|

وقتی توییتر ابزار حمایتی نامزدهای انتخاباتی آمریکا می‌شود

روبات‌ها عضو جدید کمپین‌های تبلیغاتی

گزارش‌ها نشان می‌دهد بین دو مناظره‌ اول ریاست‌جمهوری در آمریکا، یک‌سوم توییت‌های طرفدار ترامپ و حدود یک‌پنجم توییت‌های طرفدار کلینتون از حسا‌ب‌های اتوماتیک ارسال شد. به‌تازگی سخنگوی سیاسی حزب محافظه‌کار، اسکاتی نیل هوگز نیز ارزش نسبی اعداد را این‌گونه بیان کرد: «تنها جایی که ترامپ صادقانه در آن بازنده شده، در رأی‌گیری‌های آزمایشی بوده است. شما این را در تظاهرات‌های مردمی یا در شبکه‌های اجتماعی نمی‌بینید؛ عکس آن، در این رسانه‌ها ترامپ دو یا سه برابر محبوب‌تر از کلینتون است». ترامپ نیز به این موضوع اشاره کرده است. در اولین مناظره‌‌اش، از پشتوانه 30‌میلیون‌نفری خود در فیس‌بوک و توییتر به عنوان نشانی از محبوبیت خود صحبت کرد. در همین حال، کمپین کلینتون به اسناد برد خود در رأی‌گیری‌های آزمایشی تکیه دارد. تمام این اعداد- دنبال‌کننده‌های شبکه‌های اجتماعی، رأی‌گیری‌ها یا آمار- تنها ابزارهایی هستند در دست سیاست‌مداران. کمپین‌های سیاسی در جهان از روبات‌ها و نرم‌افزارهای طراحی‌شده برای انجام خودکار عملیات به‌صورت آنلاین، به عنوان روشی برای بازی رأی‌گیری اینترنتی و ترافیک رسانه‌ای مصنوعی، استفاده می‌کنند. تحلیل‌های اخیر از سوی تیم تحقیقاتی دانشگاه آکسفورد نشان می‌دهد که بیش از یک‌سوم توییت‌های طرفداران ترامپ و یک‌پنجم توییت‌های طرفداران کلینتون بین مناظره اول و دوم آنها از جانب روبات‌ها ارسال شده که در کل حدود یک میلیون توییت بوده است. تحقیقات نشان می‌دهد که میزان دنبال‌کننده‌های شبکه‌های اجتماعی هر دو کاندیدا به‌شدت اغراق‌‌شده و مصنوعی است. به گزارش سایبربان، روبات‌ها به‌سادگی به وسیله خدمات API توییتر طراحی می‌شوند و هرکسی با دانش اولیه در مورد برنامه‌نویسی می‌تواند از آنها استفاده کند. افراد پرحاشیه از این روبات‌ها برای ایجاد توهم محبوبیت در اطراف کاندیداهای سیاسی استفاده می‌کنند. برای نمونه، راست‌گرایان و ملی‌گرایان از این پراکسی‌های خودکار برای ترویج نفرت در شبکه‌های اجتماعی استفاده کرده‌اند. برخی وبگاه chan4 را به استفاده از روبات‌ها برای رأی‌گیری‌های اینترنتی به نفع ترامپ متهم کرده‌اند. درهمین‌حال، ترامپ از این آمار برای اثبات برد خود در مناظره استفاده می‌کند. تیم تحقیقاتی دانشگاه آکسفورد به بررسی فعالیت روبات‌ها در جهان مشغول است. آنها اطلاعات سیاست‌مداران، دولت‌ها و آژانس‌ها، هکرها و واحدهای نظامی را بررسی می‌کنند. رواج استفاده از روبات‌های سیاسی، چندقطبی‌شدن مردم را تشویق می‌کند. تحقیقات نشان داده که کاربران شبکه‌های اجتماعی تمایل زیادی به رابطه‌داشتن با افراد شبیه به خود دارند، مفهومی که در علوم اجتماعی به هوموفیلی معروف است. در کتاب «متصل‌شده» (Connected)، نیکولاس کریستاکیس و جیمز فولر ادعا می‌کنند شبکه‌های اجتماعی هوموفیلی را گسترش داده‌اند. شبکه‌های اجتماعی واقعیتی را که در جهان آفلاین دیده می‌شود، پررنگ‌تر می‌کنند. این باعث می‌شود شهروندان فقط به اخباری توجه کنند که همسو با عقاید آنها یا دوستان آنهاست. در انتخابات ریاست‌جمهوری امسال، اندازه، استراتژی و تأثیرات خودکارشدن شبکه‌های اجتماعی افزایش چشمگیری داشته، به‌طوری‌که می‌توان آن را جنگ روبات‌ها خواند. در مناظره آخر، ترامپ و کلینتون، روسیه را به تلاش برای تأثیر بر نتیجه‌ انتخابات از طریق حملات سایبری محکوم کردند، اما هیچ‌کدام به‌ میلیون‌ها روباتی که از جانب آنها عقاید عموم را تحت‌تأثیر قرار داده، اشاره‌ای نداشته‌اند. محققان روبات‌های وابسته به هر دو کاندیدا را کشف کرده‌اند؛ روبات طرفدار ترامپ [email protected] نام دارد و بیش از 33‌ هزار دنبال‌کننده و هرزنامه بر ضد کلینتون در توییتر ایجاد کرده است. این روبات بیش از یک‌هزارو 200 پست در مناظره آخر منتشر کرد. رقیب او روباتی به نام [email protected] در اختیار دارد که پست‌های با هشتگ realDonaldTrump# را منتشر می‌کند، این روبات روزانه دو هزار توییت ارسال می‌کند. این‌ اسناد بخش کوچکی از‌ میلیون‌ها برنامه جبهه‌دار پشت‌پرده برای کنترل افکار هستند. این روبات‌ها همچنین افراد و گروه‌هایی را که بخواهند ضد آنها چیزی منتشر کنند، سرکوب می‌کنند. روبات‌ها برخی از کاربران را محبوب‌تر و برخی را منفور‌تر نشان می‌دهند. این مارپیچ بی‌صدا، منجر به مباحث و تضادهای بیشتری در سیاست می‌شود. به‌علاوه، روبات‌هایی که به خبرنگاران حمله می‌کنند، می‌توانند منجر به ازبین‌رفتن اخبار مهم شوند. قدرت پروپاگاندای این روبات‌ها زمانی تقویت می‌شود که برخی از افراد سرشناس، متوجه حضور آنها شوند. هوموفیلی زمانی افزایش می‌یابد که مردم باور کنند، قدرت در تعداد است و روبات‌ها نیز به این توهم دامن بزنند. هرچه مردم درباره این روبات‌ها بیشتر بدانند، احتمال ازبین‌رفتن این نوع بازی کثیف سیاسی بیشتر خواهد شد. به دلیل اینکه این روبات‌ها شناخته‌شده نیستند، منتقدان به‌طور دائم آنها را در قالب جهنم مجازی معرفی کرده و منتظر تأثیرات منفی آنها در جامعه هستند. این در حالی است که روبات‌ها تنها برای کنترل سیاسی استفاده نمی‌شوند. روبات‌های اجتماعی نیز وجود دارند. برای نمونه، روبات [email protected] ، به کاربرانی که در تشخیص جنسیت کیتلین جنر (Caitlyn Jenner) دچار مشکل شوند، کمک می‌کند. دره سیلیکون نیز در حال تولید روبات‌هایی است که مهندسی شهری را بهبود می‌بخشد. علاوه‌ بر روبات‌های عدالت اجتماعی، روبات‌هایی نیز وجود دارند که به زندگی روزانه‌ افراد در اینترنت کمک می‌کنند. هنرمندان دیجیتال، روبات‌هایی را طراحی کرده‌اند که پیام‌های خنده‌دار تولید می‌کنند، مانند [email protected] که توییت‌های افراد را گرفته و آنها را به ستایش بت‌های غیرمتنی مانند بت خود‌آموزی، تبدیل می‌کند. شرکت هوش مصنوعی لوکا (Luka) در حال طراحی روبات هوشمندی است که با صحبت‌کردن با افراد، مکالمه یاد می‌گیرد و بزرگ می‌شود. این روبات‌های دیجیتال به عنوان روش جدیدی برای دوستی آنلاین به بازار عرضه شده‌اند. گرچه بسیاری از مردم نگران افزایش این روبات‌ها هستند، نباید فراموش کرد که بسیاری از فناوری‌های رایج ابتدا برای اهداف سیاسی طراحی شده بودند. در اروپا، صنعت چاپ برای ترویج فرهنگ جنگ بین مسیحیان پروتستان و کاتولیک مورد استفاده بود. مارتین لوتر (Martin Luther) یک کشیش مهم در جنبش «اصلاح پروتستان»، اولین کسی بود که از این فناوری برای انتشار‌ هزاران انجیل با ترجمه آلمانی، استفاده کرد. این اقدام لوتر، ملی‌گرایان آلمانی را به جنب‌وجوش انداخت و باعث افزایش تنش‌ها بین مذاهب شد. در نسل‌های بعد و پس از رواج صنعت چاپ، این موضوع به ابزاری برای مبارزه با ظلم اجتماعی و حقوق‌ بشر تبدیل شد. شرکت‌های فناوری درحال‌حاضر روی روبات‌های اقتصادی سرمایه‌گذاری کرده‌اند که به نظر برخی می‌تواند آینده‌ ارتباطات دیجیتال باشد. روبات‌ها برای اهدافی مانند کمک به پیام‌رسان فیس‌بوک یا سکوهایی مانند Kik و پریسکوپ طراحی می‌شوند که بر تجربه‌ کاربر نسبت به عرضه و تقاضا تأثیر دارد، از خرید بلیت گرفته تا بررسی وضعیت آب‌وهوا.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.