|

دوستت داریم زنبور عسل!

گیتی صفرزاده

با اینکه روان‌شناسان توصیه اکید دارند که فکر نکنید مشکلات زندگی شما، سخت‌ترین و پیچیده‌ترین مشکلات زندگی نوع بشر است و هرروز صبح که نگاهی به دنیای مجازی و بعد از آن نگاهی به پیام‌های اخلاقی روی در و دیوار شهر می‌اندازیم، متوجه می‌شویم که زندگی با امید زیباست و باید از لحظه حال لذت برد و کافی است بخواهیم تا بشود، اما هیچ‌کدام نمی‌توانیم منکر این بشویم که در لحظات بسیاری از روزمان، غرق فکر به مشکلات و بدبختی‌های زندگی خودمان می‌شویم و هیچ‌کدام از این آموزه‌ها هم خیلی از غرق‌شدگی نجاتمان نمی‌دهد؛ البته بعضی از متفکران عقیده دارند ما این حالت غرق‌شدگی را دوست داریم چون نوعی حس بحق‌بودن و مظلومیت به ما می‌دهد که راضی‌مان می‌کند.

علت هرچه باشد به‌هرحال من هم مثل باقی انسان‌های روی زمین در یکی از همین روزهای اخیر درحالی‌که روی صندلی جلوی تاکسی نشسته بودم، خودم را در دریای فکرکردن به مشکلات شخصی غرق کرده بودم و هیچ‌کدام از پیام‌های اخلاقی شهرداری تهران که روی در و دیوار از مقابل چشمانم در حال ردشدن بود، تأثیری در حالم نداشت؛ اما بعد از چند لحظه متوجه شدم که راننده تاکسی در حال صدازدن من است و با لحن برادرانه‌ای می‌گوید:‌ ای بابا، فکرش را نکنید. برای اینکه درست‌وحسابی متوجه ماجرا بشوم، ادامه داد: حتما فکر می‌کنید شما تنها کسی هستید که در زندگی گرفتاری و مشکلات دارید. می‌خواهید من مشکلات زندگی خودم را بگویم؟ قبل از اینکه فرصت رد یا تأیید داشته باشم فهرستی از گرفتاری‌های زندگی خودش را که دامنه‌اش از کوری همسرش به علت بیماری قند تا شکسته‌شدن میل‌لنگ ماشین بود برایم ردیف کرد. دقیقا نمی‌دانستم که این فهرست برای شرمنده‌کردن من است یا ترغیبم به کمک احیانا مادی که راننده با لبخند پت‌وپهنی گفت: با همه اینها دارم زندگی می‌کنم خانم جان، می‌دانید چرا؟ راستش حوصله شنیدن نصایح اخلاقی و راهکارهای روان‌شناسی را نداشتم اما راننده ادامه داد: چند روز پیش رادیو داشت یک برنامه درباره زندگی زنبورها پخش می‌کرد. می‌گفت دانشمندان محاسبه کرده‌اند که با توجه به وسعت، وزن و توانی که بال زنبورها دارند، از لحاظ ریاضی نباید توان بلندکردن آنها را داشته باشند یعنی زنبورها نباید قادر به پرواز باشند؛ با وجود این، زنبورها بال می‌زنند، از جایشان بلند می‌شوند و پرواز می‌کنند. می‌دانید چرا؟ راننده مکث کرد؛ جوابی نداشتم. خودش هم این را می‌دانست؛ برای همین با لبخند عمیق‌تری گفت: برای اینکه فکر نمی‌کنند. بله، به پروازکردن فکر نمی‌کنند... . فکر نکن خواهر من، فکر نکن. دلم می‌خواست به این راننده تاکسی رأی بدهم که شهردار تهران بشود. حداقل هر روز جملات صمیمانه‌تر و واقع بینانه‌تری روی دیوارهای شهر می‌خواندم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.