آينه
كيهان تشییع هاشمی، استعاره سخاوت سعدالله زارعی: مرحوم هاشمی روز سهشنبه با حضور بزرگ مردم تهران و بر دوش آنان راهی سفر آخرت شد و در کارنامه 82ساله او آنقدر نقاط برجسته وجود داشت که بتوان گفت انشاءالله «راضیهْ مرضیه» خدا را ملاقات خواهد کرد. هاشمی البته از جمله شخصیتهایی بود که تقریبا همواره موافقان بزرگ و مخالفان بزرگی داشت و در هر دو سر طیف هم اهل حقیقت و اهل باطل وجود داشتند و میتوان گفت از این رو بود که هیچکس از کنار «رحلت ناگهانی» او عبور نکرد و همه مکثی کرده و گواهی دادند که یک شخصیت مؤثر سیاسی جهان از میان رفته است. تشییع پرشکوه و کمنظیر مردم تهران و برگزاری پرتعداد مجالس سوگواری در شهرستانها به خوبی نشان داد که مردم قدر شخصیتهای دلسوز خود را میدانند و پاسخگوی مهری که دیدهاند هستند. ارتحال ناگهانی آیتالله هاشمی دو طیف موافقان و منتقدان هاشمیرفسنجانی را بهشدت متأثر کرد کمااینکه در خطوط رسانههای غربی و عربی وابسته به غرب میتوان نفرت آنان از هاشمیرفسنجانی را دید. در تشییع جنازه آیتالله هاشمی در تهران همه نخبگان منتقد و بخش عمده تودههایی که در عملکرد اقتصادی او اشکال میدیدند آمده بودند، طیفهای بسیجی، هیئتی و مردم محروم غلبه داشتند و این نشان میدهد که هم رشته پیوند آیتالله با این بخش از مردم و هم محبت گرم این مردم تا آخرین روز حیات آقای هاشمیرفسنجانی برقرار بوده است. در راهپیمایی بزرگ پشت جنازه این شخصیت که به تعبیر رهبر معظم انقلاب، «نمونه کمنظیری از نسل اول مبارزان ضدستمشاهی و از رنجدیدگان در این راه پرخوف و خطر» بود، هم عظمت مردی که بر دوشهای محبت مردم تشییع میشد، برجسته بود و هم عظمت مردمی که با اشاره رهبری و جمعبندی دقیق رهبری از 59 سال دوستی ایشان با مرحوم آیتالله هاشمیرفسنجانی به صحنه آمدند، آشکار بود. خداوند آیتالله عزیز ما را در جوار رحمت واسعه خویش جای دهد و این مردم قدرشناس را برای انقلاب نگه دارد.
وطن امروز الیه راجعون حسین قدیانی: حقیر، اعتراف میکنم نخستین مطالبم در جراید که به بیش از 16 سال پیش بازمیگردد، عمده، در مدح خدمات آقای هاشمی به انقلاب بود! و عمدتا هم در نقد نامردانی که هاشمی را میزدند! البته به نیابت از انقلاب میزدند! و صدالبته به جانشینی از نهضت میزدند! و چون به بهانه احترام به آن که از دامن دنیا دستش کوتاه شده، هرگز قائل به «مردهپرستی» نیستم، این را هم اعتراف میکنم که در «نقد رفسنجانی» این سالیان آخر، کم متن و مطلب ننوشتهام! پای هر دو هم ایستادهام! لیکن باز اعتراف میکنم او هم خدماتش بزرگ بود و هم... بگذریم! بر این باورم اگر متأثر از رخداد تلخ 19 دی 95، همه ما اندکی بیشتر مرگ را و یاد خدا را و لحظه وداع را و آخرت را و روز قیامت را بهیاد آوریم، ناخواسته از «بزرگترین خدمت هاشمی به انقلاب» رونمایی کردهایم! «خدمت تذکر»! و «خدمت یادآوری»! این «خاطره آخر» را، «بهخاطر آوردن روز آخر» را، آقای هاشمی با رفتن ناگهانیشان، اجازه دادند ما خود بنویسیم! همه ما! همه ما و علیالخصوص مسئولان باید این جمله را بنویسیم و علیالدوام به آن نگاه کنیم و آن را بخوانیم: «مرگ به من بسیار نزدیک است!».
اعتماد هیهات ان یاتی الزمان بمثله غلامحسین کرباسچی: آقای هاشمی فرد معتدلی بود. حضرت امیر با تعبیر « النمرقه الوسطی» از آن نام میبرد. ویژگی حرکت آقای هاشمی آرامش، جهتدار و هدفدار بودن است. چنین حرکتی است که به نتیجه میرسد و دیگرانی که تندتر یا کندتر حرکت میکنند، باید حرکت خود را با رویه معتدل و پیوسته، هماهنگتر کنند. در این صورت است که میتوان به وحدت رسید. دغدغه آیتالله هاشمی در تمام عمرش وحدت ملی بود. الگوی رفتاری ایشان در تمام این سالها این بوده که توده مردم به هر سمتی که بروند و هر انتخابی که انجام دهند، باید مورد توجه مسئولان قرار بگیرد چراکه عقل جمعی کمتر اشتباه میکند. آیتالله هاشمی برای رأیآوردن و جلبتوجه این جملات را به زبان نمیآورد بلکه ایشان واقعا معتقد بود که معدل گرایش جمعی مردم اشتباه نمیکند. البته شرایط و بستر انتخاب از نظر تبلیغاتی و آزادی بیان در نگاه ایشان اهمیت ویژهای داشت. بدرقه مردم از آیتالله هاشمی پس از امام خمینی بینظیر بود و خاص زندگی آقای هاشمی بود. زندگی ایشان همراه مردم بود و مردم با وجود همه توهینها و فحاشیهای داخلی و خارجی، او را دوست داشتند. حتی کسانی که در خارج کشور مدعی آزادی هستند در همین ایام به روند گذشته خود ادامه دادند. این امر نشان میدهد که چه کینهها که از شخصیت آزادهای چون آقای هاشمی در دلها نبوده است. با اینحال توجه افکار عمومی با همه جوسازیهای داخلی و خارجی به شخصیت ایشان انعکاس زندگی آقای هاشمی و مردمداری او است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.