|

از مذاکرات پوتین- ترامپ چه انتظاری می‌رود

ترجمه: شهرام زرندار

صحنه را تصور کنید: ماه مارس 2017 است و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پس از چند ساعت مذاکره با ولادیمیر پوتین از کاخ سفید بیرون می‌آید. گفتمان و «زبانِ بدن» خوب است. آنها به پشت یکدیگر می‌زنند و می‌خندند. ترامپ به رسانه‌ها می‌گوید: روسیه یک شریک باارزش خصوصا در نبرد علیه داعش است؛ یک شریک راهبردی کلیدی. برای پویتن به‌عنوان رئیس‌جمهوری روسیه این نوع از مذاکرات دوجانبه همان چیزی است که پیوسته در روابط با همکاران آمریکایی‌اش انتظار داشته و تابه‌حال یک رؤیای ناممکن به ‌نظر می‌رسیده است. انتخاب ترامپ برای پوتین بهترین سناریویی بوده که ناگهان بهتر از بهتر شد. اما عقلا در مسکو می‌دانند این سناریو در واقع بدتر‌ از بد است زیرا روابط بین پوتین و هیلاری کلینتون تند و تیز اما در چارچوبی پیش‌بینی‌پذیر‌ بود؛ درحالی‌که اکنون احکام و قوانین معمولی بازی احتمالا نامربوط شده‌اند. وخیم و دراماتیک‌شدن روابط بین پوتین و رجب طیب اردوغان پس از سرنگون‌کردن جنگنده روسیه به وسیله ترکیه نمونه‌ای است که روشن می‌کند امور چگونه و با چه سرعتی می‌تواند تحت‌تأثیر شخصیت رهبرانی که برایشان قدرت‌نمایی در اولویت است، قرار گیرد و به سوی وخامت برود. گفتنی است؛ برخی از جمهوری‌خواهان تندرو (بازها) در اطراف ترامپ هستند و مراقب امور‌ند. الکسی ویزیکتوف، سردبیر ایستگاه رادیویی اکو موشکوی گفته: «شاید آنها در کرملین درحال‌حاضر از نتیجه انتخابات راضی باشند اما بعدها به این نتیجه برسند که این اتفاق، اتفاق خوبی نبوده است. فقط تصور کنید که نماینده سابق ایالات متحده در سازمان ملل جان بولتون، وزیر امور خارجه آمریکا شود، تصورش را بکنید! با اینکه برخی از حلقه‌های سیاست‌گذاری روسیه نگران ‌پیش‌بینی‌ناپذیر‌بودن ترامپ هستند، به‌نظر می‌رسد او در تمام مدت مبارزات انتخاباتی بهترین و کاندیدای ترجیح‌داده‌شده کرملین بوده است. روسیه مستقیما از سوی دولت کنونی ایالات متحده متهم شد که تلاش می‌کند از طریق شبکه‌ای از ارتباطات در سایه با کمپین ترامپ به نفع او (ترامپ) در انتخابات دخالت کند. روسیه در انظار عمومی تمامی این اتهامات را رد و اعلام کرد در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده دخالتی نداشته و پوتین صراحتا این اتهامات را «هیستریک» نامید. سرگئی مارکوف، تحلیلگر سیاسی کرملین، روز چهارشنبه به گاردین گفته که «شاید ما کمی به ویکی‌لیکس کمک کرده باشیم» اما به اینکه روسیه در انتخابات آمریکا دخالت کرده، اعتقاد نداریم. این در حالی است که شماری از نهادها در دستگاه حاکمه روسیه بعد از انتخابات ایالات متحده شادمانی خود را نشان دادند. مارگریتا سیمونیان، رئیس شبکه تلویزیونی راشاتودی که از پشتیبانی مالی کرملین برخوردار است، نیز توییت کرده بود که در روز انتخابات جشن گرفته و پس از پیروزی ترامپ می‌خواسته با اتومبیل در اطراف مسکو بگردد و پرچم آمریکا را در باد تکان دهد. الکسی پوشکوف که تا ماه سپتامبر در مجلس دومای روسیه مقام ارشد سیاست خارجی بوده، نوشته: «ما نباید از ترامپ انتظار داشته باشیم که به ما عشق بورزد یا به ما هدیه‌ای بدهد. او یک میهن‌پرست و کاسب است. او یک ایدئولوگ نیست، او یک واقع‌گراست و یک رئالیست (واقع‌گرا) زبان چانه‌زنی را می‌فهمد». او افزوده: « ترامپ فرصتی برای فرار از منازعه‌ای داده است که با پیروزی کلینتون امکان آن وجود داشت و این تفاوت بزرگی است».پوتین یکی از اولین رهبران جهان بود که به ترامپ تبریک گفت. او حتی پیش از آنکه از سخنرانی خود در کرملین برای ابراز امیدواری نسبت به شروع یک دوران طلایی استفاده کند، برای ترامپ پیام فرستاد و گفت: «ما می‌فهمیم که با توجه به کاهش سطح روابط، راه ساده‌ای در پیش نیست اما بارها گفته‌ام وخامت اوضاع روابط بین روسیه و ایالات متحده گناه ما نیست و می‌خواهیم و آماده‌ایم روابط کاملا خوبی با ایالات متحده برقرار کنیم». ولادیمیر فرولوف که یک تحلیلگر امور بین‌الملل است گفته: «پیروزی ترامپ ایالات متحده را در دورانی از ناآرامی و تلاطم فرو خواهد برد و قدرت ایالات متحده را در جهان از بین خواهد برد. انتظار می‌رود روابط ایالات متحده با هم‌پیمانان سردتر شود و آنها در مورد مقابله با روسیه وحدتشان را از دست بدهند». جدا از هرج‌ومرج، در مسکو این امید وجود دارد که ترامپ و پوتین می‌توانند با هم به‌خوبی معامله کنند. بیانیه ترامپ در سخنرانی پیروزی‌اش مبنی بر اینکه «ما با همه ملت‌هایی که مایلند با ما کنار بیایند، کنار خواهیم آمد» به گوش پوتین، طنینی موسیقیایی دارد، درحالی‌که همین بیان در پایتخت‌های بالتیک وحشت ایجاد کرده است. سخنگوی پوتین هم گفته بود این دو رهبر رویکردهای مشابهی به سیاست خارجی داشته‌اند؛ «اگر سخنرانی پوتین را در نشست والدای به خاطر داشته باشید و آن را با سخنرانی ترامپ مقایسه کنید، به این نتیجه می‌رسید که آنها پیام‌های کلیدی مشابهی درباره سیاست خارجی داشته‌اند». بیرون از کرملین و کاخ سفید و برای جهانیان احتمالا چنین رویکردهایی نگران‌کننده است. از طرف دیگر نگرانی‌هایی نیز نسبت به اینکه در صورت خراب‌شدن اوضاع بین دو کشور چه اتفاقی خواهد افتاد، وجود دارد. چنان‌که مارکف تحلیلگر طرفدار کرملین می‌گوید: «پوتین یک کله‌شق است، ترامپ هم همین‌طور و این احتمالا مشکل‌ساز خواهد بود».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.