|

نگاهی کوتاه به تاریخچه خودروهای پرنده

طرح‌هایی که با موفقیت تجاری همراه نشد

مینو دست‌بلارکی

خودرو همیشه برای طرفداران هیجان و سرعت، جذابیت‌های فراوانی داشت؛ البته هواپیما هم می‌تواند نیاز به هیجان بسیاری از افراد را فراهم آورد به‌ویژه آنکه امروزه خودرو بسیار فراگیر شده است و داشتن خودرو (حال با هر نوع ویژگی یا توانایی‌های فنی)، دیگر نمی‌تواند نشانه خاص‌بودن افراد باشد. به‌همین‌دلیل، برخی از شرکت‌های نامدار و پرسابقه یا گمنام و تازه‌تأسیس به این فکر افتادند که این دو را با هم ترکیب کنند و وسیله جدیدی بسازند که مزیت‌های هر دو را داشته باشد و این‌گونه بود که ایده هواپیماهای جاده‌رو یا خودروهای پرنده شکل گرفت. به گفته کارشناسان، چنین وسایل ‌نقلیه‌ای می‌تواند فاصله بین هواپیما و خودروهای معمولی را پر کند و بین این دو پل بزند. گفتنی است از زمان ساخت اولین خودروها و پرواز اولین هواپیماها، ایده ساخت وسیله‌ای که بتواند نقش و کارکرد هر دو را داشته باشد، در ذهن بشر شکل گرفت و حتی برخی مبتکران و مخترعان به ساخت نمونه‌هایی از آن اقدام کردند؛ اما طرح‌شان هیچ‌گاه با موفقیت‌های تجاری همراه نشد و امروزه فقط می‌توان نمونه‌هایی از آنها را در موزه‌ها دید. اکنون در موزه تاریخ قدم می‌زنیم و با برخی از این نوع خودروها که دست‌کم تاکنون سرنوشت خوش‌یمنی نداشته‌اند (البته جز در برخی فیلم‌های سینمایی)، بیشتر آشنا می‌شویم. موتور بخار: شما هم خیال می‌کنید که برادران «رایت» هواپیما را اختراع کردند؟ «جان استرینگ‌فلو» و «ویلیام یاموئل‌هنسن» در سال 1841 و پیش از برادران «رایت»، یک وسیله پرنده را اختراع کردند؛ اما این دو نتوانستند هواپیمای تک‌بال خود را بسازند و با آن پرواز کنند. طول بال این هواپیمای شبیه خودرو 57 متر بود. هواپیمای کورتیس: از هواپیمای «گلن کورتیس» در سال 1917، در نمایشگاه هوانوردی آمریکا رونمایی کردند. بدنه این خودروی پرنده، آلومینیومی و پنجره‌هایش پلاستیکی بود. شروع جنگ جهانی اول مانع ساخت و پرواز این خودروی پرنده شد. خودروی پرنده واترمن: «واترمن» این محصول را سال 1937 طراحی کرد که شش سیلندر داشت. در آن زمان فقط پنج دستگاه از آن تولید شد که «ایروبیل» (Aerobile) نام داشت. بعدها و در دهه‌هاي 40 و 50 مدل‌های پیشرفته‌تر این محصول روانه بازار شدند. کانویرکار: خودروی پرنده «کانویرکار» (ConvairCar) مدل 118، نوامبر سال 1947 برای اولین‌بار پرواز کرد. برای تولید این‌ محصول، یک سالن بسیار پیشرفته طراحی و بنا کردند. این محصول پس از یک ساعت پرواز، به دلایل فنی مجبور به فرود اضطراری شد که همین موضوع آسیب شدیدی به بال‌های آن وارد کرد. فورد لواکار: خودروی «فورد لواکار» (Ford Levacar) برای پرواز، به جاده‌ نیاز ندارد. سال 1959 در میشیگان از این خودرو رونمایی کردند. این خودرو، یک نفر ظرفیت داشت و براساس تبلیغات، می‌توانست تا سرعت 800 کیلومتر بر ساعت حرکت کند. ایروکار: خودروی پرنده «ایروکار» (Aero-Car) با بال‌های تاشو، اولین نمونه امیدوارکننده برای پرواز یک خودرو بود. نمونه اولیه این خودرو می‌توانست تا سرعت صد کیلومتر در ساعت روی زمین و 175 کیلومتر بر ساعت در آسمان حرکت کند. اسکای‌‌کامیوتر: طرح مفهومی «اسکای‌کامیوتر» (Sky Commuter) را مهندسان شرکت بویینگ در دهه 80 میلادی ارائه کردند. این هواپیما یک موتور گازی و پروانه‌ای هلیکوپترشکل داشت که هیچ‌گاه به تولید انبوه نرسید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.