|

آینه

کیهان «نفوذ جریانی» و القاء «دوقطبی جنگ و صلح»! محمدحسین محترم: ... به این سؤال باید پاسخ دهند ادعای برطرف‌شدن سایه جنگ از سر ملت ایران به برکت برجام چه شد!؟ ...به این سؤال باید پاسخ دهند در زمانی که به ادعای آنها دولت قبل یک دولت تندرو بود و بوش جمهوری‌خواه و تندرو هم در آمریکا در مسند قدرت بود، چرا جرات حمله به ایران را نداشت و با مقاومت ملت ایران و موضع‌گیری‌های اصولی نظام و رهبری بوش از سر استیصال به دنبال مذاکرات استراتژیک همه‌جانبه با ایران بود؟ که پایه مذاکرات هسته‌ای کنونی نیز همان تلاش‌های بوش تندرو بود! . در این خصوص باید گفت، سال ۸۶ و در دولت نهم، بوش تندرو پیشنهاد مذاکرات با ایران را داد و تونی بلر نخست‌وزیر سابق انگلیس را به نمایندگی از کل غربی‌ها برای مذاکرات به عمان فرستاد اما تونی بلر بعد از دو روز انتظار با سرخوردگی و ناراحتی عمان را ترک کرد. این نشان می‌دهد هم جمهوری‌خواهان تندرو و هم دموکرات‌‌های میانه‌رو! از جنگ با ایران پرهیز دارند... .

ایران مسئله «فقر» در ایران امروز عباس عبدی: ... تأمین حداقل نیاز مردم به موادغذایی و کالری و حدی از مسکن و پوشاک، را نمی‌توان و نباید نادیده گرفت و به امور دیگر حواله داد. قابل قبول نیست که این حجم از ثروت و درآمد در جامعه به گردش درآید ولی این حد از نیازهای بسیاری از هم‌وطنان تأمین نشود. مسئله مهم در این برنامه اصلاح حداقل دستمزدهاست. بدون تردید موفقیت دولت در کنترل تورم را باید اقدام مهمی در کاهش فقر دانست، زیرا تورم بدترین ضربه را به فقرا می‌زند. ولی از افزایش حداقل دستمزد نباید ترسید. سهم دستمزد در هزینه نهایی کالاها و خدمات بسیار کمتر از آن است که تبلیغ می‌شود. درست است که دولت فعلی توانسته افزایش دستمزد را اندکی بیش از نرخ تورم بالا ببرد ولی این مقدار اندک کافی نیست. گمان نکنیم که افزایش حداقل دستمزد به ضرر تولید است. با حداقل دستمزد یک‌میلیون تومان، کارگر نمی‌تواند خدمتی به تولید و کارفرما کند. بنابراین پیشنهاد می‌شود که جهشی قابل قبول در حداقل دستمزد سال آینده کارگران در نظر گرفته شود... .

جوان ترساندن از جنگ، امید غربگرایان! محمدجواد اخوان: این روزها رئیس‌جمهور جدید آمریکا تا حدی درگیر چالش‌های داخلی این کشور شده است و بسیاری از ناظران پاره اظهارات وی درباره کشورهای دیگر از جمله ایران را جدی نمی‌‌گیرند. واقعیت این است که درگیری‌های ملی ترامپ عمده دلمشغولی‌های وی را معطوف به خود کرده است، اما ناگفته پیداست که موضوع ایران در میان پرونده‌های سیاست‌ خارجی آمریکا، مسئله مهمی است و دیر یا زود مسئله‌های ذیل آن، از جمله پرونده هسته‌ای، مناقشات میان ایران و نظام سلطه و به‌خصوص پرونده برجام مطرح خواهد شد. در سر دیگر ماجرا، غربگرایانی قرار دارند که هرچند در داخل کشور ما هستند، اما بنا به سنت مألوف چشم امید به غرب دارند و خواه ناخواه سرنوشت سیاسی خود را به رویکردهای غرب گره زده‌اند. بنابراین حتی اگر «ترامپ» هم فرصت پرداختن به موضوع ایران را نداشته باشد، این شبکه همکار داخلی غرب در ایران است که سعی می‌کند با بر ساخته‌های رسانه‌ای پای آمریکا را به تحولات داخلی ایران باز کند... .

جمهوری اسلامی همبستگی با آل‌خلیفه اشتباه راهبردی اردوغان ... به‌راستی اردوغان در منامه از چه چیزی دفاع و حمایت کرد؟ با نگاهی به کارنامه سیاه و رسوای رژیم آل‌خلیفه در سرکوب قیام حق‌طلبانه و مسالمت‌آمیز مردم بحرین بهتر می‌توان دریافت که اردوغان دچار چه اشتباه راهبردی و بزرگی شده است. جلاد منامه نه‌تنها جوانان غیرتمند بحرینی را به شهادت رسانده و ملتی را با جنایت و سرکوب و شکنجه، از حقوق اولیه و طبیعی و بدیهی آنها محروم کرده که حتی به نمادهای مقاومت و عزت آنها نیز کینه می‌ورزد. جای سؤال است که تخریب و انهدام کامل میدان التحریر (میدان لولو) با چه هدفی صورت گرفت؟ جز آنکه آل‌خلیفه حتی به محل تجمع نیروهای وفادار به اسلام نیز حسادت می‌ورزد. به‌علاوه اردوغان در کارنامه سیاه آل‌خلیفه چه نکته مثبت و قابل دفاعی یافته که از عملکرد رسوای دژخیمان بحرین حمایت می‌کند؟ آیا اطاعت کورکورانه از اشغالگران سعودی افتخار است با همدستی یا بیگانگان برای اشتغال بحرین؟ آیا میدان‌دادن به آمریکا و انگلیس برای استقرار ناوگان دریائی آنها در بحرین افتخار است یا کشتار مردم مظلومی که به جز عدالت و آزادی، خواسته دیگری ندارند؟ ...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.