|

از بلوای مشکوک جناب‌خان

تا کوچ مدام هنرمندان

کیوان کثیریان

یک: به‌نظر نمی‌رسد همه چیز در ماجرای جدایی جناب‌خان کاملا سرراست و باورپذیر باشد.از سویی صاحب و خالق عروسک جناب‌خان اعلام می‌کند به او از سوی تلویزیون هیچ پیشنهاد مالی نشده و از سوی دیگر، رامبد جوان روی آنتن خبر از مذاکرات متوالی و پیشنهاد خیلی خوب مالی می‌دهد. از یک طرف، محمد بحرانی- صداپیشه جناب‌خان- روی آنتن از همکاری‌نکردن با فیلم سینمایی جناب‌خان حرف می‌زند و از طرف دیگر، سالارزهی-صاحب‌امتیاز عروسک- دارد مقدمات ساخت فیلم را فراهم می‌کند و بازیگر برمی‌گزیند! اینکه چرا سالارزهی در دو، سه سال گذشته که جناب‌خان در خندوانه حضور داشت، سکوت کرده بود و اعتراضی نمی‌کرد، سؤال مهمی است که سالارزهی تمایلی به پاسخ دادنش ندارد. اینکه از کی تابه‌حال تلویزیون این همه به رعایت حق مؤلف، مقید شده که به خودش اجازه نمی‌دهد تصویر یک عروسک را بدون اجازه صاحب‌امتیازش پخش کند، خودش یک مؤلفه شبهه‌ناک و جدی است. تلویزیونی که بارها و بارها صدای خوانندگان و فیلم‌های فیلم‌سازان را بی‌اجازه آنها روی آنتن برده، یکهو چطور این‌همه قانونمند می‌شود؟ کنار هم گذاشتن گزاره‌های موجود، این ظن را تقویت می‌کند که همه ماجرا می‌تواند به‌همین‌سادگی نباشد که تصور می‌کنیم. به‌هرحال هر برنامه تلویزیونی برای دوری از عادت‌کردن مخاطب که ریزش به دنبال دارد، نیاز به تبلیغات متفاوتی برای دور جدیدش دارد و هر فیلم سینمایی نیز برای جلب توجه مخاطبان، محتاج بازکردن عرصه‌های جدید تبلیغاتی است. بی‌آنکه بخواهم به دام قضاوتی دراین‌باره بیفتم، باید اذعان کنم با دیده تردید به کل این ماجرا می‌نگرم و امیدوارم این ماجرا نه یک برنامه مدون برای امتیاز گرفتن از تلویزیون باشد و نه یک سناریوی تبلیغاتی. و امیدوارم احترام به علایق مردم بیش از هرچیز اهمیت داشته باشد و سوءاستفاده از این علایق به هر شکل و در هر شرایطی، مذموم بماند. حالا شاید بشود حدس زد چرا در برنامه انتهایی سومین سری خندوانه، جناب‌خان دستگیر و زندانی می‌شود!! دو: متأسفانه آنچه باید باور کرد و ظاهرا گریزی هم از آن نیست، رفتن‌های پی‌درپی هنرمندان و اهل فرهنگ است. آنها که جایگزینی ندارند و گاه آن‌چنان بی‌هنگام ما را ترک می‌کنند که جز اندوه و حسرت بی‌حد چیزی برجای نمی‌ماند. دنیا فنی‌زاده؛ هنرمندی که با دستان جادویی‌اش برای چند نسل خاطره ساخت؛ جعفر والی بزرگ که از بزرگ‌ترین‌های تئاتر و سینمای ماست و در انبوهی از آثار پرافتخار هنرهای نمایشی و تصویری درخشید و پوران فرخزاد، انسانی صادق و صمیمی که نامش یادآور بزرگی در شعر و فرهنگ است. رفتن این سه در کمتر از یک هفته، تأسف‌بار است. اگر بگوییم امسال تنها به دلیل همین رفتن‌های تکان‌دهنده و پرشمار، سال خوبی برای فرهنگ و هنر نبود، پربیراه نگفته‌ایم. روحشان شاد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.