|

کشتن زودهنگام ایده‌ها

وحید شامخی. مشاور حوزه مدیریت استراتژیک تکنولوژی

چرا کداک (Kodak) آن‌قدر دیر به بازار دوربین‌های دیجیتال وارد شد؛ درحالی‌که خود اولین سازنده دوربین دیجیتال در یکی از مراکز تحقیقاتی‌اش بود. اولین کامپیوتر شخصی با فضای گرافیکی به‌وسیله شرکت زیراکس در سال 1973 توسعه داده شد؛ اما چرا شرکت اپل در سال 1976 گوی سبقت را ربود؟ حتما این جمله را زیاد شنیده‌ایم که ما نیاز به ایده‌های بیشتر و جدیدتر داریم؛ اما شاید جالب باشد که بیشتر اوقات، کمبود ایده جدید وجود ندارد بلکه کمبود توجه و جدی‌گرفتن ایده‌های خوب موجود، وجود دارد. سختی نوآوری، در خلق ایده جدید نیست، بلکه در شناسایی ایده‌های موجود است. باید فکری برای فرهنگ کشتن زودهنگام ایده‌های جدید کرد! شرکت نرم‌افزاری Rite-Solutions بیش از 10 سال است که راهکاری برای حل این مشکل یافته است؛ بازاری به نام «بازار ایده» (Idea Market) در شرکت خود ایجاد کرده است و هریک از پرسنل می‌توانند ایده‌های خود را آزادانه در آنجا در قالب یک سهام، ثبت کنند و تعبیری به‌عنوان صندوق سرمایه‌گذاری مشترک دارند. هر یک از پرسنل، 10 هزار دلار اعتبار مجازی دارند که می‌توانند آزادانه روی هر ایده‌ای که به نظرشان مناسب است، سرمایه‌گذاری کنند. علاوه بر سرمایه‌گذاری، هر یک از پرسنل می‌توانند درخواست همکاری را در توسعه یک ایده بدهند و بخشی از زمان کاری خود را در آن پروژه (ایده) کار کنند. اگر رشد یک ایده از حد مشخصی بیشتر باشد، همه افرادی که از آن حمایت کرده‌اند، سهمی از سود آن خواهند داشت. در طول چند سال، این برنامه منجر به محصولات کوچک و بزرگ مانند ارائه محصولات جدید در صنایع جدید این شرکت شده است. فقط در سال اول، این برنامه نقشی 50‌درصدی در رشد این شرکت داشته است. شاید یکی از مهم‌ترین کارکردهای این برنامه، ایجاد فرهنگ شناسایی دموکراتیک ایده‌ها در مقابل شناسایی سلسله‌مراتبی ایده‌ها بوده است؛ اما کارکرد این بحث از سه منظر در‌خور‌توجه است؛ منظر اول، منظر کلان سیاست‌گذاری است که باید حمایت و تسهیلات بیشتری برای رشد مراکز پرورش ایده، شتاب‌دهنده‌های ایده و سرمایه‌گذاران روی ایده‌ها ایجاد شود. منظر دوم، منظر سازمان و شرکت است که می‌بایست راهکارهایی مانند راهکار شرکت رایت برای ایجاد بستر موفقیت‌آمیز نوآوری، مرکز تأمل و شاید استفاده، قرار گیرد و منظر سوم، منظر فردی است. همه ما ایده‌های جالب، جدید و بکری داریم که گهگاهی از ذهنمان می‌گذرد؛ بعضی اوقات بیشتر به آنها فکر می‌کنیم، بعضی اوقات با آنها پرواز می‌کنیم؛ اما در اغلب مواقع، در اتاق تاریک خاطراتمان محبوس می‌شوند. مواقعی هم پیش می‌آید که در جایی یا جمعی یاد آنها می‌افتیم و می‌گوییم که یادش بخیر فلان زمان فلان ایده را داشتم، ولی به جایی نرسید یا برایش کاری نکردم. شاید آگاهی از همین موضوع (کشتن زودهنگام ایده‌ها)‌به ما کمک‌ کند از ایده‌هایمان با سرعت کمتری عبور کنیم و زمان بیشتری را صرف آنها کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.