بودجه آموزشی و وزیر تازه
محمدرضا نیکنژاد.عضو کانون صنفی معلمان تهران
یکی، دو ماهی میشود که وزیر آموزشوپرورش از مجلس رأی اعتماد گرفته است. دانشآشتیانی در شرایطی وزیر شد که فرهنگیان هیچ شناختی از او نداشتند. دلزدگی افراطی و احساسی از وزیر پیشین، شناختنداشتن فرهنگیان از وزیر تازه و پشتیبانی چهرههای خوشنام آموزشوپرورش از او و البته تلاشهای یکی، دوهفتهای خودش در فضاسازی مورد نیاز میان فرهنگیان به رأی اعتماد مجلس به ایشان کمک شایانی کرد. تلاشها برای نشاندادن چهرهای دلسوز، پرانرژی و انگیزهمند از دانشآشتیانی سبب شد که فرهنگیان با آمدنش محتاطانه برخورد کنند و در میانشان امیدهایی برای دگرگونی در نهاد آموزش پدیدار شود، اما این امیدها با ارائه بودجه سال 96 به مجلس و آشکارشدن بودجه آموزشی کشور دیری نپایید و همچنان فرهنگیان همانند چندین دهه گذشته با بیمی ریشهدارتر و امیدی کمتوانتر به آینده مینگرند. اما چند نکته؛ نخست آنکه وزیر بهآسانی میتواند از مسئولیت کمبود بودجه 96 شانه خالی کند و کمبود آن را به تیم پیشین حواله دهد و البته درست هم هست، اما نکتهای که نمیتوان بر آن چشم پوشید، بیتوجهی دولت در این زمینه است. گمانی نیست که نه وزیر پیشین و نه وزیر کنونی و نه هیچ وزیر دیگری خواهان کمبود بودجه در وزارتخانهاش نیست و برای افزایش آن تلاش میکند، اما این تلاش وابسته به دو چیز است؛ یکی برخورد دولت با چنین تلاشهایی و دوم توان وزیر و تیم همراهش در پیشبرد خواستهها و بُرش و نفوذ آنها در دولت. شوربختانه دولت یازدهم با دانستن همه گرفتاریهای آموزشوپرورش و همچنین آگاهی رئيسجمهور به این گرفتاریها- که آن را میتوان در سخنان انتخاباتیاش دید- با وزیر پیشین همراهی نکرد و با بیتوجهی به دشواریهای ساختاری و مالی آموزشوپرورش، تیم پیشین را زیر فشار تنها گذاشت! این رفتار سبب شد فرهنگیان و جامعه همه گرفتاریهای آموزشوپرورش را از چشم وزیر و تیم همراهش ببینند. گمانی نیست که افزون بر دستگذاشتن بر ضعفهای تیم پیشین نباید از سهم دولت و رئيسجمهور در گرفتاریهای امروز آموزشوپرورش چشم پوشید، اما امروز وزیر دلخواه رئيسجمهور و دولت، سکاندار آموزشوپرورش شده است، آنهم در زمانی که بودجه از دست دولت بیرون رفته و به مجلس رسیده است و وزیر تازه در کمبودهای فزاینده آن بیتقصیر؛ اما بیگمان بخشی از تغییرات در بودجه در زمان بررسی و تصویب آن در مجلس رخ میدهد. دانشآشتیانی، تیم همراهش و البته پشتیبانانش اگر بخواهند! میتوانند در یک روند هماهنگ و اثربخش در نشستهای کمیسیون آموزش شرکت کرده و با گفتوگو با نمایندگان عضو این کمیسیون تلاش کنند سهم آموزشوپرورش را در بودجه 96 افزایش دهند. ازاینرو انتظار این است که دانشآشتیانی در این مرحله نیز مانند دوران گرفتن رأیاعتمادش تلاشگر، انگیزهمند و پرانرژی به دنبال بودجه درخورتر برای 5/13 میلیون دانشآموز و یک میلیون فرهنگی باشد تا کاستی و کمتوجهی دولت در این زمینه اندکی جبران شود. در همین راستا از نمایندگان کمیسیون آموزش نیز انتظار این است که نگاه سیاسی به آموزشوپرورش را در زمان بررسی بودجه کنار بگذارند و در رویکردی کارشناسانه و دلسوزانه به گرفتاریهای پرشمارِ مهمترین نهاد توسعهای در دوران نوین بپردازند و تلاش کنند افزون بر تصویب بودجهای درخور، پایش بر نهاد آموزش را با عینک کارشناسی ببینند، نه سیاسی و جناحی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.