|

تلمبه‌خانه‌ای در خط مقدم

شرکت نفت ایران - انگلیس در برنامه انتقال نفت ایران از مسجدسلیمان به سمت مقصدهای فروش خود برای ایجاد تلمبه‌خانه‌ای در مسیر انتقال و البته رساندن نفت به تعدادی از شهرها و روستاهای مسیر برنامه‌ریزی داشت و این‌گونه بود که ساختمان‌ها و تأسیساتی را در دارخوین راه‌اندازی کردند. تأسیساتی شامل دیگ‌های بخار، بویلرها و تلمبه‌های عظیم‌الجثه و دنیایی از خطوط لوله و... که سال‌های سال جمع زیادی از مردان را سرگرم و شاغل می‌کرد تا اینکه انواع خطوط لوله و تجهیزات جدید جای تلمبه‌خانه را گرفتند و افت فشار نفت در مسجدسلیمان ماهیت این تجهیزات و مجموعه را زیر سؤال برد. این مجموعه باارزش سال‌های سال در سکوت و تاریکی و بیهودگی فرو رفت تا اینکه بمب‌های عراق بر سرش فرود آمد. دارخوین و تلمبه‌خانه آن جزء همان خط مقدم‌های نفت در جنگ تحمیلی بوده است، ساختمان‌هایی مرتبط با هم که در جنگ تحمیلی در انبوه تأسیسات و دیگ‌های بخار و لوله‌ها رزمندگان را هم نگهداری می‌کردند و خدا می‌داند آن جوانانی که دیگر برنگشتند چه روزها و شب‌هایی را گذراندند و چه یادگاری‌هایی که روی دیوارهای تأسیسات دارخوین ننوشتند. یادگاری‌ها، شعرها و نوشته‌هایی که هنوز هم بر آن دیوارها مانده و قرار است جزئی از تاریخ نفت و جنگ باشد. پس از جنگ هم با توجه به جاذبه‌های فیزیکی و ظاهری سایت و ساختمان‌ها و دودکش‌های مرتفع، از این محوطه بارها به‌عنوان لوکیشن فیلم‌های مرتبط با دفاع مقدس استفاده شد که مهم‌ترین آنها شاید سکانس‌های پایانی سریال به‌یادماندنی «در چشم باد» باشد. مردم شهر دارخوین هم مانند مسجدسلیمان در محرومیتی آشکار از چند دهه قبل تاکنون هستند و حالا در کنار موزه‌های نفت نیاز به امکانات دیگر و البته اشتغال دارند. آنها هم با این سؤال مهم مواجه هستند که در شرایط کمبود سرانه‌های بهداشتی، درمانی، ورزشی و فرهنگی، داشتن موزه نفت به چه دردی می‌خورد. وزارت نفت هم این ابهام را متوجه شده و در توافقی با وزارت بهداشت، در کنار مجموعه تلمبه‌خانه دارخوین یک مجموعه درمانی و یک ورزشگاه ساخته است اما پس از آماده‌سازی و افتتاح تاکنون وزارت بهداشت و وزارت ورزش و جوانان این مجموعه‌ها را تحویل نگرفته و برای فعال‌شدن آنها اقدام نکرده‌اند. ایجاد اشتغال و امکانات و احیای آن در این نقاط کار سخت و هزینه‌بری است و به نظر می‌رسد تنها پول در این مورد راهگشا نباشد و باید با همکاری و همدلی نیازهای این مناطق محروم را برطرف کرد. بسیاری از مردم درباره نفت، بشکه‌های نفت، چاه نفت، لوله‌های نفت و... خبر و عکس و توضیحات شفاهی زیادی را دیده و شنیده‌اند اما این موزه در مسجدسلیمان به شکلی نزدیک این صنعت را ملموس می‌کند. به‌عنوان نمونه جلوی ورودی ساختمان مرکزی نفت در مسجدسلیمان که از صد سال قبل تاکنون باقی مانده، بخشی از لوله‌ها و تأسیسات کنترل فشارسرچاهی نفت را که به کریس-مستری معروف است قرار داده‌اند. تأسیساتی که در هر نقطه‌ای به‌راحتی قابل دیدن نیست و اینجا امکان‌پذیر است و ارزش دیدن دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.