گفتوگو با مجید برزگر، فیلمساز
ناصر تقوایی هنوز هم میتواند فیلم بسازد
رضا آشفته: مجید برزگر، فیلمساز، کارگردانی مراسم تجلیل از ناصر تقوایی را در موزه سینمای ایران برعهده داشت. این مراسم به انگیزه اکران سه فیلم کوتاه «تمرین آخر»، «تعزیه» و «کشتی یونانی» در گروه سینمای هنر و تجربه برگزار شد. با این کارگردان درباره توان فیلمسازی ناصر تقوایی در آینده گفتوگو کردهایم:
با توجه به پابهسنگذاشتن جناب ناصر تقوایی و اینکه در مراسم تجلیل ایشان، گروهی از هنرمندان آرزو و درخواست کرده بودند همچنان به فیلمسازی بپردازد، میخواهیم از منظر شما بدانیم این توان فلیمسازی چگونه ممکن خواهد شد؟ فکر میکنم ناصر تقوایی همچنان میتوانند فیلم بسازند. فکر میکنم که اگر یک سینمای منظم و با تشکیلاتی مشخص، داشته باشیم که این مهم بهعنوان سینمای مستقل چه پیش و چه پس از انقلاب شکل گرفته است، با در اختیار قرارگرفتن مدیر تولید، مدیر تدارکات و همچنین در اختیاربودن طراحان و بازیگران، مسیر بهتری برای کارکردن هر کارگردان حرفهای باز خواهد شد. این مهم برای تقوایی فراهم است و حتی خودم و تعدادی از دوستان فیلمساز، در مراسم تجلیل از ایشان، اعلام آمادگی کردیم اگر بخواهد فیلم بسازد، دستیار کارگردانش خواهیم شد. اگر نخواهد یا نشود، چه مسیری خواهد بود که همچنان از حضور این هنرمند فرهیخته بهنفع سینمای ایران بهرهمند شویم؟ فکر میکنم در این سالها، قصهها و داستانهایی نوشته که میتواند در اختیار کارگردانهای دیگر قرار بگیرد و همچنین در زمینه فیلمنامهنویسی نیز تدریس کردهاند؛ این خود به حضور تقوایی در سینمای ما معنا میبخشد. همچنین او در بسیاری از موارد، صاحب نظر و اندیشه است؛ اما آنچه اصل و اساس این هنرمند است و باعث حسرت ما میشود، کارگردانی در زمینه سینماست که باید مسیر را برای این فعالیت او باز نگه داریم. ناصر تقوایی درباره کارنکردنش در سینما، اظهار کرده: تا این سینما ویران نشود و از خاکسترش سینمای تازهای نروید، دیگر کار نخواهد کرد. نظرتان درباره این دیدگاه چیست؟ این اظهارنظر تقوایی برای دو سال پیش است و در آن زمان مشتاقانه بهدنبال کارکردن فیلمنامههایش بود و به نظر، یک گفته تمثیلی است که در آن دلش میخواهد این سینما ویران شود و از خاکسترش نوزایی پیش بیاید. این مربوط به دورهای است و در آن میتوان به این تعبیر رسید که او به عالم دیگر و نوزایی در سینمای ایران تأکید میکند. خواهناخواه او دلش نمیخواهد سینمای ایران ویران شود؛ بلکه اظهار امیدواری میکند نسل جدید و فیلمهای جدید ایجاد شود و این تعبیر قشنگی است تا اینکه بخواهد تهدیدی برای سینمای ایران باشد. بههرحال، مهمترین فیلمهای ایران را در 50سال فیلمسازیاش ساخته است که همگی نیز در شرایط سخت بوده است. از اولین فیلم بلندش، «آرامش در حضور دیگران» گرفته تا «ناخدا خورشید» و «ای ایران» که بسیار تکهپاره شده است. با همه این سختیها، همواره در سینما فعال بوده است. به استناد این 50سال حضور، میتوان همچنان تأکید کرد که او میتواند همچنان فیلم بسازد. درباره سه فیلم کوتاه تمرین آخر، تعزیه و کشتی یونانی چه نظری دارید؟ دکتر خسرو نشان، مدیر وقت مرکز هنرهای نمایشی که تهیهکننده فیلم تعزیه برای ثبت این هنر ایرانی در یونسکو بوده است، در مراسم نکته حائز اهمیتی را بیان کرد که درخورتأمل است. او گفت: تقوایی فیلم تعزیه را در سه روز ساخت. نوشتن فیلمنامه، طراحی و آمادهسازی دیگر عناصر، کار سادهای نیست. آنچه اصغر فرهادی در پیام خود آورده بود، میزان دقت در تمام اجزاست که شکلدهنده آن چیزی است که برای رسیدن به هر اثر مطلوبی در همه دنیا، بر آن تأکید میشود. بله، در دنیا تأکید میشود با دقت و وسواس کار کنید که برای تقوایی منجر به ایراد و اشکال شده که او دیگر نتواند کار کند؛ اما این دقت در «تمرین آخر» و «تعزیه» بسیار است و همچنین فیلم بسیار جذاب کشتی یونانی که به یاد گوهر مراد از مجموعه قصههای کیش است که 18سال از زمان ساختهشدنش میگذرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.