از نشان ملي تا همكاري با استينگ
ژیوان گاسپاریان در اکتبر ۱۹۲۸ در سولاک ارمنستان به دنیا آمده. او نوازنده شهیر دودوک است که در دنیا نوای این ساز را با او میشناسند؛ هرچند در حوزه آهنگسازی و آهنگسازی فیلم هم بسیار فعال است. گاسپاریان از ششسالگی و در شرایطی بسیار سخت و فقیرانه شروع به نواختن دودوک کرد و نخستین اجرای او، تکنوازی در گروه رقص و آواز سنتی ارکستر سمفونیک تاتول آلتونیان، در ۲۱سالگی بود. در سال ۱۹۴۷ میلادی، وقتی 19 سال داشت، از دست استالین رئیسجمهور وقت شوروی یک ساعت مچی جایزه گرفت. در ۱۹۵۷ میلادی، در همایش بزرگ موسیقی یونسکو در مسکو، با پنج هزار شرکتکننده دیگر به رقابت پرداخت و برنده جایزه نخست شد. در سالهای ۱۹۵۹، ۱۹۶۳، ۱۹۷۲ و ۱۹۸۰ میلادی چهار نشان طلای مسابقات یونسکو و در سالهای بعد نیز شش نشان دیگر به گردن او آویخته شد. جالب اینکه در ۵۲سالگی به دانشگاه رفت و پس از فارغالتحصیلی شروع به آموزش موسیقی کرد. او در مقام مدرس دانشگاه موسیقی ارمنستان، تاکنون بیش از 70 نوازنده دودوک را برای اجراهای حرفهای تعلیم داده است. از همکاریهای بینالمللی او میتوان به حضور در اجرای موسیقی متن فیلم گلادیاتور با هانس زیمر اشاره کرد همچنین به همکاری با هنرمندان شناختهشده دیگری مثل مایکل بروک، برایان می، لایونل ریچی، پیتر گابریل، برایان انو، استینگ، نصرت فتحعلیخان و لودویکو اناودی اشاره کرد. در موسیقی فیلم هم از جمله آثاری که او در آنها حضور داشته، میتوان به «تولد ادواری»، «الماس خونین»، «سیریانا»، «رونین»، «محاصره» و «کلاغ» اشاره کرد. از آلبومهای او نیز «در این دنیا غمگین نخواهم بود»، «روح ارمنی»، «صدای آسمانی دودوک»، «زردآلوهایی از بهشت» و «دید بینهایت» از معروفترینهاست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.