آینه
کیهان فقط به یک نمونه اشاره کنید! حسین شریعتمداری: ... کمترین تردیدی باقی نمانده است که دولت در توافق هستهای نهتنها به دستاوردی نرسیده بلکه خسارت فراوان و در مواردی غیرقابل جبران نیز به ملت و نظام وارد کرده است ولی با وجود این همه شواهد و مستندات غیرقابل تردید که از «خسارت محض» برجام حکایت میکند، هنوز هم دولتمردان اصرار دارند همان راه نهفقط بیفرجام بلکه «بدفرجام» را دنبال کنند و از آنجا که در چنته برجام تقریبا هیچ دستاورد قابل ارائهای وجود ندارد، به تغییر صورتمسئله روی آوردهاند، مثلا ادعا میکنند که برجام سایه شوم جنگ را از سر ملت دور کرده است! و توضیح نمیدهند که اگر منظورشان از خطر جنگ، ادعای آمریکاییهاست که گزینه نظامی را روی میز میدانستند، مگر امروز همان ادعا را تکرار نمیکنند؟! ... و بالاخره اگرچه دراینباره گفتنیهای دیگری نیز هست ولی از آن میان به طرح یک پرسش اساسی بسنده میکنیم و آن، این که، آیا همه ناکامیها و خسارتهای محض یادشده را فقط باید به حساب خطای دستاندرکاران نوشت؟ و آیا تیم هستهای کشورمان که در سلامت اعضای اصلی آن کمترین تردیدی نیست نباید نفوذ احتمالی غریبهها را جدی بگیرند؟! و از راه بینتیجه و خسارتآفرینی که طی سه سال و چندماه گذشته پیمودهاند، بازگردند؟ مخصوصا آنکه نمونههایی از این نفوذ برملا شده است و احتمال حضور برخی دیگر از بداندیشان در سایهروشنهای مسیر دور از انتظار نیست!
اعتماد رهبران سیاسی بازتولید میشوند صادق زیباکلام: ... نبود آقای هاشمی یا ممنوعالفعالیتبودن رئیس دولت اصلاحات، اهمیت چندانی در طی طریق مردم در راه اصلاحات ندارد. امروز خواسته مردمی به صورت یک جریان درآمده است و دیگر به هیچ طریقی نمیشود آن را محدود کرد. حتی اگر تمام کسانی که در جامعه به عنوان اصلاحطلب شناخته میشوند فعالیت سیاسی را کنار بگذارند، هیچ اتفاقی نمیافتد. این جریانی که شکل گرفته نسل بعدی رهبران اصلاحطلب را نیز بازتولید میکند. خیلی از افرادی که الان در دهه چهارم یا سوم زندگیشان هستند و نسلهای دهه ٦٠ و ٧٠ میتوانند به رهبران و موتورهای جلوبرنده جریان اصلاحات تبدیل شوند. اصلاحات یک خواسته بنیادی در بین قشر قابلتوجهی از لایههای اجتماعی ایران است.
جوان
نیمه پر لیوان محمد بابایی: ... اما ظاهرا بعضیها قدر این نعمت را نمیدانند، عدهای از سر عناد نمیخواهند واقعیتها را ببینند و عدهای هم از سر گرفتاریها و مشکلات فرصت فکرکردن ندارند. درباره گروه اول وضعیت مشخص است. برای آنها هر کاری انجام بدهید آنها کارآمدی ما را قبول نخواهند کرد اما دسته دوم حق دارند. به همان اندازه که کسی نمیتواند انکار کند که در دستیابی به امنیت، حاکمیت و استقلال ملی موفق بودهایم، کسی نیز نمیتواند منکر این شود که در بعضی حوزهها بهویژه در بحث «عدالت اقتصادی» با شکست مواجه شدهایم. فساد حقوقهای نجومی، فساد بانکی، رانتخواری و بیکاری مواردی هستند که کسی نمیتواند بهراحتی از آنها عبور کند. برای اینکه بدانیم چه شد که در حوزههای امنیتی و استقلال ملی موفق شدیم اما در زمینههای دیگر با شکست مواجه شدهایم باید تحقیقات و بررسیهای زیادی صورت دهیم تا ریشههای مشکل را پیدا کنیم، اما دلایل موفقیتها و شکستهایمان هرچه باشد یک چیز از هماکنون کاملا مشخص است و آن اینکه ما کار سخت را انجام دادهایم، پس میتوانیم کارهای آسان نیز انجام دهیم. کافی است خودمان را باور داشته باشیم و امنیت بینظیر خود را برای توسعه و پیشرفت کشور مبنا قرار دهیم و قدر آن را بدانیم و «بیانگیزگی، ناامیدی، بیحالی، بینشاطی، تنبلی» را کنار بگذاریم.
رسالت هیچ منتقدی نباشد مسعود علومی: ... آمارهای بانک مرکزی نشان میدهد در پسابرجام ارزش پول ملی کاهش یافته، 30 درصد ثروت مردم آسیب دیده، پولهای بلوکهشده ما آزاد نشده، اجازه جابهجایی یک دلار و یک یورو را هم نداریم، حتی حقوق کارمندان سفارتخانههای خود در اروپا را نمیتوانیم از شبکه بانکی بدهیم، جیب مردم نشانی از کاهش تورم تکرقمی ندارد، رکود و بیکاری به عنوان دو زخم بر پیکره اقتصاد روزبهروز عمیقتر میشود. آن وقت وسط این معرکه یک هواپیمای ایرباس در مهرآباد مینشیند و برای تشریففرمایی آن جشن میگیریم و بزن و بکوب راه میاندازیم! آیا این معقول است که آن را جزء عمل به وعدههای طرف مقابل، معرفی کنیم؟! مگر قرار نبود در همان روز امضای برجام همه تحریمها یکجا برداشته شود؟ پس این بساطی که امروز دشمن راه انداخته و به آن افتخار میکند و بر طبل تحریمهای هستهای و غیرهستهای میکوبد، چیست؟ دولت باید پاسخگو باشد. پاسخگویی بدون طرح پرسشهای واقعی، چیزی را روشن نمیکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.