|

چند پرسش درباره پلاسکو

صدای گریه آتش‌نشان موقع پیداکردن پیکر همکاران آتش‌نشانش بلند است. زمانی که پیکری را بر برانکارد قرار می‌دهند تا به آمبولانس برسانند، همکارانشان با صدای بلند یاحسین می‌گویند و لااله الا الله. روی پیکرها که برخی پرچم آتش‌نشانی دارد، گل‌های سفیدی می‌افکنند. صدای گریه و یاحسین شنیده می‌شود و این صحنه‌ها تنها بخشی از داغ بزرگی است که بر جان مردم و شاهدان این صحنه‌ها قرار می‌گیرد. شبکه خبر هنگام پیداشدن پیکر به‌گونه‌ای روایت می‌کند که انگار گنجی بزرگ از آنان در مکان شمال‌غربی ساختمان پلاسکو قرار دارد. 85 درصد آوار به‌هم‌تنیده و به‌هم‌فشرده ساختمان پلاسکو برداشته شده و به هرندی رفته است که به قول مسجدجامعی، عضو شورای شهر، «تاکنون بیش از 900 کامیون بار خود را در این زمین هفت‌هکتاری تخلیه کرده‌اند، به طور میانگین هر پنج‌دقیقه یک کامیون نخاله‌های خود را تخلیه می‌کرد». به گزارش ایسنا، سمت چپ مخصوص آهن‌هاست و سمت راست مخصوص آوارها. سؤال‌ها تمامی ندارد. چرا این دود تمام نمی‌شود؟ آیا این دود بخار آب است؟ چرا تیرآهن چنین مذاب از دل آوار بیرون آمده است؟ آیا واقعا امکانات آتش‌سوزی ما برای اطفای چنین آتش و چنین فاجعه‌ای کافی است؟ برای خانواده‌هایی که مفقودان خود را گزارش می‌کنند چه تدبیری اندیشیده شده است؟ چه زمانی قرار است نخاله‌ها بررسی شود؟ آیا دورتادور باقیمانده آوار پلاسکو دیوار کشیده می‌شود؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.