|

کولبران هنر

حسین هاشم‌پور

این ستون می‌توانست تیتر دیگری هم داشته باشد: «شب امتحان دولت»؛ زیرا اگر می‌توان اوضاع هنرمندان را با کولبران که زخمی عمیق بر قلب ایرانی است، مقایسه کرد، به حتم حاصل نگاه تصمیم‌سازان این چهار دهه به مقوله فرهنگ و هنر است که اکنون بالطبع دولت یازدهم با وجود تلاش‌هایش، به اندازه چهار سال اخیر در توسعه‌نیافتگی‌اش سهیم است.

یک: موضوع فقط تحدید بازار کار هنرمندان نیست، حتی سخت‌شدن گذران زندگی، نابسامانی بیمه و... را هم هنرمندان می‌توانند تاب ‌آورند کمااینکه تاکنون چنین کرده‌اند، مشکل نبود امنیت‌خاطر است و فقدان قانون. هنر در مراکز دانشگاهی تحصیل شود، اما فارغ‌التحصیل آن برای اجرا گرفتار سلایق این نهاد و آن کارمند باشد... . دو: وقتی ارکستر ملی در خرم‌آباد در یک سالن تخصصی کشتی روی صحنه می‌رود یعنی هنر عزیز ما نه‌تنها فقیر است، بلکه در تصمیم‌گیری‌های کلان حامی هم ندارد، توسعه‌نیافتگی نشانه پیچیده‌ای نمی‌خواهد همین بس که در پایتخت هم سالن تخصصی موسیقی نداریم یا برای برگزاری یک اکسپوی تجسمی هیچ گالری درخورتوجهی ساخته نشده است. سه: اتفاقا تحدیدکنندگان فعالیت‌های هنری فقط دلواپسان نیستند، این دو خبر را ملاحظه کنید: «اجرای ارکستر ملی ایران در کرمانشاه از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کرمانشاه لغو شد زیرا نتوانستند شرایط اجرای کنسرت را هموار و وسیله نقلیه برای برگشت اعضای کنسرت فراهم کنند». خبر دوم را هم لابد شنیده‌اید كه نمایش «آخرین نامه» به کارگردانی مهرداد کورش‌نیا با بازی نوید محمدزاده که قرار بود از 21 اسفند در مشهد روی صحنه برود لغو شد؛ جالب اینجاست که موضوع این اثر دفاع مقدس است. از این نمونه‌ها در سالی که گذشت بسیار است، معنایش این است که حتی وزارتخانه‌ای که همه هم‌وغمش باید حمایت و توسعه هنر باشد هم سامان‌یافته نیست. چهار: شاید اگر فردای 24 خرداد 1392 به هنرمندان می‌گفتید نوروز منتهی به انتخابات ریاست‌جمهوری، حال‌وروز فرهنگ این‌گونه خواهد بود متهم به سیاه‌اندیشی می‌شدید، اما واقع این است هرقدر دولت در تابوشکنی سیاست خارجی سینه ستبر و پیشرو بود، در فرهنگ و هنر قد خمیده داشت و دولا‌دولا پیش رفت. پنج: به گمانم در شب امتحان، دولت باید با محوریت تدبیر و امید با جامعه هنری وارد گفت‌وگو شود و اگر خواهان همراهی آنان است باید برنامه روشن و تضمین‌های لازم بدهد تا شاید دست‌‌کم در چهار سال آتی با تأسیس یا قدرت‌یافتن اتحادیه‌ها و انجمن‌های هنری گام‌های تثبیت‌شده‌ای برای احیای ‌شأن هنر و هنرمند و واگذاری تام‌وتمام امور هنر به هنرمندان برداشته شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.