دستگاه بولدوزر دست‌دوم را می‌خریم که آنها برای شهرستان جهرم می‌مانند؛ 400 هزار تومان نیز برای خریدن تورسنگ (گابیون)، سنگ، سیمان، سوخت و دیگر خرج‌هاست. جناب فرماندار با نیشخندی فرمودند: ما 20‌ میلیون تومان برای مطالعه طرحی با همین منظور داده‌ایم؛ چگونه می‌توانید با دو میلیون تومان اصل کار را انجام دهید؟ گرچه ایشان ما را شیاد نخواندند؛ اما برداشت‌مان از سخن آن جناب چنین بود. روز هشتم آذر 1359 با آقای مهندس سیاوش پولادی که در آن زمان رئیس مهندسی استانداری بود، آقای مهندس ممتحن، همکار ایشان و آقای محمد‌جواد قائد‌شرفی به سراغ فرماندار وقت جهرم رفتیم. شادروان مهندس صفایی، رئیس وقت مهندسی زراعی فارس، حاضر شده بود که یک دستگاه بولدوزر کاترپیلار را با ساعتی 800 ریال در اختیار ما بگذارد. آقای فرماندار فرمودند که اگر زمین را سوراخ کنند، مردم به آنها فحش می‌دهند. سیل‌های هفته آخر بهمن1395، با شکستن دیواره چند استخر تغذیه در محمدآباد، 700 خانه را در شهرک خارقان ویران کرد. به روایتی، خسارات وارده از سیل اخیر به شهرستان جهرم نزدیک به 50‌ میلیارد تومان برآورد شده است. مسئول این زیان‌ها کیست؟ مهندس مشاور است، طراح است، سازنده است، فرماندار است، ...؟ کی بود کی بود من نبودم! آیا تمام مردم ایران باید خسارت‌های نا‌آزمودگی گروهی انگشت‌شمار را بپردازند؟ نعمتی که می‌توانست بخشی از نیازهای اسرافگران آب را برآورد نقمت، رحمت خدا، زحمت و عذب، عذاب شد؛ چشم همه ما روشن! آیا برچسبی محترمانه را برای افرادی که به‌هر‌دلیل، با جان و روان مردم بازی می‌کنند، سراغ دارید که برای نویسنده این سوگنامه که سال‌های رشد اندیشه‌اش را در جهرم گذرانده است، دردسری تازه نیافریند؟ آیا فرمانداران جهرم در سال 1359 حاضرند یا اصلا می‌توانند 50‌ میلیارد تومان خسارت خانه‌خرا‌ب‌ها را بدهند؟ برای زجری که مردم کشیده‌اند، نمی‌توان رقمی را پیشنهاد کرد؛زیرا درد با پول جبران نمی‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.