|

مدل‌سازی فرایند در سیستم مدیریت

به منظور اجرای کارآمد مدل‌سازی فرایند، باید فراتر از خصوصیات رفت و یک متدولوژی پایه‌ای، بهترین روش‌های ممکن و الگوهای نموداری ویژه‌ای را برای استفاده در موقعیت‌های عادی فرا گرفت. بر‌ای روشن‌کردن این موضوع، در ادامه ۱۰ نکته برای مدل‌سازی کارآمد ارائه می‌شوند: منطق فرایند را در نمودار آشکار کنید: این عمل بی‌شک بنیادین است، بااین‌حال مکررا در میان مدل‌سازان مبتدی نادیده گرفته می‌شود. خصوصیات موجود در BPMN علاوه بر اینکه منجر به توصیف اشکال و رابطه‌های مختلف در نمودار می‌شود، جزئیات تکمیلی را توصیف می‌کند که این جزئیات در ویژگی‌هایی دیده می‌شوند که تنها از طریق ابزار مدل‌سازی یا در مستنداتِ با جزئیاتِ وافر تولید می‌شوند. به مدل‌های خود اعتبار ببخشید: به‌واقع یک مدل فرایند، چیزی بیش از یک طرح و یک ابزار مدل‌سازی، بیش از یک ابزار طراحی است. یک ابزار مدل‌سازی، دارای قانون‌ها و معانی BPMN است که درون آن تعبیه‌ شده‌اند و یک کلید «معتبرسازی» در اختیار شما قرار می‌دهد که فهرستی از خطاها را به نمایش می‌گذارد. مدل‌های خود را طبقه‌بندی کنید: موضوعی که BPMN را از دیگر شیوه‌های مدیریتی متمایز می‌کند، تأکید آن بر نگرش به کسب‌وکار از منظر عملکرد بین‌وظیفه‌ای است. ثبت فرایندها در مدل‌های مسطح که ۳۰ فوت از فضای دیوار را اشغال می‌کنند، اجازه درک تمامی بخش‌های آن را به صورت یک‌جا نمی‌دهد.روی فرایند خود عنوانِ «فعل-اسم» بگذارید: فعالیت‌ها، وضعیت یا کارکردهای کسب‌وکاری یا تعاملات موردهای کاربری نیستند. به منظور تقویت این ایده، ما از فراگیران درخواست می‌کنیم فعالیت‌های خود را به‌طور مداوم با استفاده از ساختار «فعل-اسم» نام‌گذاری کنند، برای نمونه: از «اعتبار را بررسی کنید» یا «سفارش را اعتبار ببخشید» به جای «بررسی اعتبار» (یک تابع) یا «سفارش معتبر» (یک وضعیت) استفاده کنید. نوع وظیفه‌ها را مشخص کنید: یکی از ویژگی‌های BPMN بدون هیچ‌گونه نمود استانداردشده‌ای در نمودار، نوع وظیفه است. در واقع چندین نوع وظیفه وجود دارد، ولی در حقیقت دو مورد از آنها را باید متمایز کرد: کاربر (وظیفه انسانی) و سرویس (وظیفه سیستمی). وضعیت‌های نهایی موفقیت و شکست را در یک زیرفرایند با استفاده از رویدادهای نهایی مجزا مشخص کنید: هر مسیر که در یک زیرفرایند فعال می‌شود، باید الزاما پیش از اینکه آن زیرفرایند تکمیل شود، به انتها برسد. شما می‌توانید یک رویداد نهایی مجزا برای زیرفرایند طراحی کنید و همه‌ مسیرها را به آن جهت ببرید یا رویدادهای نهایی متعددی طراحی کنید و مسیرهای خاص را به هر کدام از آنها جهت‌دهی کنید. از آنجایی که «پیوستگی» ضمنی در تمامی رویدادهای نهایی وجود دارد، این موضوع به لحاظ فنی اهمیتی ندارد. از زیرفرایندها برای ارزیابی رویدادهای وابسته بهره‌گیری کنید: رویدادهای بینابینی وابسته به فعالیت یک فرایند، به این معنی است که اگر رویداد در زمان اجراشدن یک فعالیت اتفاق بیفتد، از اجرای فعالیت صرف‌نظر کرده و به سمت پایین جریان ترتیبی به بیرون آن رویداد حرکت کرده است. الگوهای خاص نموداری را استانداردسازی کنید: BPMN، علامت‌گذاری سازگار با کسب‌وکار را برای توصیف‌کردن رفتار کنترل استثناها فراهم می‌کند. با وجود اینکه خصوصیات BPMN برای مدل‌سازی، آزادی زیادی فراهم می‌کند، بهترین عمل یادگیری الگوهای متمایز نموداری به‌منظور تمیزدادن میان انواع استثناها و استفاده مداوم از آنهاست. با استفاده دائمی از جریان‌های پیامی، محتوای تجاری را به نمایش بگذارید: علاوه بر جریان فعالیت فرایند خودتان، BPMN امکان نمایش‌دادن تعاملات میان فرایند شما و فرایندهای بیرونی را فراهم می‌کند که جریان‌های پیامی نامیده می‌شوند. جریان‌های پیامی به‌طور معمول درخواست‌ها، پاسخ‌ها و رویدادهای درخواست‌شده را -که با فرایند بیرونی مبادله می‌شوند- ارائه می‌دهند. منبع: پایگاه دانش BPM

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.