آینه
اعتماد چرا دولت روحانی را موفق میدانم؟ علی شکوهی: در ارزیابی عملکرد هر دولت باید به چند نکته توجه کرد. اول، وضعیتی که دولت جدید کشور را تحویل گرفت. دوم، امکاناتی که در اختیارش بود. سوم، موانعی که بر سر راه آن ایجاد شد. با ملاک اول باید گفت کشورمان در بدترین وضعیت اقتصادی و سیاسی تحویل دولت روحانی شد. دولت قبل کشور را بعد از هشت سال و با رشد منفی حدود شش درصد تحویل روحانی داد. بر حجم دولت افزوده شده بود و میزان تعهدات دولت به مردم با توجه به پرداخت یارانه بسیار بالا رفت. دهها هزار میلیارد بدهی به پیمانکاران پرداخت نشده بود و ذخیره اقلام ضروری در کشور ناچیز بود. بدترین وضعیت اقتصادی یعنی «رکود تورمی» بر کشور حاکم شده بود یعنی نه میشد با تزریق پول، رکود را از میان برداشت و نه بدون جمعآوری پول میشد تورم را کنترل کرد... . از نظر ملاک دوم هم با رویکارآمدن دولت روحانی، قیمت نفت کاهش یافت و درآمد دولت کفاف مشکلات موجود را نکرد. پیامدهای تصمیمات دولت قبل از جمله در حوزه رکود بهتدریج خودش را در دولت دکتر روحانی نشان داد. حجم بزرگ مطالبات تلنبارشده مردم در حوزههای مختلف یکباره سراغ دولت آمد و این همه کار دولت را بسیار سخت کرد یعنی باید با امکانات محدودتر از گذشته، مطالبات بیشتری را جواب بدهد. از منظر ملاک سوم هم باید گفت که از همان ابتدای رأیآوردن دولت روحانی، مخالفان دولت جدید تلاش کردند تا شکست دولت در برنامههایش را دامن بزنند و کارشکنی آغاز شد. مخالفان دولت انتظارات از دولت را بالا بردند و مسائل معیشتی را برجسته کردند. آنان تلاش کردند از برخی سخنان ریاستجمهوری سوءاستفاده کنند و در مردم این انتظار را ایجاد کنند که دولت باید صدروزه مشکلات را سامان دهد. صدها سایت و خبرگزاری و وبلاگ و شبکههای اجتماعی را سازمان دادند تا ضعفهای دولت را بزرگ جلوه دهند و کارهای انجامشده از سوی دولت را کوچک کنند.
ایران تخریب دولت با اهداف انتخابات فاطمه راکعی: دولت یازدهم توانسته آرامش اقتصادی را در کشور حاکم کند، تورم را مهار و کاهش دهد و رشد اقتصادی را نیز به رقم قابل دفاع هفت درصد برساند. با وجود این موفقیتها، رسانههای وابسته به جناح سیاسی- که با دولتهای برآمده از هر جریان سیاسی غیر از خودش با تمام توان مقابله میکند- آنگاه که احساس کردند دولت یازدهم در برابر فشارها و مطالبات غیرقانونی آنها مقاومت کرده و بر انجام برنامههای وعدهدادهشده خود اصرار دارد، شمشیرهای تخریب را از رو بستند و آن را به سوی دولت و بدنه آن و بهویژه نهادهای مهمی همچون وزارت خارجه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نشانهگیری کردند. بیخبر از آنکه آگاهی بالای سیاسی مردم، ریشههای این تخریبها را بهخوبی شناسایی میکند و میداند این تخریبها و فشارهایی که در حوزههای مختلف مطرح است، در واقع بروز اقلیتی است که قرائت خاص خود را از دین، قانون و منافع ملی تنها قرائت درست میداند و این در حالی است که برداشتهای آنها مغایرت اصولی با قرائت امام (ره) و همه علمایی دارد که به فقه پویا و اجتهاد نوین به عنوان تضمینکننده آینده نظام اسلامی اعتقاد داشتند.
شهروند وقتی رسانه ماده مخدر بود انتشار خبر و گزارش گورخوابها از یک نظر نیز بسیار مهم بود. شاید برای نخستینبار است که یک رسانه میتواند و جرئت میکند که تا این حد نقش آیینه اجتماعی را بازی کند. چرا چنین تحولی را در توان رسانه شاهدیم؟ چند علت را برای این تحول میتوان برشمرد. نخستین و مهمترین علت، شکستن انحصار رسانهای صداوسیماست. صداوسیما با رفتار خود نقش مخرب و اعتیادآوری را برای جامعه و مسئولان بازی میکرد و آنان را در بیخبری محض نگه میداشت. رسانههای جدید مثل اینترنت، ماهواره و شبکههای اجتماعی این انحصار را از میان بردهاند و دیگر اجازه نمیدهند نقش تخدیری صداوسیما ادامه یابد. علت دیگر، شکاف در میان فعالان حاضر در قدرت است. به همین دلیل است که رسانههای اصولگرا از روی بغضی که نسبت به دولت دارند، از این گزارش استقبال کردند و آن را بازتاب دادند، درحالیکه در گذشته از آن با سیاهنمایی نام میبردند. غافل از اینکه این گزارش در یک روزنامه طرفدار دولت منتشر شده و مهمتر اینکه امر جدیدی نیست. بسیاری از این افراد از زمان دولت عدالتمحور و مهرپرور! و اصولگرای احمدینژاد در این وضع بودهاند، ولی کسی جرئت انتشار اینگونه اخبار را نداشت. اگر گفتوگو با افراد مذکور را خوانده باشند، متوجه میشوند بیشترشان مربوط به همان زمانی است که پول بابرکت یارانهها را میگرفتند و افراد چندان جدیدی در میان آنان نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.