خودی که حجاب خود است
گیتی صفرزاده
صبح که چشمان نازنینمان را به روی اولین شبکه اجتماعی باز میکنیم، اولین پیغام روز را با یک عالمه گل و بته دریافت میکنیم: خودت را دوست داشته باش و از زندگیات لذت ببر. داخل تاکسی که مینشینیم گوینده رادیو با مرتعشترین فرکانس موجود در گوشمان فریاد میزند: خودتان را میهمان یک روز خوب کنید. داخل روزنامه روی میز که سرک میکشیم مقاله فلان روانکاو معروف را میبینیم که نوشته: اول باید به خودت عشق بورزی. همکار بغلدستیمان هم درحالیکه حرص و جوشمان را بابت کارهای عقبافتاده میبیند، میگوید: خودت را خسته نکن. حتی روی بیلبورد شهر هم با حروف درشت نوشته: خودت پزشک خودت باش. وقتی به خانه میرسیم و از روز شلوغمان شکایت میکنیم، اهل خانه با قیافه متفکرانهای میگویند: همهچیز به زاویه دید خودت بستگی دارد! شهر پر از خودهاست؛ خودهایی که قرار است خودشان را دوست داشته باشند، به فکر خودشان باشند، خودشان را خسته نکنند، خودشان را تخلیه کنند و درنهایت دنیا را از زاویه دید خودشان ببینند. فارغ از اینکه این خود اشاره به چه مفهومی دارد و در باب خود فلاسفه و اهل دین و دنیا چه نظراتی داشته و دارند و هرکس چه برداشتی از ماجرا میکند، به نظر میآید خودهایمان، بیخودی زیاد شدهاند. یاد مرحوم حافظ بخیر که میگفت: تو خود حجاب خودی، حافظ از میان برخیز.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.