آینه
ایران
«روز دانشجو» 95، پرشور و باآرامش حسین انصاریراد: «رئیسجمهوری در روز دانشجو در جمع دانشجویان این مطالبه را مطرح کرد که ای کاش لحنها را آرام و اخلاقیتر کنیم. این اتفاق نمیافتد مگر اینکه اجازه بدهیم اعتراضهای تند و کلامهای رادیکال در جامعه مطرح شوند تا بعد از مدتی به طور طبیعی تب آنها فروکش کند و مباحث به سمت موضوعات و گفتوگوهای معقول سوق داده شود. در واقع نبود فضای لازم برای ابراز عقیده باعث شده تا در بزنگاههایی مانند 16 آذر، وقتی که سد برخی موانع برداشته میشود، طیفها و گرایشهای مختلف احساس کنند که در آن زمان اندک باید تیزترین قسمت موضعگیریهای خویش را عیان سازند. چراکه در واقع در چنین شرایطی ما با سیلاب عقاید و بیانات مختلف مواجه هستیم. درست آن است که توجه کنیم این سیلاب در صورتی که اجازه حرکت به آن بدهیم، موقتی خواهد بود و بعد از گذر زمانی نه چندان طولانی، رودی آرام و البته زلال از آن باقی خواهد ماند که هم عقلانیت گفتوگو در آن جا دارد و هم منطق موضعگیری. آنچه 16 آذر امسال نشان داد، این است که حتی تندترین انواع اظهارنظرها، حتی در مقابل رئیسجمهوری و بیان شعارهای مخالف دولت در برابر رئیس دولت، نهتنها ذرهای امنیت ما را به مخاطره نمیاندازد بلکه تثبیتکننده آن هم هست. بنابراین باید بر آن باشیم که چنین فضایی را در تمام طول سال، برای تمام گرایشهای فکری، سیاسی و اجتماعی و در برابر تمام ارکان حکومت فراهم آوریم و مطمئن باشیم که امنیت پایدار ناشی از افزایش حس اعتماد عمومی ملت به حاکمیت، بیش از هر فاکتوری امنیت و ثبات داخلی ما را تأمین خواهد کرد».
وطن امروز هزارتوی مرموز برجام خسرو معتضد: «جمعی در محفلی نشسته بودیم. محفل ما دوستانه است و ثقل مجلس صحبتهای تاریخی و سیاسی و کتاب و سینما و تئاتر و رویدادهای جهان معاصر است. دوستی از راه رسید که «دیدید دونالد ترامپ بهرغم تمام پیشبینیها و آمارگیریهای گالوپ و سایر مؤسسات پرسش از افکار عمومی ملت آمریکا بر هیلاری کلینتون پیروز شد و به کام خود رسید. وای! وای بر ما و برجام». پیر و میری که او را استاد و مرشد خود میشناسیم فیلسوفانه با خونسردی تمام گفت: «مگر از برجام چه معجزهای برای ایران و ایرانی برآمد که حالا نگران فسخ آن از سوی ترامپ هستی. تصادفا انتخاب ترامپ از سوی مردم آمریکا ثابت کرد امضاکنندگان سادهدل ایرانی چقدر از واقعیت دور بودند که به ریسمان نازک و پوسیده برجام دودستی چسبیدهاند البته در این میان سیل تبلیغات دولتی بهویژه مقالهنویسیهای چاپلوسانه بعضی جراید در مدح و ثنای برجام همه را مدهوش کرده بود. سادهدلانی کشتیهای حامل کالاهای اساسی را میدیدند که در بنادر ایران صف کشیدهاند. سادهدلانی منتظر سقوط دلار به 1000 تومان بودند. شوخطبعانی منتظر بودند سیل صادرات ایران بازارهای آمریکا و اروپا را اشباع کند...».
اعتماد نقد و بيمه جامعه احمد خرم: يكي از بحثهاي محوري اسلام و دين خدا «نقد» است. شهيد مطهري در يكي از كتابهايش روايتي از حضرت عيسي نقل كردهاند كه «كونو نقاد الكلام». يعني همواره نقاد باشيد... اما نقد انواع مختلف دارد. اول «نقد از خود»؛ حكومتها اگر نقد از خود نكنند غرور بر آنها حاكم ميشود... دوم نقد از ديگران است؛ نقد از ديگران راحتترين نقد است. يعني همه ميتوانند نقاد باشند. در صورتي نقد ديگران مؤثر واقع ميشود كه يك حكومت يا فرد يا سازمان نقد از خود داشته باشد و دوم اينكه نقدپذير باشد و نقد ديگران را بپذيرد و عكسالعمل منفي نشان ندهد. اگر نقد از جامعه يا ملتي گرفته شود حاكميت فساد و ظلم قطعي است. بايد با نقد سلامت جامعه را بيمه كرد. سلامت انسانها را بيمه كرد. تا انسانها خودشان را خدا نبينند. وقتي نقدپذير نبوديم يعني خودمان را جاي خدا گذاشتهايم... . در قرآن هم ميبينيد كه باب نقد باز شده و حتي خداوند پيغمبر خودش را مورد نقد قرار ميدهد. يكي از دلايل نقد خداوند از پيامبر خودش اين است كه به پيامبر اكرم بياموزد كه مطلق فقط خداست. نقد اگر حاكم نباشد مطلقنگري و خودمطلقبيني در جامعه حاكم ميشود و فساد اقتصادي و سياسي و فرهنگي و اجتماعي جامعه را فرا ميگيرد. نقد اگر وجود نداشته باشد معلوم است كه جامعه، دولت يا حاكميت از مسير سلامت دور شدهاند؛ از مسير سلامتي كه نقد ميتواند فراهم كند. فضاي جامعه بايد فضاي نقد باشد. نبايد زبان كسي را بست و قلم كسي را شكست. بايد بگويند و بنويسند و نقد كنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.