|

یاد قربانیان باشگاه چاپکوئنسه گرامی داشته شد

جام قهرمانی با اشک و هق‌هق

شبیه هیچ‌جای دیگری در دنیا نبود؛ شبیه هیچ مراسمی که در آن جام قهرمانی را هم به تیم برنده اهدا می‌کردند، نبود؛ فقط شبیه به «چاپکوئنسه» بود: باشگاهی کوچک در برزیل که دو ماه پیش 19 بازیکن آن در سانحه هوایی جان باختند. ماجرا از این قرار بود که بازیکنان این باشگاه برزیلی که برای اولین‌بار در عمرشان به فینال یک تورنمنت مهم (کاپ سودآمریکانا) رسیده بودند، راهی کلمبیا می‌شدند که در بین راه هواپیما سقوط می‌کند... . در مجموع 71 نفر جانشان را از دست می‌دهند که با توجه به کشته‌شدن بازیکنان یک تیم فوتبال در این حادثه، دنیای فوتبال ماتم‌زده می‌شود. دو ماه بعد از آنکه بازیکنان چاپکوئنسه مُردند، تیم جدید این باشگاه در مراسمی نمادین به مصاف پالمیراس، در یک بازی دوستانه رفت تا پیش از این دیدار، جام قهرمانی اهدا‌شده از طرف مسئولان برگزارکننده سودآمریکانا را به نمایش بگذارند. مراسمی که یک ساعت قبل از شروع بازی تا یک ساعت بعد از آن با گریه هواداران و بازیکنان باقی‌مانده از چاپکوئنسه قدیم همراه بود. احساسی‌ترین صحنه این بازی دوستانه که با تساوی 2 بر 2 به پایان رسید، مربوط به لحظه‌ای بود که سه بازیکن باقی‌مانده از چاپکوئنسه که نجات‌یافتگان آن حادثه بودند، جام قهرمانی را تحویل گرفتند؛ جکسون فولمن، دروازه‌بان تیم که پای راستش قطع شده بود و با ویلچر وارد زمین شد، نتو، مدافع چاپکوئنسه و الن روسشل، مدافع هافبک این باشگاه. آنها در میان تشویق‌های احساسی و توأم با گریه هواداران فوتبال جام قهرمانی را بالای سر بردند. شعاری که هواداران این باشگاه کوچک جنوبی در برزیل هم سرمی‌دادند در نوع خودش جالب بود؛ همه یک‌صدا فریاد می‌زدند: «قهرمانان برگشتند» و «یالا یالا چاپه». دیگر صحنه احساسی این بازی هم مربوط به جایی بود که زنان بازیکنان کشته‌شده چاپکوئنسه در کنار فرزندان باشگاه وارد زمین شدند تا مدال طلای شوهرانشان را به گردن بیندازند. آنها با چشمانی اشک‌بار و هق‌هق‌های بلند سر خم می‌کردند تا مدالی را که قرار بود افتخار شوهرانشان باشد، به گردن بیندازند. بعد از مراسم اهدای مدال، این همسران به همراه سه بازیکن باقی‌مانده دوری افتخاری زدند؛ هرچند بعضی از همسران بازیکنان کشته‌شده چاپکوئنسه از گریه زیاد نای راه‌رفتن نداشتند و بقیه را همراهی نکردند. بازیکنان چاپکوئنسه در شرایطی که می‌رفتند بازی رفت سودآمریکانا را مقابل اتلتیک ناسیونال برگزار کنند، جان خود را از دست دادند؛ بعد از آن حادثه باشگاه رقیب، یعنی ناسیونال، از کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی درخواست کرد جام قهرمانی این دوره از رقابت‌ها بدون برگزاری بازی فینال به تیم چاپکوئنسه برسد؛ اتفاقی که سرانجام افتاد و مهم‌ترین و تلخ‌ترین جام تاریخ این باشگاه کوچک به دست آمد. دیگر نکته درخور ‌توجه این بازی که با حمایت 20 هزار تماشاگر که بلیت 25‌دلاری تهیه کرده بودند، برگزار شد، این بود که در دقیقه 71 آن، همه تماشاگران ایستادند و به احترام 71 قربانی آن سانحه هوایی به تشویق پرداختند. ضمن اینکه بعد از بازی اعلام شد عواید حاصل از بلیت‌فروشی این بازی دوستانه در اختیار خانواده و بازمانده‌های قربانیان این باشگاه قرار می‌گیرد و قسمت دیگری از آن هم صرف بازسازی باشگاهی می‌شود که کار سختی برای قدراست‌کردن دوباره در لیگ دشوار برزیل دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.