|

آينه

كيهان کدام طرف؟! )گفت و شنود( گفت: یک روزنامه زنجیره‌ای نوشته است «برجام حق را از باطل جدا کرد»! گفتم: کدام حق را از کدام باطل جدا کرد؟! گفت: نوشته است «اگر برجام نبود امروز نه‌تنها تورم تک‌رقمی نشده بود بلکه احتمالا به حدود صددرصد می‌رسید، اگر برجام نبود رشد اقتصادی منفی بود، اگر برجام نبود فعالیت هسته‌ای ایران به رسمیت شناخته نمی‌شد و...»! گفتم: تورم را که آقای رئیس‌جمهور گفته است ملاک آن جیب مردم است و با این حساب اگر قیمت کالا فقط دو برابر شده باشد، تورم صددرصد است و حال آنکه پنج تا شش برابر شده، رشد اقتصادی را هم می‌توان از رکود سنگین فهمید و تکلیف فعالیت هسته‌ای هم که با کنارگذاشتن 10‌هزار سانتریفیوژ و بتن‌ریزی اراک و تعطیلی تحقیق هسته‌ای در فرد و به‌آسانی حدس زد که چه شده! گفت: ایشان نتیجه گرفته که «برجام حق را از باطل جدا کرد و برجام ما را طلبکار آمریکا کرد». گفتم: ما که از اول هم طلبکار آمریکا بودیم و آمریکا حاضر نبود بدهی خود را بدهد و حالا با نقض برجام پس از گرفتن امتیازات نقد بدهکاریش بیشتر هم شده است. گفت: ظاهرا این زنجیره‌ای‌ها اصلا نمی‌دانند برجام چیست و چه اتفاقی افتاده است؟! گفتم: از یارو پرسیدند قبله کدام طرف است؟ و یارو که اهل این حرف‌ها نبود پرسید؛ کجا آدرس داده‌اند؟!

ايران شکاف نخبگان و شکنندگی دولت‌ها عباس عبدی:اخیرا گزارش سالانه شاخص شکنندگی دولت‌ها از سوی بنیاد «برای صلح» برای سال 2016 منتشر شده است. براساس این گزارش، فنلاند بهترین نمره را دارد که از صفر نمره شکنندگی تا 120 نمره که بدترین حالت است. این شاخص از مجموع 12 شاخص دیگر به دست آمده که آنها نیز هرکدام به تناسب از چند شاخص جزئی‌تر به دست آمده‌اند. هرکدام از این 12 شاخص میان صفر و 10 متغیر هستند. برخی از این شاخص‌ها عبارت‌اند از مشروعیت دولت، کیفیت خدمات عمومی، چنددستگی نخبگان، تنش‌های گروهی، فرار مغزها، فقر و رکود اقتصادی، فشارهای جمعیتی و... . نمره ایران 9/86 است که در رتبه 47 از کل 178 کشور قرار دارد. یعنی دولت در 46 کشور وضع شکننده‌تری از ایران دارند، در مورد جزئیات نمره ایران، چند نکته بسیار مهم است. اول اینکه نمره ایران نسبت به 10 سال پیش بدتر شده و به اندازه 1/4 نمره شکنندگی آن افزایش یافته است. بدترین نمره ایران در سال 1389 است که 92 است و از مرحله High warning که 90 است، گذشته بود. ولی در سال‌های اخیر این شاخص بهبود یافته و از آن کاسته شده است. نکته بسیار مهم دیگر بدترین شاخص از میان شاخص‌های 12گانه ایران، شاخص چنددستگی نخبگان سیاسی است که از حداکثر رقم ممکن یعنی 10، عدد 6/9 را برای ایران منظور کرده‌اند. این شاخص در ایران نه‌تنها بدترین امتیاز را دارد، بلکه در سال‌های گذشته و برخلاف سایر شاخص‌ها بدتر هم شده است. در سال 2015 برابر 4/9 بوده، در پنج سال پیش، 3/9 بوده و در روند تغییرات 10 ساله 9/8بوده که به مرور افزایش یافته است. شاید گمان کنید که اینها ارزیابی‌های سوگیرانه و خصمانه غربی‌هاست. ولی باور کنیم که هرچه باشد، مردم دنیا براساس این ارزیابی‌ها با سایر کشورها تعامل و رفتار می‌کنند. واقعیت این است که وحدت نخبگانی در ایران در حداقل قابل تصور است. وقتی که می‌بینیم یک نفر مذاکرات خصوصی را درست یا تحریف‌شده منتشر می‌کند و هیچ‌کس هم از اول سؤالی نمی‌کند و به منافع ملی ضربه می‌زند، این امر نشانگر اوج شکاف نخبگانی است. گویی که هیچ فصل‌الخطابی برای جمع‌کردن این شکاف وجود ندارد و فعال نیست. متأسفانه دومین شاخصی که بدتر از سایر موارد است، مربوط به شاخص قانون است که نمره 9/5 دارد. فساد جزئی از این شاخص است. وقتی این شاخص در وضعیت بحرانی باشد، به معنای آن است که فصل‌الخطابی برای رفع اختلافات میان نخبگان نیز نیست. جامعه ایران هیچ‌گاه به اندازه امروز به تفاهم نخبگانش نیازمند نبوده ولی هیچ‌گاه به اندازه امروز شاهد تفرق آنان نیز نبوده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.