بحران مديريت بحران
محمدامین قانعیراد . جامعهشناس
پس از حضور شهردار تهران در مجلس برای ارائه توضیحاتی درباره حادثه پلاسکو، حواشی فراوانی درباره مدیریت شهری مطرح شده و شهروندان تهرانی با سؤالهای فراوانی روبهرو شدهاند که بخشی از آن نیازمند پاسخگویی فوری از سوی مسئولان است. در این میان به نظر میرسد، نبود نظارت نهادینه بر عملکرد شهرداریها مانع از آن میشود که سرنوشت میلیونها شهروند به این نهاد مختار سپرده شود. ارتباطات شخصی بین اعضای شورای شهر و مدیران شهری و نبود نظارت مردمی و از آن طرف نظارت ضعیف دولتی، همگی دستبهدست هم دادهاند و زمینههای خطا در مدیریت شهری را گسترش دادهاند. آنچه بعد از بروز این حادثه تلخ روشن است این است که به نقطهای بحرانی در تهران رسیدهایم و باید تصمیم جدی گرفته شود و بهویژه اینکه شهرهای دیگر از الگوهای توسعهای تهران تبعیت میکنند و همین موضوع به خودی خود نگرانکننده است و میتوان گفت افزایش جمعیت با فراتررفتن از ظرفیتهای اقلیمی و زیستمحیطی و زیرساختهای شهری، امنیت زندگی در این شهر را تهدید میکند. تهران، توان توسعه بیش از این اندازه را ندارد و بههمیندلیل باید بهسوی جریان معکوس جمعیت حرکت کرد و باید دید چگونه با برنامههای حسابشده میتوان این جمعیت را به سایر مناطق کشور هدایت کرد. باید از این حادثه درس گرفت و باید دید برای جلوگیری از تکرار این وضعیت در موقعیتهای بحرانی مشابه برای تهران چه میتوان کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.