|

ما مردم‌ایم

حسین بکایی

1- در روزهای نخست شروع به کار دولت تازه آمریکا رئیس‌جمهور تازه به تخت نشسته فرمانی صادر کرد و به بهانه امنیت آمریکا انسان‌هایی را از اهالی هفت کشور از ورود به آمریکا منع کرد. یکی از این کشورها ایران است. 2- ایران بالغ بر 80 میلیون نفر جمعیت دارد و نزدیک به 10 میلیون ایرانی به دلایل مختلف سال‌هاست که در خارج از ایران زندگی می‌کنند. 3- اینکه دولت ایران چه باید بکند و چه می‌تواند بکند، کار سیاست‌مداران است و در تخصص ملت نیست. اما پاسخ این پرسش که آیا دولت می‌تواند همه آنچه را ملت می‌خواهد، انجام دهد؟ به یقین «نه» است. دولت در بهترین شکل فقط درصد کمی از خواست ملت در برابر این دستور را می‌تواند انجام دهد. 4- امروز با همه محدودیت‌هایي كه پیش‌روی حرکت‌های مدنی است، ملت ایران توانسته است به اشکال مختلف حضور فرهنگی و انسانی خود را به جهانیان نشان دهد و در صحنه نمایش و حضور جهانی، در دیدرس باشد. اهدای جایزه نوبل به يك ايراني، حضور فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های جهانی، نام‌گذاری سال 2001 به نام سال گفت‌وگوی تمدن‌ها بنا بر پیشنهاد رئیس‌جمهور وقت ایران، نام‌آوری وزیر امور خارجه ایران به‌عنوان دیپلمات کارآزموده و... در کنار نمونه‌های دیگر دلایل این حضور است. 5- از روز نخست اجرای دستور رئیس‌جمهور آمریکا مردم و نهادهای مدنی و سازمان‌های دفاع از حقوق انسانی و اختیارات شهروندی در کنار نمایندگان سنا و نهاد‌های دولتی که حاضر به قبول و اجرای دستورات ضدبشری نیستند، تا نمایندگان سازمان‌های مختلف از شهرداران شهرهای مختلف گرفته تا حقوق‌دانان و کارکنان وزارت خارجه و وزارت دادگستری، از هنرمندان گرفته تا دانشگاهیان و نویسندگان، از صاحبان مشاغل گرفته تا مدیران سایت‌های اینترنتی و... دست به کار شدند و هرکس به شکلی با این تبعیض به مقابله برخاست. اینکه دو نماینده کنگره زنی مسلمان را از دست پلیس فرودگاه نجات دهند و وارد آمریکا کنند، اینکه وکلای یک سازمان مدنی از یک قاضی حکم بگیرند که مهاجران غیرقانونی نمی‌توانند تحت تعقیب قرار بگیرند، اینکه شهرداران 300 شهر رسما اعلام کنند که دستور رئیس‌جمهور را مبنی بر شناسایی و اخراج مهاجران غیرقانونی، اجرا نخواهند کرد، اینکه ده‌ها ‌هزار نفر در فرودگاه‌ها جمع شوند و علیه این اقدام رئیس‌جمهور تظاهرات کنند، اینکه وزیر خارجه بازنشسته و یک هنرپیشه زن از یک سریال بسیار نام‌آورشده، خودشان را مسلمان ثبت کنند تا تودهنی به رئیس‌جمهور بزنند، عکس‌العمل‌هایی است که در مدت کوتاهی نشان داده شده است. البته اینها فقط شعار و حرف و داد و... نیست. تاکنون ‌میلیون‌ها دلار بودجه به حساب سازمان‌ها و نهاد‌های مبارز علیه چنین تبعیض‌هایی ریخته شده است تا پشتوانه این حرکت باشد. 6- البته ما هم سازمان و نهاد مردم‌نهاد و آدم مشهور و صدای بلند و امکانات ارتباطی داریم، فقط نسبت به اتفاق‌های اطرافمان کمی کم‌توجهیم. مثلا به اندازه شنیدن خبر و شوخی‌کردن در کانال‌ها و گروه‌های فضای مجازی نسبت به این حرکت دولت آمریکا واکنش نشان می‌دهیم، می‌خندیم و... متأسفانه تا امروز خبرهای کمی از تلاش‌ها و واکنش‌های نهاد‌های مدنی و شخصیت‌های علمی و هنری دراین‌باره شنیده شده است. اصل این است که زیر این فرمان توهینی عمومی نهفته است. توهینی به ملتی بزرگ و با فرهنگ و سابقه و دانش و البته بی‌گناه و صلح‌دوست که نمی‌داند چرا نامش در فهرست خشونت‌طلبان و تروریست‌ها ثبت شده است. به راستی کدام ایرانی تاکنون بمبی به خودش بسته و جایی را منفجر کرده است؟ کدام ایرانی با هواپیما به برجی کوبیده است؟ کدام ایرانی با کامیون به میان بازاری و رستورانی رانده است؟ کدام ایرانی مسلسل‌به‌دست به فرودگاهی و دانسینگی هجوم برده است؟ پس چرا ما را به چوب کارهای دیگران می‌رانند و به اسم مقابله با دیگران به ما حمله می‌کنند؟ ترامپ چشم‌بسته ما را هدف گرفته است و با دلیل و بی‌دلیل در هر مناسبتی ایران را تهدید می‌کند و... 7- این درست است که‌ میلیون‌ها ایرانی در داخل کشور زندگی می‌کنند و ممکن است برنامه‌ای برای سفر به اروپا و آمریکا نداشته باشند و... اما دور نخواهد بود که ژاله‌های این آتش جایی را ما را هم خواهد سوزاند. 8- ما مردم‌ایم و ما باید به فکر هم و پشتیبان هم باشیم. پشتیبان ایرانیان ساکن خارج از ایران و ایرانیان داخل کشور. پشتیبان همه آنها که از این تصمیم آزار می‌بینند و آنهایی که ممکن است در سال‌های بسیار دور تحت‌تأثیر این تصمیم قرار بگیرند. ما مردم‌ایم و آنچه ما مردم ایران، از نهادهای مدنی گرفته تا سازمان‌های فرهنگی، آنچه از سلیبریتی‌ها گرفته تا اهل علم و دانش، از ساکنان آمریکا در ناسا گرفته تا ساکنان اروپا و آسیا و داخل کشور، می‌توانیم انجام دهیم، هیچ دولتی نمی‌تواند انجام دهد. 9- باور کنیم سیاست‌پیشگان در هر جای دنیا به‌سختی حاضرند به اشتباه‌کاری خودشان اعتراف کنند و مسئولیت خطاهایشان را بپذیرند. ترامپ به این سادگی حرفش را پس نخواهد گرفت و اگر امروز به حکم یک قاضی از یک نظام قضائی مستقل راهش بسته شده است، فردا با ترفند دیگری وارد خواهد شد. گفته او در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز گواه این گفته است. البته در راه مقابله با هجوم غیرانسانی و توهین و تحقیر ما نه دست‌بسته‌ایم و نه ‌تنها. ما حق داریم و می‌توانیم با استفاده از قدرت مدنی خود، به مقابله مدنی با مهاجم برویم و پیش از صدای شلیک اسلحه‌ها با فرهنگ و تمدنمان از خودمان دفاع کنیم. و باور داشته باشیم در این راه جهان در کنار ما خواهد بود. 10- بیایید به رئیس‌جمهور آمریکا بی‌هیچ توهین و خشونتی بگوییم: آقای پرزیدنت، داری اشتباه می‌کنی. ما آن نیستیم که تو می‌گویی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.