تلویزیون و پیوند با مخاطب
اکبر نبوی (کارشناس سینما): تلویزیون به شکل منطقی و براساس کارکردها و نقشیآفرینیای که در جهان دیروز و بهویژه امروز داشته و دارد، نیاز است تا مجموعهای از برنامهها را برای مخاطبانش تدارک ببیند و از طریق همین برنامهها بتواند طیف وسیعی از افکار عمومی را پوشش دهد. با این نگاه، به تلویزیون و آنچه تولید میکند میتوان دقیقتر شد. برنامههایی از جنس «چشم شب روشن» که بهنوعی میتوان آن را ادامه «دو قدم مانده به صبح» دانست، از جمله برنامههایی است که به نیاز مخاطبانش توجه میکند. این جمله به این معنی نیست که به دلیل همکاری نزدیکم با این برنامه از آن تعریف میکنم، بلکه بهعنوان یکی از کارشناسان رسانه که این حوزه را دنبال میکند به این مهم توجه دارم، اما اینکه آیا این برنامه در ادامه نیز میتواند مجموعه انتظارات متنوع و رنگارنگی از مخاطبان را برآورده کند یا خیر؟ مشخص نیست و گذشت زمان این را نشان خواهد داد، اما در همین آغاز میتوان گفت که «چشم شب روشن» تا حد زیادی توانسته نیاز مخاطبانش را برآورده و مباحث تازهای را به بینندگان این برنامه عرضه کند. امیدوارم در این برنامه بیشتر از امروز و دیروز مطالبی که نیاز مخاطب است گفته شود و بتواند اندیشهها، تفکرات و تعاملات فکری، فرهنگی رنگارنگی را در چارچوب منافع ملی بازتاب دهد و بتواند افق روشنی در برابر جامعه مخاطبش عرضه کند، اما اگر اختصاصا اشارهای به چگونگی و رویکرد بخش سینمایی این برنامه داشته باشم، باید بگویم با لطف و اعتمادی که آقای دکتر پورحسین، مدیر ارجمند شبکه چهار، به بنده دارند، انتخاب میهمانان و موضوعات گفتوگو و بحث را به خودم واگذار کردهاند و طبیعتا من هم کوشش میکنم با ارائه یک بخش سینمایی جذاب و مؤثر و دارای حرف و سخن و اندیشه، به اعتماد ایشان خللی وارد نشود. به اعتقاد من تلویزیون روزتاروز باید پیوند منطقی و دوسویهای با مخاطبانش برقرار کند و اگر نتواند در موضوعاتی که مطرح میکند پیوندی منطقی و مبتنیبر مصلحت ملی و آیندهنگری عقلانی با جامعه برقرار کند، دچار خسارت خواهد شد و به ساختارهای اجتماعی و فرهنگی هم خسارت خواهد زد. اساسا اگر یک برنامه تلویزیونی به اینکه چه بگوید چرا بگوید و چگونه بگوید؟ نیندیشد و بر این پایه عمل نکند، بدونتردید از پیش شکست خود را امضا کرده و دستهای خود را بالا برده است. هرچند توجه و پاسخ به این سه پرسش تنها در رسانه ملی یا تلویزیون مصداق پیدا نمیکند. پاسخ به این سه پرسش در هر رسانهای معنی پیدا میکند و توجهنکردن به آنها باعث اختلال بین رسانه و مخاطب خواهد شد و نمیتواند ادبیات مناسب با افکار عمومی را پیدا کند. البته توجه دارید که مطلقا مقصودم از این حرف این نیست که رسانه باید دنبالهرو افکار عمومی باشد، بلکه منظورم مماس و همترازکردن اقدام رسانهای با تمناها و گرایشها و مصلحتهای جامعه مخاطب است. با همین رویکرد بخش سینمایی برنامه «چشم شب روشن» اهداف خاصی را دنبال میکند. انتخاب سوژههای مناسب برای بحث و گفتوگو و انتخاب افرادی از اهالی سینما که اساسا بتوان با آنها سخن گفت اهمیت بیشتری پیدا میکند. انتخاب چهرهها برای حضور در این برنامه به این شکل نیست که لزوما اندیشمند و فیلسوف باشند، بلکه رویکرد اصلی من این است که مخاطب پس از دیدن هر برنامهای احساس زیان و خسران نکند. با این نگاه مطلقا گزینشهای معدود و محدودی نخواهیم داشت. برعکس طیف متنوع و متکثری از دوستان اهل سینما و آشنا با سینما در آینده ميهمان «چشم شب روشن» خواهند بود. نکته آخر اینکه من به برنامهای تکگو (چه از منظر میهمان و چه از ناحیه خودم) اعتقاد ندارم. بخش سینمایی چشم شب روشن مبتنیبر مباحثه و گفتوگوی جدی است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.