مدبر: استادیوم آزادی خطر ریزش ندارد
شرق: مصطفی مدبر، مدیرعامل شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور، از افتتاح چند پروژه در دهه فجر خبر داد. او روز گذشته نشستی با اصحاب رسانه داشت تا ضمن تشریح فعالیتهای این مجموعه در سال جاری، پاسخگوی سؤالات خبرنگاران در بحث سازههای ورزشی نیز باشد. مدبر با تأکید بر اینکه این شرکت در دوران حضور او فقط وارث طرحهای نیمهتمام گذشته بوده، درباره تکمیل این طرحهای ناتمام گفت: «صندلیگذاری استادیوم آزادی از کارهای مهمی بود که انجام دادیم. این طرح در بازیهای مختلف مقدماتی جام جهانی و لیگ به اجرا درآمد و تاکنون مشکلی برای صندلیها ایجاد نشده است. از ورزشگاه نقش جهان اصفهان پس از 22 سال بهرهبرداری شد. در رابطه با این ورزشگاه، فقط نصب چادر سازهها باقی مانده که برنامه زمانبندی ما دراینباره اوایل سال آینده است. درباره ورزشگاه یادگار امام تبریز هم با نوسانات مختلفی مواجه شدیم. قرار بود زمین چمن خارجی بیاید؛ اما ترجیح دادیم از امکانات داخلی استفاده کنیم که از این ورزشگاه در لیگ بهرهبرداری شد و سیستم گرمایشی آن جزء بهترینهاست». او در حالی به نصب زمین چمن ورزشگاه یادگار امام با استفاده از امکانات داخلی اشاره کرد که برخی از مربیان و بازیکنان لیگ برتر از نامناسببودن این زمین چمن در رقابتهای لیگ گلایه کردند. مدبر در واکنش به این موضوع، گفت: «مربیان بازنده گفتهاند کیفیت این ورزشگاه خوب نیست؛ اما مربیان برندهای مانند قلعهنویی از کیفیت چمن تعریف کردهاند. این ورزشگاه ظرفیت برگزاری مسابقات لیگ را در طول هفته دارد؛ اما شاید وزارت ورزش تصمیم بگیرد که یادگار امام را به تراکتورسازی بدهد. در حال حاضر چمن یادگار کامل شده، رختکن میزبان به اتمام رسیده، صندلیهای شکستهشده با وجود اینکه در حیطه مسئولیت ما نبود، ترمیم شده و در کل، یادگار امام آمادگی دارد همه بازیها را برگزار کند. زمین دیگری هم داریم که زیر کشت رفته تا جایگزین شود؛ اما به نظر میآید اگر از چمن یادگار امام نگهداری کنیم، میتوانیم از آن بهرهبرداری کنیم». مجموعه ۱۵هزارنفری بیرجند و بجنورد و سالن بانوان بهمنمیر در بابلسر نیز پروژههایی هستند که به گفته مدبر قرار است در ایام دهه فجر به بهرهبرداری برسند. مقاومسازی آزادی هزینه جدی نیاز دارد موضوعی که این روزها بعد از حادثه تلخ ساختمان پلاسکو بر سر زبانها افتاده و نگرانیهایی را برای اهالی ورزش ایجاد کرده، خطر ریزش استادیوم آزادی است. استادیومی که بیش از 50 سال از عمر آن میگذرد. مدیرعامل شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی دراینباره توضیح داد: «50 سال از عمر این سازه میگذرد؛ بنابراین نشست قطعا طبیعی است. در سالهای گذشته مبلغی را برای نگهداری هزینه میکردند، اما برای مقاومسازی هزینه جدیتر نیاز داریم. نشست در آزادی عمودی و کنترلشده است. گروههای مختلفی ازجمله دانشگاهیان و معماران، این ورزشگاه را بررسی کردهاند، گزارشهای لحظهبهلحظه را داریم و هیچگونه خطر ریزشی وجود ندارد. این ورزشگاه نیاز به مقاومسازی دارد. اگر سقفها سرپوشیده نباشد، مشکل آبرفت در ورزشگاه وجود دارد که باید جلوی آن را بگیریم؛ اما این موضوع دلیلی بر مقاومنبودن نیست؛ ضمن اینکه شکستگی در سازه هم خطرناک است. ما سال ۹۳ موتورخانه ورزشگاه آزادی را به فاصله ۳۰۰متری خارج از استادیوم منتقل کردیم تا حادثهای ایجاد نشود. در کل خطری نیست، مگر اینکه رانش زمین یعنی زلزله داشته باشیم». طبق برآورد شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، استادیوم آزادی 80 میلیارد تومان نیاز دارد تا مقاومسازی شود. وجود معارضان استادیوم آزادی از دیگر مشکلاتی است که چالشی را به چالشهای این ورزشگاه اضافه کرده است: «بعد از ۴۷ سال سندی را به نام جمهوری اسلامی گرفتهایم. بنا بر نقشهها، حدود ۸۰۰ پلاک داخل مجموعه آزادی قرار دارد که در سازمان ثبت درج شده که ما ۴۷ سند دیدیم. چهار مورد هم به کار قضائی رسیده که در حال اتمام است و برای اینکه سند به ما منتقل شود یا باید هزینه بدهیم یا رضایت بگیریم. احتمال میدهیم این ۸۰۰ سند قبل از انقلاب به تملک درآمده باشند که حالا سندی در اختیار نیست. هزینه یکی از معارضان چهار میلیارد است که ما هم به این موضوع اعتراض کردیم». ورزشگاه شیرودی باید تغییر کاربری بدهد بعد از استادیوم آزادی، باید به بافت فرسوده ورزشگاه قدیمیتر شهید شیرودی هم که در مرکز پایتخت است اشاره کرد؛ ورزشگاهی که به دلیل ناایمنبودن از آن استفاده نمیشود. مدبر دراینباره گفت: «بافت استادیوم و ساختمان از بین رفته؛ به همین دلیل از استادیوم به خاطر ایمننبودن استفاده نمیکنیم؛ اما استخر قهرمانی بازسازی شده و استفاده میشود. امیدوارم با طرحی که دادهایم با کمک شهرداری و وزارت راهوشهرسازی تغییر کاربری و نوسازی شیرودی را انجام دهیم. قصد ما فقط بازسازی نیست؛ چراکه میتوان طرح کاملی را پیاده کرد؛ اما بودجه ما اجازه کار نیمهتمام را نمیدهد. بنابراین استفاده از بخش خصوصی ضروری است». ساخت و تکمیل پروژههای ورزشی در شرایطی در کشور به دلیل نبود اعتبار با تأخیرهای طولانیمدت مواجه میشود که شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی که همواره نام نگهداری از این اماكن را هم یدک میکشد، برای نگهداری بودجهای ندارد. مدیرعامل این شرکت میگوید: «ما هیچ بودجه مستقلی نمیگیریم. در سنوات گذشته پروژههای زیادی کلنگ خورده که ما وارث این پروژهها هستیم. مثلا قرار است پروژه ۱۵هزارنفری بیرجند افتتاح شود؛ در حالی که میتوانستیم به جای این کار، استادیوم داخل شهر را بازسازی کنیم». نبود بودجه مستقل برای نگهداری اماکن ورزشی، به جز ورزشگاهها، برای پیستهای کشور هم مسئلهساز شده است. به طوریکه در هفته گذشته به دلیل نقص فنی یکی از دکلهای پیست دیزین، مردم در کابینها ماندند! مدبر با تأیید این موضوع گفت: «بیش از ۵۰ سال از ساخت پیست دیزین میگذرد، هرچند در سالهای مختلف این پیست بهروز شده؛ اما برای نوسازی رقم زیادی لازم است. در روز حادثه قرقرهها شکسته و باعث شد کابل رها شود. برق هم قطع شد و به همین دلیل کابینها معلق ماندند». او در پاسخ به این سؤال که اعلام شده بود پیست دیزین استاندارد نیست، با این حال از آن بهرهبرداری شد، گفت: «به جز توچال، همه پیستها شرایط مشابهي دارند. با سازمان استاندارد جلسه داشتیم و قرار شد حداقلهایی که با رعایت آنها حادثهای رخ نمیدهد، رعایت شود. ما هیچ چیزی را فدای ایمنی نمیکنیم؛ اما میدانیم ایجاد مكان مطلوب، هزینه زیادی دارد که بعید میدانم تقبل کنیم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.