|

تازه‌هاي نشر مركز

در اعماق شهر نسیم آصف: «از جایی كه ایستاده بودیم خیابان و بخش اعظم شهرك دیده نمی‌شد. ما در محاصره بلوك‌های ساختمانی تیره و چرك‌آلودی بودیم كه مردان و زنان ركابی‌پوش، با موهای نامرتب صبحگاهی و لیوان‌های نوشیدنی صبحانه از پنجره‌هایشان به بیرون خم شده و ما را تماشا می‌كردند. در این محوطه باز در میان ساختمان‌ها زمانی به‌صورت مصنوعی اختلاف سطح ایجاد كرده بودند. مثل زمین گلف انحنا داشت-تقلید كودكانه‌ای از جغرافیای طبیعی. شاید قصد داشتند آن‌ را جنگل‌كاری كنند و بركه‌ای در آن بسازند. تعدادی نهال دیده می‌شد اما همه خشكیده بودند. محوطه چمن پر بود از علف هرز، و كوره‌راه‌هایی كه از لای زباله‌ها می‌گذشتند و جابجا رد چرخ ماشین‌های سنگین در آن‌ها شیار انداخته بودند...». این شروع رمان «شهر و شهر» چاینا میه‌ویل است كه به‌تازگی با ترجمه میلاد زكریا در نشر مركز منتشر شده است. چاینا میه‌ویل، نویسنده معاصر انگلیسی است كه در سال 1972 متولد شد. او از تحسین‌شده‌ترین نویسندگان و برنده جوایز ادبیات فانتزی در دو دهه اخیر است. داستان‌های او اغلب در ژانر «داستان‌های غریب» طبقه‌بندی می‌شوند، سبكی ادبی كه ادگار آلن‌پو و اچ.پی.لاوركرافت از چهره‌های شاخص آن به‌شمار می‌روند. از ویژ‌گی‌های داستان‌نویسی میه‌ویل یكی هم این است كه او آثارش را بسته به مضمون،‌در یكی از ژانرهای رایج ادبی می‌نویسد و حتی گفته است می‌خواهد در هر ژانری كتابی بنویسد. «شهر و شهر» كه این روزها به فارسی منتشر شده، یك رمان پلیسی نوار است كه در جهانی فانتزی می‌گذرد. در این رمان، بازرس تایادور بورلو، در تلاش برای حل معمای پرونده قتل دختری ناشناس، درگیر ماجرایی می‌شود كه هر لحظه ابعادی‌ تازه و غیرقابل پیش‌بینی به خود می‌گیرد. در بخشی دیگر از این رمان می‌خوانیم: «خیابان‌های داخلی تالار كوپولا از قاب پنجره یك ماشین پلیس. تند نمی‌رفتیم و آژیرمان خاموش بود، اما چراغ گردان با خودنمایی می‌گشت و با نور آبی منقطعش بتون اطرافمان را روشن می‌كرد. راننده را دیدم كه نگاهی به من انداخت. اسمش سركار دیگشتان بود، و پیش از این هرگز ندیده بودمش. نتوانسته بودم كوروی را حتی به‌عنوان محافظ همراه بیاورم. از طریق روگذرهای كم‌ارتفاعی از شهر قدیم بشل گذشتیم و به مسیرهای درهم‌پیچیده حواشی تالار كوپولا، و بالاخره به ربع دایره مخصوص ترافیكش رسیدیم. پشت‌سر و بالای سرمان كیلومترها نما با ستون‌های زن‌پیكری كه به مشاهیر تاریخی بشل دست‌كم بی‌شباهت نبودند، به سمت جایی كه به مشاهیر القوما تبدیل می‌شدند، به درون خود تالار، جایی كه خیابانی پهن كه از پنجره‌هایی در بالا و چراغ‌های خاكستری نور می‌گرفت در سمت بشل به صفی دراز از عابران ختم می‌شد كه متقاضی ورود یك روزه بودند. در دوردست و در آن سوی چراغ ترمزهای سرخ، روبه‌رویمان نور رنگی چراغ‌های جلوی ماشین‌های القومایی، طلایی‌تر از نور چراغ‌های ما، دیده‌ می‌شد...». رمان «شهر و شهر» برنده جوایز زیادی شده است كه جایزه آرتور سی.كلارك و جایزه هوگو برای بهترین رمان سال 2010 از جمله آنها هستند.

جنگی علیه بومیان به‌تازگی چاپ دوم «در انتظار بربرها»ی ج.م.كوتسی با ترجمه محسن مینوخرد در نشر مركز به‌چاپ رسیده است. كوتسی از نویسندگان مشهور معاصر است كه در سال 1940 در كیپ‌تاون آفریقای جنوبی متولد شد و در همین كشور و بعدتر در امریكا تحصیل كرد. كوتسی تاكنون جوایز متعددی برده است كه مهم‌ترین آنها نوبل ادبیات سال 2003 است. او اولین داستانش را با عنوان «سرزمین‌های شفق» در سال 1974 منتشر كرد و بعد از آن «در قلب كشور» را نوشت كه اولین جایزه ادبی آفریقای جنوبی را از آن خود كرد. «در انتظار بربرها»، در سال 1980 منتشر شد و این كتاب نیز جوایزی كسب كرد. طبق توضیحات كتاب، كوتسی در این رمان روزنه‌ای دیگر به روان انسانی می‌گشاید و به شكلی كه یادآور داستان‌های جرج اورول است، عوالم روحی یك مقام رسمی را كه در یك امپراتوری خیالی مواجه با انجام وظایفی بی‌رحمانه است، توصیف می‌كند. این رمان، روایت سرشت فریب‌كارانه و طمع‌كارانه جنگی است كه علیه بربرها جریان دارد، آنها اما در اصل كسی جز بومیان ساكن اطراف نیستند. كوتسی در اثرش نشان می‌دهد كه انسان وقتی امكان و قدرت داشته باشد در راه رسیدن به آن‌چه برحق و درست می‌داند تا چه اندازه می‌تواند بر همنوعش ستم كند. رمان روایتی عمیق از نومیدی و درماندگی قهرمان داستان در تغییر یا تعدیل شرایطی كه با آن درگیر است ارایه داده است. «در انتظار بربرها» این‌طور شروع می‌شود: «هرگز همچون چیزی ندیده بودم: دو تكه شیشه كوچك و گرد تو دو حلقه سیم جلوی چشم‌هاش بودند. كور است؟ اگر نابینا بود و می‌خواست چشم‌هاش را از من قایم كند متوجه می‌شدم. ولی او كور نیست. شیشه‌ها تیره‌اند. از بیرون كدر می‌زنند ولی او می‌تواند از پشت‌شان ببیند. می‌گوید آن‌ها اختراع جدیداند. چشم را از تابش آفتاب محفوظ نگه می‌دارند. به درد دشت و صحرا می‌خورند. دیگر لازم نیست آدم اخم‌هاش را دایم تو هم بكشد. كم‌تر هم سردرد می‌گیرد. به‌نرمی به گوشه چشم‌ها دست می‌كشد. ببینید، از چین و چروك خبری نیست. شیشه‌ها را دوباره می‌گذارد. راست می‌گوید. پوست‌اش جوان است. شهر ما همه از این‌ها می‌زنند به چشم‌شان. ما در بهترین اتاق مهمان‌سرا نشسته‌ایم. یك بتری و یك پیاله بادام بین ما است. از دلیل آمدن‌اش به این‌جا حرفی نمی‌زنیم. او با اختیارات تام آمده، همین. در عوض از شكار حرف می‌زنیم. او از آخرین شكار گروهیش با ماشین تعریف می‌كند. می‌گوید یك عالمه گوزن و گراز و خرس كشته‌اند، آن‌قدر زیاد كه یك كوه لاشه از خودشان به جا گذاشته‌اند تا بپوسند كه البته حیف بود...». «زندگی و روزگار مایكل ك»، «عصر آهن»، «دشمن»، «ارباب پترزبورگ» و «رسوایی» از دیگر آثار كوتسی هستند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.