همدردی با دوربین
هایده صفییاری. تدوینگر «فروشنده»
چقدر ميبالم به خود از آشنايي و همكاري با اصغر فرهادي بزرگ، به انسانهايي كه باعث ميشوند خودت را بيشتر دوست داشته باشي، وجود زلالشان هميشه موجي از گرما و عشق ميپراكند و همواره در رنجيدهشدهترين شرايط با لبخند، بيهيچ واژه زشتي از آدمهای رنجآفرین و بيمهريشان، صحبت ميكنند. اين ديدن و گذشتن و در دام بخل و كينهنيفتادن، حتما آن فرصت طلايي انديشيدن به چشماندازهاي ژرف انساني، جهاني را به وجود ميآورد. باتلاقهایی كه علاقهمند به كشيدن ديگران در خودند، به حال خود واميگذارند و لحظههاي نفسگير فيلمهايشان را خلق ميكنند تا آن پيامی را كه قرار است نهتنها متن سخنراني مراسم اسكار که بيانيهای باشد براي جهاني نيازمند، به گوش مردمان برسانند: «متأسفم که امشب در کنار شما نیستم، من به احترام مردم کشورم و شش کشور دیگر که با قانون غیرانسانی منع ورود مهاجران مورد بیاحترامی واقع شدند به آمریکا نیامدم. تقسیمبندی جهان به ما و دشمنان ما توسط سیاستمداران افراطی، باعث ترس میشود، ترسی که توجیهیست دروغین برای خشونتها و جنگها. جنگهایی که مانع بزرگی بودهاند برای رسیدن به دموکراسی و رعایت حقوق بشر در کشورهایی که مورد تهاجم واقع شدهاند. سینماگران میتوانند با چرخش دوربینهایشان به مشترکات انسانی، کلیشههایی را که از ملیتها و ادیان مختلف ساخته شده است بشکنند و زمینه همدردی و به دنبال آن همبستگی مردمان جهان را فراهم کنند. همدردی چیزیست که ما امروز بیشتر از هر زمانی به آن نیازمندیم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.