چالش سلامت؛ نیمگام به پیش یا 2 گام به پس؟
بابک زمانی- رئیس انجمن سکته مغزی ایران
در زمینه بهداشت و درمان مهمترین اقدام دولت روحانی، بهرسمیتشناختن اقتصاد بود. همان اصل اجتنابناپذیری که سالها زیر لعاب جملات دهانپرکنی در جهت تقدس کار طب سعی میشد از نظر دور بماند. بحران تأخیر در پرداخت بیمهها اگرچه در ظاهر به شکل بحرانی دشوار نمود پیدا کرد، اما در اصل نشانهای بود از این واقعیت که دیگر جامعه نمیتواند نادیدهگرفتن اقتصاد در کار سلامت را تاب بیاورد. دیگر حتی دزدنامیدن پزشکان در یک برنامه عمومی رسانهای هم نمیتواند توجه عمومی را از این واقعیت که ماههاست این گروه دزدان! همان حقوق ناچیز بر مبنای همان تعرفههای غیرواقعی را هم دریافت نکردهاند تحتالشعاع خود قرار دهد. دیگر کسی را نمیتوان با این شعارها فریب داد. همه آشکارا درمییابند که بودجههای درمانی، آموزشی و تحقیقاتی بیمارستانهای آموزشی، هزینه سِرم و دارو و نان و قاتق بیماران بستری در این بیمارستانها که بخش عمده آن وابسته به پرداخت دستمزد به مراکزی است که ماهها از ارائه خدماتشان و خشکشدن عرق جبینشان میگذرد ربطی به دزدبودن یا نبودن پزشکان ندارد! چالش بزرگ روحانی در ماههای باقیمانده، چالش آسانی نیست؛ نیرویی که سهم خود از دستمزد کارمندان و کارگران را هرماهه قبل از پرداخت حقوق با هدف تأمین درمان در صورت نیاز، از دسترنج ایشان کسر میکند و معلوم نیست به خرج کدام زخم وامانده ضرور یا غیرضرور و حتی مضر میرساند؟ سیستمی که با سر باززدن از هزینههای درمان به ترتیبی روزآمد! جامعه و پزشکان را به یکدیگر بدبین کرده و پزشکان را آماج امواج بحق، اما اضطرابآلود مردم قرار میدهد در چنبرهای است که در صد روز آینده هم راهی جز این فرار به جلو پیشرو ندارد بنابراین دولت روحانی هم باید خیر و صلاح خود را به تأسی از ایشان، نه در پشتسر که در پیشرو بجوید و همانگونه که بعد از سر باززدن از تعهدات بیمهای کار به دزدنامیدن همه پزشکان انجامید، طرح سلامت هم که از شهرها و روستاها شروع شد، در مقابل باید تأمین پیشرفتهترین تکنولوژی سلامت، آنچه مردم ما سزاوار آن هستند و جامعه جوان متخصص ما حسرت آن را میخورند و گاه با سودای آن- و نه سودای منافع شخصی- کشور خود را برای همیشه ترک میکنند، وجهه همت خود قرار دهد.دولت روحانی در صد روز آینده باید وجهه همت خود را تصویب قوانین و راهکارهایی قرار دهد که به تأسیس بیمارستانهایی مدرن با ساختمانهایی بزرگ در وسط یک پارک بسیار بزرگتر، نه ساختمانهایی ساختهشده در پارکینگ بیمارستانهای ٥٠ سال پیش! استخدام بهترین متخصصان حداقل ایرانی شاغل در خارج از کشور، صرف بودجه برای خرید آخرین تکنولوژی برای آیسییوهای مدرن، خرید آمبولانسهای مجهز به سیتیاسکن برای درمان سکته مغزی در همان دقایق اولیه و... میانجامند. بازگشت به عقب، کاهش هزینههای درمان مردم و کنارآمدن با شرایطی که درمان و سلامت را به حیاط خلوت جامعه میراند، نهتنها نقضغرض در اهداف عالیه دولت است، بلکه چالشی شده در برابر اعمال اقتدار دولتی!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.