مرخصی برای حضور در کنار فرزندان
والدین باید برای فرزندان خود وقت بگذارند، نه اینکه فقط هزینههای تربیت آنها را تأمین کنند. آنها باید فرزندان را دریابند، با آنها بازی کنند، برای آنها وقت اختصاص دهند و در مواجهه با شیرینکاریها و شیطنتهای کودکانهشان با آنها مانند یک مجرم برخورد نکنند. باید بگذارند دیوارهای خانهشان به جای زینتیافتن با تابلوها و فرشهای قابگرفتهای که صرفا شایسته نصب در موزهها هستند، با نقاشی کودکانشان زینت یابد و اجازه دهند کودکان به معنای واقعی کودکی کنند. فرانک رفیعزاده، روانشناس، درهمینباره به ایسنا میگوید: تفاوتهایی از نظر روانشناسی بین کودکان و بزرگترها وجود دارد، در درجهاول، میتوان به نیاز بیشتر کودکان به حمایت و تأیید اشاره کرد، چراکه کودکان با حمایت بهموقع به طور صحیحی تربیت شده و استقلال خواهند یافت. به گفته او، میزان تغییرپذیری در کودکان متفاوت از بزرگترها بوده و کودکان به منزله شاخههای تری هستند که فرصت تغییر مسیر دارند و اصلاحپذیری آنان بهمراتب بسیار آسانتر انجام میپذیرد. رفیعزاده با اشاره به وظیفه والدین در تربیت صحیح فرزندان خود، میگوید: اطرافیان کودک، در تربیت کودک سهیم هستند و مسئله تربیت کودک مسئلهای عینی است به این معنی که کودک شاهد هر رفتاری باشد، عینا تکرار میکند و مشاهده کاری که انجام میشود، از نصایح و گفته بزرگترها تأثیرگذاری بیشتری دارد و باید دقت داشته باشیم اگر خواهان داشتن فرزندان صالح هستیم باید در رفتار و عمل خود این اعمال صالحه و درست را به نمایش بگذاریم تا فرزندانمان نیز در الگوبرداری دچار اشتباه و گمراهی نشوند. رفیعزاده درباره لجبازی روزافزون کودکان امروزی نیز میگوید: برخی خانوادهها نیز «از آنور بام میافتند» و با تلاش در راستای فراهمکردن تجملات و مادیات برای کودکانشان، از سایر نیازهای آنان ازجمله «نیازهای معنوی» غافل میشوند و فراموش میکنند کودکان به آغوش گرم والدین و بوسیدن آنان نیازمند هستند، چراکه بازی با کودکان از جمله اصول مؤثر در تربیت کودکان بوده که فراموش شده است و همچنین بازیهای کامپیوتری نیز جایگزین شورونشاط کودکانه شدهاند. به گفته این روانشناس، دستبهسینهبودن دائمی والدین در مقابل فرزندان و احساس گناه دائمی آنان نسبت به کمبود امکانات به این مشکل دامن زده است و باید این نکته را نیز مدنظر داشت حتی گرانقیمتترین اسباببازیها نیز نیازهای ضروری کودکان به محبت را برطرف نمیکنند. رفیعزاده میگوید: تأمین بیکموکاست کودکان از نظر مادی به آنان جسارت بیشتری برای اعتراض میدهد و آنان را برای مطالبات بیشتر گستاختر میکند که این مشکل بهویژه در مورد پدر و مادران شاغل بیش از سایرین صدق میکند و بحث با کودکان که از حوصله آنان خارج است، نیز این چرخه را تشدید کرده و باعث میشود این مشکل حلنشده بهتدریج بزرگتر شود. اما مسئله اینجاست که برخی از خانوادهها اصلا برای تربیت فرزند وقتی ندارند و بیشتر زمان آنها به کار در بیرون از خانه میگذرد. در بسیاری از خانوادههایی که هر دو والدین شاغل هستند و کار تماموقت دارند، تولد فرزند جدید و نگهداری از او به دغدغه اصلی تبدیل میشود. میزان مرخصی زایمان میتواند شاخص خوبی برای توجه کشورهای مختلف به امر نگهداری از فرزندان باشد. مرخصی زایمان و مرخصی والدین از جمله تسهیلاتی است که شرکتها و سازمانهای دولتی و خصوصی در کشورهای مختلف به کارمندان خود ارائه میدهند. همچنین در کشورهای مختلف شرایط و مقررات این مرخصیها برای کارمندان متنوع است بهگونهایکه در برخی کشورها این مرخصی فقط به زنان اختصاص دارد و در تعدادی از کشورها پدر نیز میتواند از این امکان بهرهمند شود. علاوه بر این، در تعدادی از کشورها والدین در دورانی که به مرخصی میروند از حقوق کامل برخوردار میشوند درحالیکه در برخی از کشورها شرایط متفاوت است. گلفنیوز در یکی از گزارشهای خود به ارائه جزئیاتی درباره شرایط مرخصی زایمان در برخی از کشورهای مختلف جهان پرداخته که به شرح زیر است: آمریکا: در آمریکا مدتزمان مشخصی برای مرخصی مادران در سطح ملی تعیین نشده است. هرچند شرکتهایی که دارای ۵۰ کارمند یا بیشتر هستند، متعهد هستند تا به دلیل افزایش تعداد اعضای خانواده ۱۲۲ هفته مرخصی زایمان بدون حقوق در نظر گیرند. بلغارستان: زنان شاغل باردار در بلغارستان از ۴۱۰ روز مرخصی زایمان برخوردار هستند که ۴۵ روز آن را میتوانند پیش از وضع حمل استفاده کنند. همچنین در این مدت حداقل ۹۰۰ درصد پایه حقوق آنان از طریق صندوق بیمه سلامت ملی پرداخت میشود. زمانی که کودک به سن ششماهگی میرسد، مادر میتواند ادامه مدتزمان مرخصی باقیمانده را به پدر کودک یا پدربزرگ/ مادربزرگ که شاغل هستند و از بیمه اجتماعی برخوردارند، منتقل کند. هند: در ماه آگوست قانونی در این کشور به تصویب رسید که مدت مرخصی زایمان از ۱۲ هفته به شش ماه افزایش پیدا کرد و شامل همه بخشها از جمله شرکتهای خصوصی میشود. فیلیپین: در اوایل سالجاری قانونی در این کشور به تصویب رسید که براساس آن، مدت مرخصی مادران شاغل در بخشهای خصوصی و دولتی به صد روز یا حدود ۳۳ ماه رسید. کانادا: در این کشور زنان شاغل حداکثر ۱۷ هفته به مرخصی زایمان میروند. همچنین مادران میتوانند از مرخصی زایمان و مرخصی والدین با هم استفاده کنند که در این صورت مدت مرخصی نباید از ۳۷۷ هفته فراتر رود. استرالیا: طبق اعلام دپارتمان کار استرالیا، مرخصی والدین شامل مرخصی زایمان، مرخصی پدرشدن و مرخصی فرزندخواندگی است. کارمندان زن و مرد اجازه دارند مدت ۱۲۲ ماه به مرخصی والدین بروند. انگلیس: مرخصی قانونی زایمان در این کشور ۵۲ هفته است که ۲۶ هفته آن مرخصی زایمان معمول و ۲۶ هفته دیگر مرخصی زایمان مازاد در نظر گرفته میشود. همچنین میزان حقوق پرداختی به این افراد ۹۰۰ درصد میانگین درآمد هفتگی پیش از محاسبه مالیات و حق بیمه است. اتریش: مرخصی زایمان در اتریش دوره منع کامل اشتغال برای مادر در نظر گرفته میشود که حقوق کامل فرد پرداخت میشود. این دوره از هشت هفته پیش از زایمان شروع و هشت هفته پس از تولد تمام میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.