|

علاج واقعه، قبل از وقوع باید کرد

نصراله کیانی. رئيس آموزش‌و‌پرورش ناحيه يك شيراز

در هر جامعه‌ای، زمانی امنیت پایدار در حوزه اقتصادی، قضائی، حقوقی، فرهنگی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و نظامی حاصل می‌شود که فرصت‌سازی لازم برای استفاده از ظرفیت‌ها و کاهش آسیب‌ها، تهدیدها و مخاطرات فراهم شود. تأمین امنیت و رفاه عمومی آنچنان که حضرت علی علیه‌السلام نیز در خطبه 40 نهج‌البلاغه به آن اشاره می‌فرمایند، یکی از وظایف اصلی حکومت اسلامی است و حق طبیعی مردم، مطالبه امنیت است. بدیهی است رابطه تضایف‌گونه حق و تکلیف، زمانی عینی می‌شود که حکومت، وظایفش را به خوبی انجام دهد تا در نتیجه آن، مردم نیز در قبال حکومت مکلف شوند و تا زمانی که این مهم صورت نگیرد، امنیت اجتماعی حاکم نمی‌شود. دیگر آموزه‌های دینی ما نیز مبین همین اصل است. اما متأسفانه در صبحگاه آخرین روز دی‌ماه 1395 شاهد رخدادی بودیم که نمی‌توان نام آن را اتفاق یا حادثه گذاشت! ساختمان تجاری 17طبقه 54ساله پلاسکو واقع در تقاطع خیابان جمهوری و خیابان فردوسی تهران پس از سه‌ساعت‌و‌نیم سوختن، یکباره فروریخت و موجب تأثر و تألمات بسیار ملت شریف ایران و مسئولان و خانواده‌های محترم حادثه‌دیدگان شد. در کشور ما،‌ میلیاردها دلار در سال، صرف جبران صدمات ناشی از سوانح می‌شود که چه‌بسا با هزینه‌ای کمتر و تدابیر مکفی، قابل پیشگیری بودند و صدالبته ازدست‌رفتن سرمایه‌های انسانی که بعضا سرپرست یک خانواده بودند، با هیچ منبع مالی جبران‌شدنی نیست. اگر فرهنگ‌سازی لازم درخصوص نوسازی اماکن فرسوده و نظارت مستمر، قانونمند و مجدانه دستگاه‌های ذی‌ربط درخصوص پلمب مکان‌های فرسوده و تخصیص اعتبارات لازم به مالکان برای بهسازی و بازسازی این‌گونه ساختمان‌ها صورت می‌گرفت، اکنون شاهد این فاجعه عظیم نبودیم! مدیریت شهری، عرصه کسب تجربه و آزمون و خطا نیست! کسانی باید مدیریت شهری را در تمام شئون بر عهده بگیرند که بالاترین تجارب مدیریتی را داشته باشند. شهرداری‌ها، براساس وظایف محوله که در بندهای مختلف، ذیل ماده 55 قانون شهرداری، منعکس شده، یکی از گسترده‌ترین نهادهای اجرائی مدیریتی است که از دستگاه‌های عام‌ شمول بر آحاد شهروندان، محسوب می‌شود. ای‌کاش سیستم مدیریت شهری کلان‌شهر تهران، در راستای اجرائی‌شدن لایحه درآمد پایدار برای شهرداری‌ها و تحقق مدیریت یکپارچه شهری، به جای تراکم‌فروشی حواشی شهر که منجر به اتلاف منابع، عدم رقابت‌پذیری، تحمیل هزینه‌ها در میان‌مدت، آشفتگی نمای شهری و زمینه‌سازی برای ایجاد شهرداری رانتی می‌شود، حوزه‌های خطر اقتصاد شهری را شناسایی می‌کرد و راهکارهای کنترل و مدیریت آنها را در نظر می‌گرفت! آیا لازم نبود شهرداری برای اینکه رونق را به بافت‌های فرسوده بیاورد، از انتفاع ناشی از تراکم‌فروشی و ساخت‌وسازهای آن‌چنانی در مناطق برخوردار تهران بگذرد و به جای دریافت هزینه تراکم، پروژه‌های نوسازی در بافت‌های فرسوده را برای سرمایه‌گذاران تعریف کند؟! قطع به یقین، امنیت اجتماعی میسر نمی‌شود مگر در سایه تقوا، عدالت، رعایت حقوق انسان‌ها، دفاع از مظلومان و برخورد با مجرمان و نیز حاکمیت عدل و حق و قانون منطبق با معیارهای الهی و انسانی و جامعه‌ای در این راستا موفق خواهد بود که با تلاش‌های متمرکز، منسجم و مداوم دولت و اراده قوی ملت، عزم بر برنامه‌ریزی، آینده‌نگری و عاقبت‌اندیشی داشته باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.