|

اولویت ایمن‌سازی باشد

سیدحسن موسوی‌چلک.رئیس انجمن مددکاری ایران

هم‌زمان با انتشار خبر شهادت آتش‌نشانان کشور، به‌صورتی گسترده‌ در سطح خیابان‌ها برای ارج‌نهادن رشادت و ایثار این خدمتگزاران جامعه تلاش شد که اوج آن را در روز تشییع پیکر این عزیزان شاهد خواهیم بود. وظیفه اخلاقی مردم حضور در این مراسم و ادای احترام به افرادی است که جان‌شان را برای حفظ و نجات دیگران از زبانه‌های آتش پلاسکو فدا کردند. هرچه از این حادثه تلخ می‌گذرد، آتش‌نشانان بیشتر و بیشتر به نماد «مهربانی اجتماعی» بدل می‌شوند و تلاش و ایثار آنها بیشتر و بیشتر در بستر جامعه نمود پیدا می‌کند. حضور مردم در این مراسم هرچقدر باشکوه باشد، مانع از آن نمی‌شود که قصورهای انجام شده در این فاجعه ملی نادیده‌ گرفته شود. مردم ما نمی‌توانند از کنار مدیریتِ بحران‌زده بحران به‌سادگی عبور کنند و خواهان پاسخ‌گویی مدیران و مسئولان در سطوح مختلف مدیریتی‌شان هستند، مطالبه‌ای که اگر با پاسخی درست از سوی مسئولان همراه نباشد، به بازخواست می‌رسد. ما در کشوری زندگی می‌کنیم که حادثه‌خیز است و پایتخت‌مان شهری است که یک روز به دلیل سیل، روز دیگر به دلیل توفان، یک روز برای خشک‌شدن سدها و روزی دیگر به دلیل آتش‌سوزی پلاسکو درگیر حادثه می‌شود. در چنین شهری، مدیران شهری چه کسانی هستند و چرا باید یک ساختمان بیش از شش روز در آتش بسوزد؟ با این حساب اگر زلزله‌ای احتمالی تهران را درنوردد، با چه فاجعه‌ای مواجه خواهیم بود؟ مطالبه اصلی مردم این است که اولویت تمام دستگاه‌ها در سال 96، ایمن‌سازی باشد. احساس ناامنی روانی به‌وجودآمده در جامعه، احساسی است که اثرات آن با پایان‌یافتن ماجرای پلاسکو و تشییع پیکر شهدای آن پایان نمی‌یابد، بلکه امروز به مطالبه‌ای عمومی در سطح جامعه بدل شده و مسئولان موظف به پاسخ‌گویی آن هستند. در این زمینه هرگونه اهمال، پذیرفتنی نیست و از سوی دیگر نیز هرگونه تسهیلات مورد نیاز باید به بخش‌های مختلف داده شود تا در مواقع بحران، هیچ بهانه‌ای در میان نباشد. اگر با شعار ایمن‌سازی، سال 96 را آغاز کنیم، تقویت بنیه‌های فرهنگی در این زمینه نیز در اولویت قرار خواهد گرفت. پلاسکو حادثه بزرگی نبود؛ اما به ازدست‌دادن جمعی از فداکارترین خدمتگزاران جامعه انجامید؛ این سرمایه‌های اجتماعی کشور ما، نباید به دلیل ضعف مدیریت بحران جان خود را از دست می‌دادند؛ بنابراین با فروکش‌کردن شعله‌های پلاسکو، مردم این سؤال را مطرح خواهند کرد که چه تعداد از افرادی که در سطوح مدیریت بحران کشور ما حاضر هستند، در این زمینه دانش و توانایی دارند؟ این اجحاف در حق جامعه است که افرادی بر این صندلی‌ها بنشینند که توان اجرای مسئولیت‌های قانونی خود را ندارند و نسبت به مصیبت‌های به‌بارآمده پاسخ‌گو نیستند. غفلت از خانواده بزرگ پلاسکو که در این حادثه متضرر شده‌اند نیز اشتباه است. فراموش نکنیم هزاران نفر به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم از این حادثه دچار ضرر و خسارت شده‌اند و یک‌شبه زندگی‌شان زیر و رو شده است. اگر این افراد در روزهای آینده با حمایت‌های مالی و روانی مواجه نشوند، آسیب بزرگ‌تری جامعه را تهدید خواهد کرد. حمایت‌های روانی و اجتماعی را در روزهای پس از بحران بسیار جدی بگیرید، خانواده شهدای امدادگر و آتش‌نشان و خسارت‌دیدگان پلاسکو در اولویت هستند؛ اما می‌توان از همین بستر استفاده کرد و زمینه را برای حمایت روانی و اجتماعی از مردم و شهروندانی که یک هفته با چنین حادثه تلخی رو در رو بوده‌اند فراهم کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.