|

اوباما در آخرین روزهای ریاست‌جمهوری‌اش صادر کرد

فرمان اجرائی تشکیل کمیسیون افزایش امنیت سایبری ملی آمریکا

ترجمه: الهام محسنی‌آهویی

باراک اوباما در روزهای پایانی ریاست‌جمهوری خود دستوری اجرائی را صادر کرده که براساس آن، باید کمیسیونی متشکل از 12 نفر برای بهبود امنیت سایبری، آموزش، حفظ حریم خصوصی، اقتصادي و ملی و توانمندسازی شهروندان آمریکایی برای کنترل امنیت دیجیتال تشکیل شود. متن کامل فرمان اجرائی رئیس‌جمهور آمریکا به شرح زیر است: «با قدرت و اختیاری که از سوی قانون اساسی و قوانین ایالات متحده آمریکا به من به عنوان رئیس‌جمهور واگذار شده است و به منظور افزایش آگاهی درباره امنیت سایبری و حفاظت در تمامی سطوح دولت، کسب‌و‌کار، جامعه و به منظور محافظت از حریم خصوصی، برای اطمینان از امنیت عمومی، اقتصادی و ملی و برای توانمند‌سازی شهروندان آمریکایی برای کنترل هرچه‌بهتر امنیت دیجیتالشان، به ‌این وسیله مقرر می‌دارد: 1- تشکیل: در وزارت بازرگانی کمیسیونی برای بهبود امنیت سایبری ملی تشکیل شده است. 2- عضویت: (a) کمیسیون نباید با بیش از 12 عضو تعیین‌شده از سوی رئیس‌جمهور تشکیل شود. اعضای کمیسیون باید شامل کسانی باشند که دانش یا تجربه درباره امنیت سایبری، اقتصاد دیجیتال، امنیت ملی و اجرای قانون، حاکمیت شرکتی، مدیریت ریسک، فناوری اطلاعات (IT)، حریم خصوصی، مدیریت هویت، حاکمیت اینترنتی و استانداردها، مدیریت دولتی، رسانه‌های دیجیتال و اجتماعی، ارتباطات، یا هر زمینه دیگری که از سوی رئیس‌جمهور به عنوان ارزش کمیسیون تعیین شده، داشته باشند. رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، رهبر اکثریت مجلس سنا و رهبر اقلیت مجلس سنا دعوت شده‌اند تا هر کدام یک فرد را برای عضویت در کمیسیون پیشنهاد دهند. هیچ لابی فدرال یا هیچ فردی که به نحو دیگری معرفی شده و در دولت فدرال شاغل باشد، امکان خدمت در کمیسیون را نخواهد داشت. (b) رئیس‌جمهور باید یکی از اعضای کمیسیون را به عنوان رئیس کمیسیون و یکی دیگر از اعضا را به عنوان نایب‌رئیس تعیین کند. 3- مأموریت و وظیفه: کمیسیون توصیه‌های دقیقی به منظور تقویت امنیت سایبری در هر دو بخش دولتی و خصوصی با حفظ حریم خصوصی، تضمین امنیت عمومی، اقتصادی و ملی، ترویج و توسعه راه‌حل‌های فنی جدید و تقویت همکاری بین دولت‌های فدرال، ایالتی، محلی و بخش خصوصی در توسعه، ارتقا و استفاده از فناوری امنیت سایبری، سیاست‌ها و بهترین شیوه‌ها خواهد داشت. توصیه‌های کمیسیون باید درخصوص اقداماتی باشد که در دهه بعدی برای رسیدن به این اهداف قابل انجام هستند. (a) کمیسیون باید به شناسایی و مطالعه اقدامات لازم برای بهبود آگاهی در زمینه امنیت سایبری، مدیریت ریسک و پذیرش بهترین شیوه‌ها در سرتاسر بخش خصوصی و در تمام سطوح دولت در مسیر گسترش توصیه‌های خود دست یابد. این زمینه‌های مطالعه می‌توانند شامل روش‌هایی برای اثرگذاری بر درک و استفاده افراد و سازمان‌ها از فناوری و رسیدن به امنیت سایبری در نقش مصرف‌کنندگان و ارائه‌دهندگان در اقتصاد دیجیتالی باشد؛ نشان‌دهنده ماهیت و شدت تهدیدات امنیت سایبری، اهمیت کم‌اثرکردن آنها و راه‌های بالقوه مدیریت و کاهش اثرات اقتصادی خطر سایبری باشد؛ بهبود دسترسی به دانش موردنیاز برای تصمیم‌های مدیریت ریسک سایبری در ارتباط با حفظ حریم خصوصی، تأثیر اقتصادی، تداوم کسب‌و‌کار و توسعه همکاری با صنعت، جامعه مدنی و سهام‌داران بین‌المللی باشد. کمیسیون باید حداقل توصیه‌هایی مربوط به موارد ذیل داشته باشد: (i) چگونگی تقویت حفاظت از سیستم‌ها و داده‌ها به بهترین وجه، از جمله چگونگی پیشبرد مدیریت هویت، احراز هویت، امنیت سایبری افراد آنلاین در پرتو تحولات تکنولوژیکی و سایر روندها؛ (ii) تضمین اینکه امنیت سایبری عنصر اصلی فناوری‌های مرتبط با اینترنت اشیا (internet of things) و رایانش ابری (cloud computing) است و اینکه سیاست و پایه و اساس قانونی امنیت سایبری در زمینه اینترنت اشیا پایدار و سازگار است. (III) سرمایه‌گذاری بیشتر در تحقیق و توسعه طرح‌هایی که می‌تواند امنیت سایبری را افزایش دهد. (IV) افزایش کیفیت، کمیت و سطح تخصص نیروی کار امنیت سایبری در دولت فدرال و بخش خصوصی، از جمله از طریق آموزش‌وپرورش؛ (V) بهبود آموزش مبتنی بر روش‌های امنیت سایبری برای عموم مردم؛ و (VI) هر مسئله دیگری که رئیس‌جمهور، از طریق وزیر بازرگانی (وزیر)، از کمیسیون درخواست کند. (b) در جهت توسعه این توصیه‌ها، کمیسیون همچنین باید به شناسایی و مطالعه پیشرفت در تکنولوژی، مدیریت و ارائه خدمات فناوری اطلاعات که باید پیشرفته و به طور گسترده‌ در سرتاسر بخش خصوصی و در تمام سطوح دولت و به‌ویژه در دولت فدرال و از سوی صاحبان زیرساخت‌های حیاتی و اپراتورها به تصویب رسیده یا مورد آزمون قرار گرفته باشند، بپردازد. این زمینه‌های مطالعه می‌توانند شامل فناوری امنیت سایبری و پیشرفت‌های دیگری باشند که به اقتصاد دیجیتال که با سرعت در حال تحول است و رویکردهایی که معرفی می‌شوند و روش‌های در حال ظهور طراحی‌شده برای بهبود تشخیص زودهنگام ریسک سایبری، کم‌اثرکردن و مدیریت آن در امنیت و حریم خصوصی و کسب‌وکار و بخش‌های حکومتی باشند. کمیسیون باید حداقل توصیه‌هایی درخصوص موارد ذیل ارائه دهد: (i) کنترل، تدارک و فرایندهای مدیریت برای سیستم‌های فناوری اطلاعات غیرنظامی فدرال، برنامه‌ها، خدمات و زیرساخت‌ها، از جمله موارد زیر: (A) چارچوبی برای شناسایی خدمات فناوری اطلاعات باید به صورت داخلی یا به‌طور مشترک در میان سازمان‌ها توسعه یابد، همچنین برای اولویت‌های سرمایه‌گذاری مشخص برای تمامی خدمات مشابه فناوری اطلاعات؛ (B) چارچوبی برای اطمینان از اینکه سازمان‌های غیرنظامی فدرال سیستم‌های فناوری اطلاعات خود را با درنظرداشتن امنیت سایبری تهیه و مدرن کرده یا ارتقا می‌دهند؛ (C) مدلی حکومتی برای مدیریت ریسک امنیت سایبری، افزایش انعطاف‌پذیری و اطمینان از واکنش مناسب به حوادث و بهبود در عملیات و تحویل کالاها و خدمات از سوی دولت فدرال؛ و (D) استراتژی‌هایی برای غلبه بر موانعی که سازگار و همگام‌شدن دولت فدرال را با بهترین روش‌های صنعت دشوار می‌کند؛ (ii) بخش خصوصی کارا و رویکردهای دولت برای حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در پرتو روند‌های فعلی و روندهای برنامه‌ریزی‌شده در تهدیداتِ امنیت سایبری و ماهیت پیوسته اقتصاد ایالات متحده؛ (III) اقداماتی که دولت‌های ایالتی و محلی می‌توانند به منظور افزایش امنیت سایبری انجام دهند و چگونگی پشتیبانی دولت فدرال از این مراحل؛ و (IV) هر مسئله دیگری که رئیس‌جمهور، از طریق وزیر، از کمیسیون درخواست کند. (c) کمیسیون به منظور انجام مأموریت خود، باید: (i) بر سیاست‌های مناسب موجود در زمینه امنیت سایبری، مشارکت بخش دولتی و خصوصی و طرح‌های دیگر ارجاع و تکیه کند؛ (ii) با متخصصان بخش‌های خصوصی و دولتی در زمینه امنیت سایبری، امنیت ملی و مجریان قانون، حریم خصوصی، مدیریت، فناوری و اقتصاد دیجیتال مشورت کند؛ (III) داده‌های کسانی که حوادث امنیت سایبری درخورتوجهی را تجربه کرده‌اند، به منظور درک درس‌های آموخته‌شده از این تجربه‌ها، از جمله شناسایی موانع هوشیاری و آگاهی، مدیریت ریسک و سرمایه‌گذاری را جست‌وجو کند؛ (IV) اطلاعات گزارش‌شده از سوی اداره مدیریت و بودجه درخصوص اطلاعات فدرال و سیستم‌های اطلاعاتی، از جمله سیستم‌های موروثی (legacy systems) را به منظور ارزیابی زیرساخت‌های غیرنظامی حیاتی فناوری اطلاعات فدرال، حکومت‌داری و فرایندهای مدیریتی بازبینی کند؛ (V) تأثیر روندهای تکنولوژیکی و نیروهای بازار بر سیاست‌ها و روش‌های امنیت سایبری موجود را بررسی کند؛ و (VI) دیگر مسائل مربوط به مأموریت کمیسیون را که رئیس و معاون وی بر ضرورت و مناسب‌بودن آن برای انجام کار کمیسیون توافق نظر دارند، بررسی کند. (d) در موارد مقتضی، کمیسیون می‌تواند به پژوهش، مطالعه و برپایی جلساتی به‌منظور بررسی بیشتر مسائل خاص بپردازد. (e) کمیسیون باید ماهیت مشاوره‌ای داشته و گزارش نهایی خود را تا اول دسامبر 2016 به رئیس‌جمهور ارائه دهد. این گزارش باید در یک وب‌سایت عمومی همراه با پاسخ مناسب رئیس‌جمهور در 45 روز پس از ارائه آن به رئیس‌جمهور منتشر شود. بخش. 4. مدیریت. (a) کمیسیون باید جلسات دوره‌ای در انجمن‌های عمومی، در محیطی باز و شفاف برگزار کند. (b) کمیسیون باید در انجام مأموریت خود، از تلاش‌های سایر نهادهای حکومتی آگاه بوده و از دوباره‌کاری بپرهیزد. (c) کمیسیون باید کارکنانی به رهبری مدیر اجرائی داشته باشد که از عملکرد کمیسیون حمایت و پشتیبانی کنند. وزیر نیز باید مدیر اجرائی را که یک کارمند فدرال تمام‌وقت و از کارکنان کمیسیون خواهد بود، تعیین کند. مدیر اجرائی همچنین می‌تواند به عنوان افسر فدرال تعیین ‌شده مطابق با قانون اصلاح‌شده کمیته مشورتی فدرال، 5 U.S.C. App. (FACA, the "Act") فعالیت داشته باشد. (d) مدیر اجرائی، در مشورت با رئیس و معاون وی، باید در مواقع لزوم قدرت ایجاد کمیته‌های فرعی را برای حمایت از فعالیت کمیسیون و به منظور بررسی مناطق خاص داشته باشد. این کمیته‌های فرعی باید کار خود را به کمیسیون گزارش دهند تا توصیه‌های نهایی خود را اطلاع دهد. (e) وزیر امور خارجه با سران وزارتخانه‌های اجرائی و سازمان‌ها تا حد مجاز اعلام‌شده از سوی قانون و مطابق با فعالیت‌های جاری خود فعالیت کرده تا کمیسیون را مطلع و در صورت لزوم از همکاری آنها برای رسیدن به مأموریت خود استفاده کند. بخش. 5. اتمام کار. کمیسیون باید در 15 روز پس از خاتمه گزارش نهایی خود به رئیس‌جمهور به کار خود پایان دهد، مگر اینکه مدت زمان ادامه فعالیت آنها از سوی رئیس‌جمهور افزایش یابد. بخش. 6. مقررات عمومی. (a) وزیر باید تا حد مجاز تعیین‌شده از سوی قانون و با توجه به دردسترس‌بودن تخصیص بودجه، به نظارت و هدایت مؤسسه ملی استاندارد و تکنولوژی به منظور ارائه تخصص، خدمات، بودجه، امکانات، کارکنان، تجهیزات و دیگر خدمات پشتیبانی که ممکن است برای ادامه مأموریت کمیسیون نیاز باشد، بپردازد. (b) تا جایی که FACA در کمیسیون اعمال می‌شود، تمامی فعالیت‌های رئیس‌جمهور به جز بخش‌های شش و 14 این قانون، مطابق آن مذکور بوده و به وسیله وزیر انجام می‌شود. (c) فعالیت اعضای کمیسیون بدون درنظرگرفتن جبران خدمات ایشان است ولی هزینه‌های سفر، از جمله هزینه‌های جاری آن تا حد مجاز تعیین‌شده از سوی قانون برای افرادی که به طور متناوب در دولت خدمت می‌کنند، مجاز است. (5 U.S.C.5701-5707). (d) هیچ‌یک از موارد این فرمان نباید در جهت تضعیف یا اثرگذاری تفسیر و تعبیر شود: (i) اختیارات اعطاشده از سوی قانون به دپارتمان، سازمان یا ریاست آنها؛ یا (ii) فعالیت‌های رئیس اداره مدیریت و بودجه مربوط به طرح‌های بودجه‌ای، نظارتی یا لوایح قانونی. (e) این فرمان هیچ حق یا منفعتی، چه حقیقی و چه اساسی، قابل‌اجرا در قانون یا در قبال ایالات متحده، دپارتمان‌های آن، سازمان‌ها، یا اشخاص، افسران، کارکنان، عوامل، یا هر شخص دیگری ایجاد نمی‌کند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.