روکش دندان و آرامش ابدی
جواد ماهزاده
این داستان عجیب را یک دستیار کارگردان سینما برایم تعریف کرد که دامادشان را پس از آنکه صد روز در کما بود از دست داده است. ماجرا از ششم مرداد شروع میشود که مرحوم، صحیح و سالم و با پای خودش به دندانپزشکیای واقع در اصفهان میرود تا برای دندانش روکش بگذارد؛ غافل از آنکه خطای دندانپزشکی جزئی از دندانپزشکی است و روکش از دست دندانپزشک میلغزد و سر میخورد توی دهان و سپس میافتد داخل ریه بیمار. دندانپزشک فوری ایشان را میفرستد برای عکسبرداری. از اینجا به بعد بیمارستانی در اصفهان میشود سکانس حوادث بعدی. پس از عکسبرداری مشخص میشود که روکش دندان به داخل ریه راست بیمار رفته است (البته میدانیم که در اصل بیمار نبود؛ ولی از اینجا به بعد او را بیمار مینامیم). دندانپزشک به خاطر حساسبودن عمل با چند متخصص مشورت میکند و بعد از این مشورت دکتر ...، فوقتخصص ریه، مسئول انجام عمل برونوسکوپی میشود. بیمار بیهوش میشود و در بیهوشی نمیفهمد که عمل را دکتر ... انجام نداده و داستان همان داستان همیشگی رزیدنت و دانشجو و... است. بیمار که حالا مشکل تنفسی و ورود جسم خارجی به ریه را دارد، در حین عمل دچار ایست قلبی و سپس احیا میشود؛ اما چه احیایی... حال بیمار همچنان وخیم است، کادر پزشکی جوابگوی خانواده بیمار نیست تا اینکه بالاخره به خانوادهاش اطلاع میدهند که حال عمومی او مساعد نیست! منظور از این حرف این بوده که وی در کماست. بله، ایشان برای مدت ۱۵ روز؛ یعنی تا ۱۸ مرداد به حال کما میرود. دراین میان، خانواده بیمار اصرار داشتهاند که باید
دکتر ... را ببینند؛ وگرنه اجازه عمل را نمیدهیم. کپسول اکسیژن بیمار هم تمام شده و یکی از اعضای کادر بیمارستان کپسولی میآورد. پس از چند روز که فرد به هوش میآید، مجددا برای خارجکردن روکش دندان، به اتاق عمل برده میشود و پس از 20 دقیقه، اتفاق دو هفته پیش تکرار میشود. کادر پزشکی در بیرونآوردن روکش دندان ناتواناند. از اینجاست که بیمار به کمایی بلندمدت میرود تا اینکه پس از گذشت سه ماه - همین چند روز پیش - با دار مکافات وداع میکند. این ماجرا را میتوان به فیلمی کمدی برگرداند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.