پیشکش به خالق «طعم گیلاس»
عسل عباسیان : میتوانست امروز، روزی باشد که کیارستمی، دقیقا یک سال پس از جراحی پلیپ روده، مراحل نهایی تازهترین فیلمش را در چین پشتسر بگذارد و باز نماهایی بکر از زندگی را برای زندگان قاب بگیرد، اما نیست و خاطره نبودنش و چگونهرفتنش، ،دوستان و دوستدارانش را بیتاب میکند؛ بااینحال همه از او آموختهاند که باید به جریان سیال زندگی دل سپرد. پس شاگردانش به دعوت نگار اسکندرفر، مدیر مؤسسه فرهنگی- هنری «کارنامه» که بانی کارگاههای فیلمسازی کیارستمی بود، حوالی محل کلاسهایشان همه دور هم، جمعاند و در زردبند لواسان، نهال گیلاسی، به یاد او به زمین هدیه میکنند. اسکندرفر میگوید: «قرار بود سال گذشته کیارستمی خودش به جای درخت گیلاس کهنی که اینجا بود و خشک شد، نهال گیلاسی بکارد. فصل کاشت درخت، او بیمارستان بود و گفت سال بعد و امسال در غيابش اين نهال را به ياد او مي كاريم». حالا کیارستمی نیست و به نیابت از او و به یادش همایون ارشادی، نقشآفرین «طعم گیلاس»، سعید مطلبی، مهتاب کرامتی، علی سلطانی، شادمهر راستین و نگار اسکندرفر، در کنار جمع 30، 40 نفره شاگردان کیارستمی، یاد او را زنده میکنند و نهال گیلاس میکارند و به امید اینکه نهالِ تازه کاشته شده، روزی بارور از گیلاسهای سرخی باشد که مردمانی با چشیدنش، به زندگی بازگردند، ضیافتشان را با یاد دوست و استادشان به پایان میبرند. کیارستمی نیست تا زندگی را قاب بگیرد، اما شاگردانش دوربینبهدست، همه بیوقفه در حالِ ثبتِ زندگی هستند و این مجال، به یاد چهارشنبههای کارگاه کیارستمی، به صرف چای و شیرینی کنار هیزمهایی که در آتش میسوزند، در باغ سلطانی زردبند به تاریخ هجدهم اسفند نودوپنج در خاطرشان جاودانه میشود. ساعتي بعد جمع شاگردان كيارستمي ،كمي آن سوتر،در «ترك مزرعه» كنار مزار استادند و به ياد او،حوالي باغچهاش،زير بارش نرم برف بنفشه ميكارند و لابد به سالي فكر مي كنند كه در غياب او تحويل خواهند كرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.