|

ماه‌های پایانی زندگی نیما طباطبایی

سایه‌روشن‌هاي پرونده پزشکی یک مستندساز

فرانک آرتا: درگذشت مستندساز جوان سینما، نیما طباطبایی، در 39سالگی خبری دردناک بود که این روزها جامعه هنری ایران را عزادار کرده است. کارگردان دو فیلم «یادگاری» و «من ناصر حجازی هستم»، پس از تحمل یک دوره بیماری و به دلیل ابتلا به سرطان ریه صبح یکشنبه ۲۸آذر درگذشت. نیما طباطبایی ساخت مستند «من ناصر حجازی هستم» را در کارنامه خود داشت و این اثر مستند آذرماه سال ۹۴ در گروه سینمایی «هنر و تجربه» به نمایش درآمد. این اثر مستند درباره زنده‌یاد ناصر حجازی، دروازه‌بان و مربی فوتبال ایران و تیم «استقلال» بود که در پنج فصل «من رؤیایی دارم»، «آخرین مرد مقاوم»، «سهراب‌کشی»، «استقلال تا استقلال» و «پرواز عقاب» ساخته شد. او فرزند زنده‌یاد غلامرضا طباطبایی، ‌بازیگر و استاد دانشگاه، مترجم و نویسنده هفت عنوان کتاب بود که دی‌ماه 1384 رخ در نقاب خاک کشید. در دوره بیماری این هنرمند، اعتراض‌هایی از سوی رؤیا تیموریان، خاله این مستندساز، ‌رسانه‌ای شد که به‌تازگی به این موضوع اشاره شده است. درنا مدنی، ‌فرزند رؤیا تیموریان دراین‌باره به «شرق» گفت: «واقعیت این است که مشکل درمانی نیما طباطبایی به حدود پنج ماه پیش مربوط می‌شود؛ یعنی اول مردادماه. نیما به دلیل خون‌ریزی تومور در وضعیت اورژانسی قرار گرفت و ما به بیمارستان بهمن مراجعه کردیم. منتها پزشکان وقت به مدت 48 ساعت هیچ درمانی را انجام ندادند و بی‌دلیل هزینه پنج میلیون تومان را بابت بستری در بیمارستان از ما گرفتند! در نهایت بابک برزویه عزیز که دوست همه ماست، به دادمان رسید. در همان ساعات پرتلاطم شب عکس‌های پزشکی را از طریق بابك برزويه به پدرشان، دکتر برزویه که متخصص مغز و اعصاب هستند، رساندیم که خوشبختانه ایشان به‌موقع رسیدگی کردند و او را از خطر مرگ نجات دادند؛ همان موقع هم شکایت کردیم که از سوی حراست دانشگاه علوم پزشکی و سازمان نظام پزشکی جلسه‌ای محرمانه تشکیل دادیم و همه موارد را به اطلاعشان رساندیم». او در ادامه افزود: «اما در دوره دوم معالجه نیما، به بیمارستان ایرانمهر مراجعه کردیم. بعد از عمل موفقیت‌آمیز تومور مغزی توسط دکتر برزویه، به علت متاستاز ریه، نیما همچنان تحت درمان در بیمارستان ایرانمهر قرار گرفت. در تمام مدت درمان واقعا کادر پزشکی سنگ‌تمام گذاشتند. ما به‌جز خوبی از این بزرگواران چیز دیگری ندیدیم. پزشکان، پرستاران و همه کادر بیمارستان همدلانه همراهی کردند. حتی دکتر روزبه نقشین، پزشک نیما وقتی شنید که نیما فوت شده، گریه کرد و گفت از معدود بیمارانی بود که مرگش عمیقا مرا متأثر کرد. ما واقعا از همه آنها نهایت تشکر را می‌کنیم. از پزشکان نیما همچون آقایان مرادیان، ‌خسروی، ‌برزویه، نقشین و... و از مترون و پرستاران و.. بیمارستان، اما به‌هرحال با همه زحمات، تقدیر این بود که نیما دیگر در میان ما نباشد؛ روحش شاد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.