تاجزاده: برای تبدیل اصلاحات به گفتمان مسلط کشور تلاش کنیم
اعضای انجمن وفاق و توسعه دانشجویان دانشگاه شیراز در قالب اردوی تشکیلاتی سالانه این انجمن با سیدمصطفی تاجزاده دیدار کردند. به گزارش ایلنا، مصطفی تاجزاده در این دیدار، ضمن تشریح چرایی و چگونگی استراتژی حمایت اصلاحطلبان از دولت روحانی، به بیان نکاتی درباره اولویتهای اصلاحات و سایر مسائل سیاسی پیشروی کشور و ترسیم وضعیت اصولگرایان پرداخت که اهم آن در ادامه میآید. ما از آقای روحانی، بیقیدوشرط دفاع نمیکنیم. ما طرح داریم، حرف داریم، اما دفاع میکنیم چون گزینه دیگری برای ما باقی نمانده است. در این انتخابات اگر بخواهیم به سمت معرفی نامزد دیگری برویم، هزارویک مسئله پیش میآید. همه اصلاحطلبان میگویند ما در سال ۸۴ به این دلیل باختیم که چند نامزد داشتیم و در سال ۹۲ نیز اصولگرایان بر این باورند که بههمیندلیل شکست خوردند. حالا اگر ما بعد از این همه سال، مجددا بیاییم و تعدد نامزد داشته باشیم، خود شما بعد از مدتی به ما چه میگویید؟ نمیگویید ۸۴ تجربه نداشتید، الان چه؟ بله اگر آقای روحانی رئیسجمهور نبود آنوقت بحث متفاوت بود؛ اما الان که رئیسجمهور است و یک دوره خود را پشت سر گذاشته و برنامه هم دارد، ما میگوییم از او حمایت میکنیم اما اگر حرفهای جدی داشته باشیم که داریم و میخواهیم بیشتر حرف بزنیم و ارتباطمان را با مردم گسترش دهیم، میتوانیم دیدگاهها، مواضع و رویکردهای خودمان را با دولت و جامعه مطرح کنیم و بر آنها اصرار ورزیم تا آقای روحانی قاطعتر در این مسیر حرکت کند. شرطش این است که اجماع ایجاد کنیم. مثلا مبارزه با فساد که میتوان به حصول چنین اجماعی و مطالبهگری درباره آن خوشبین بود. بههرحال اگر راه نیفتیم و بتوانیم نیروها را بر سر مسائلی که اجماع بر سر آن وجود دارد بسیج کنیم، کار بزرگی کردهایم. اصلاحات در عرصههای مختلف پیام دارد و هرکس اینها را ترویج و اجرا بکند و راهبرد ما را پیش ببرد، از او پشتیبانی میکنیم؛ پستها هم مال آنان. ما دعوای مقام نداریم، بنابراین از هر اصولگرایی که بیاید و حرف ما را بزند، استقبال میکنیم؛ چراکه معتقدیم این روش در نهایت به تثبیت اصلاحات و حتی گسترش آن کمک میکند؛ حتی اگر آن فرد اصولگرا انتظار داشته باشد که او را رئیس کنیم با این برهان که مثلا من با مسئولان ارتباط بهتر و نزدیکتری دارم اما در نهایت، حرف شما را خواهم زد و برنامه شما را دنبال خواهم کرد. شما در مناظرههای میان خانم کلینتون و آقای ترامپ هرگز نمیبینید که درباره کتاب، مطبوعات، هنر، موسیقی و سینما مجادله کنند چون این موضوعات برای هر دو طرف حل شده است. هرکس انتخاب شود کاری به مطبوعات و کتاب و فیلم و تئاتر و کنسرت ندارد؛ اما اختلاف در کشور ما هنوز سیاسی است و جریانهای سیاسی بر مبنای دفاع از انسداد یا آزادی آرایش گرفتهاند. از آزادی احزاب، مطبوعات و انتخابات تا آزادی کنسرت، انتشار کتاب، پخش فیلم و سبک زندگی. اگر بتوانیم حقوق و آزادیها را تثبیت کنیم، آن وقت است که میتوانیم به سمت برندهشدن درزمینه اقتصادی و حلوفصل مناقشات در این حوزه حرکت کنیم. این پروسه زمانبر است اما نتیجه میدهد. دانشجویانی که در این مدت با من ملاقات داشتهاند، بارها پرسیدهاند که آیا میتوان به آقای روحانی انتقاد کرد؟ بله؛ البته که میشود. باید هرجا که فکر میکنید ضعف، کمبود و فسادی هست، مطرح کنید اما جوری انتقاد نکنید که تیتر کیهان و جوان شود. میشود طوری انتقاد کرد که به رقیب بهانه و دستاویز نداد. من در هفت سال زندان انتقادات زیادی کردم اما هیچگاه ندیدم که «بیستوسی» حرف من را تیتر کند؛ چون همیشه در بیان انتقاد از همفکران یا مؤتلفان خود دقت کردهام. پس میتوان انتقاد کرد اما به دیگران اجازه سوءاستفاده نداد. طرفدار گفتوگو بوده و هستیم. هر فرد و گروهی مایل باشد با او صحبت میکنیم. من در جزوه «پدر، مادر، ما باز هم متهمیم» اعلام کردم که ما از بازجوها در بند دو الف اوین تا با اوباما در کاخ سفید اهل گفتوگو هستیم و باید بنشینیم و حرف بزنیم تا مشکلات را حل کنیم یا کاهش دهیم. اگر ما بتوانیم برندها و شاخصها را در افکار عمومی شفاف و علنی کنیم، حرکت بزرگی به سود دموکراسی انجام خواهد شد. ما همیشه بر عنصر آگاهی بهدرستی تأکید کردهایم که مردم هر اندازه روشنتر شوند، وضعیت دموکراسی و دموکراسیخواهان بهتر میشود. با وجود این کمتر به سازمانیابی مردم و اهمیت آن توجه داشتهایم. آگاهی و سازمانیابی باید در کنار هم باشد. ما باید به سراغ مطالبات مردم برویم. شما دانشجوها باید چند مطالبه ملی و چندین مطالبه دانشجویی داشته باشید و آن را به یک پلتفرم سراسری تبدیل کنید و از طریق فضای مجازی و غیرمجازی آنها را به اطلاع همگان برسانید و اجرایشان را از دکتر روحانی، فراکسیون امید و نیز از دیگر نهادها بخواهید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.