بدرقه بانوی کهریزک
«اینجا مکانی است برای زندگیکردن، نه زندهماندن». این شعاری است که بر در و دیوار آسایشگاه کهریزک نقش بسته؛ آسایشگاهی که عصر چهارشنبه یکی از بانیان و مؤسسان خود را برای همیشه از دست داد. «اشرف بهادرزادهقندهاری» را بانوی رنگینکمان ایران مینامند؛ زنی که در 91 سال زندگی، چندین مرکز بزرگ حمایت و توانمندسازی زنان را به راه انداخت که گل سرسبد آنها آسایشگاه خیریه کهریزک بود. محسن امیریوسفی، کارگردان، در سال 89 مستند «هملت در کهریزک» را در این آسایشگاه خیریه ساخته و از تجربه دیدار با بهادرزادهقندهاری به «شرق» میگوید: «به واسطه کار در اپیزود «هملت در کهریزک» دیداری با خانم قندهاری داشتم. شخصیت عجیب و تأملبرانگیزی بودند؛ خصوصا آنکه با ارادهای قوی، سنگ بنای خیریهای بزرگ را گذاشته بودند و شما در جایجای این مرکز میتوانستی ببینی که شعار سازمانی این خیریه محقق شده است».قندهاری دقیقا 50 سال ریاست هیئتمدیره کهریزک را به عهده داشت و در کنار این مرکز، تأسیس گروه بانوان نیکوکار و ایجاد مؤسسه خیریه خانه مادر و کودک دو اقدام مهم مدیریتی او در این عرصه بودند که به اشتغال نزدیک به چهار هزار زن ختم شد. امیریوسفی در مراجعه به خاطرات آن روزهایش از تنها دیدار خود با بهادرزاده میگوید: «برای ما که تیم تولید بودیم، قبل از ورود به آسایشگاه کهریزک، پیشبینی میکردیم که با یک فضای دلمرده و غمانگیز روبهرو شویم؛ اما بعد از شروع فیلمسازی نظرمان تغییر کرد. توصیف این کارگردان از شخصیت بهادرزادهقندهاری یک شخصیت متفاوت و الگوست: «مشخص بود که جزء معدود انسانهایی هستند که یک جهانبینی مجزا و مخصوص به خود دارند که در کهریزک عملی شده و هنوز هم ما از نتایج کار ایشان بهرهمند هستیم. حالا هم که ایشان درگذشته است، وجود این آسایشگاه خیریه و مسیری که ایشان ایجاد کردند، نشان از یک الگوبخشی در حوزه انسانی دارد که بعید است از یاد کسی برود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.