|

قراردادهای ترکمانچای با شدت بیشتری با خریداران خودرو منعقد می‌شود

پيش‌فروش «سايه تويوتا» در ايران

حسین کرمانپور : مدت‌ها قبل براي کاري، وارد محيط بيمارستاني شده، يک‌راست، سواري را در سايه دلنشيني پارک کردم. هنگام خروج، تقه‌هاي انگشت نگهبان، من را بر آن داشت شيشه‌ها را پايين بياورم و متوجه شوم که نبايد آنجا پارک کنم. لاجرم اتومبيل را زير آفتاب پارک کرده، سراغ کارم رفتم. در بازگشت متوجه شدم، نگهبان عزيز، سايه‌هاي بيمارستان را از روز يا روزهاي قبل پيش‌فروش مي‌کند؛ يعني برخي افراد براي داشتن سايه روي سواري خود در مدتي که آنجا هستند، از مدتي قبل به نگهبان عزيز، هزينه پرداخت مي‌کنند. باقي مساحت بيمارستان البته مجاني بود که جاي شکر داشت. اسفند94، بالاخره به اين نتيجه رسيدم که بين شرکت‌هاي داخلي و خارجي، تويوتا را برگزينم. قرارداد مشارکت يک دستگاه کرولا بسته شد، اما دلسوزي فروشنده باعث شد مدتي بعد، با تماس وي، و البته علاقه‌مندي خودم به محيط زيست، قرارداد را فسخ و قرارداد جديد يک دستگاه پريوس مدل 2016 هيبريد را منعقد کنم. براساس مستند شماره يک، عنوان قرارداد مشارکت خريد خودرو با عنوان بخش‌نامه 7-9-5- مشارکتي (120روزه) بود. در ماده 3 اين قرارداد، عبارت «120 روزکاري» آمده است که در هيچ قانوني مشخص نيست اين عبارت داراي چه مفهوم علمي، اقتصادي يا قانوني است که اگر پيرامون اين نوشته، ناظران قانونمند، يک‌بار براي هميشه اين تعبير را هم معين کنند، زهي سعادت. نامشخص‌بودن تعبير و تفسير از عبارت «روز کاري» در قراردادهاي موجود در صورت مداخله‌نکردن مراکز نظارتي، موجي از سودجويي را به همراه خواهد داشت که در ادامه به آن اشاره مي‌کنم. از آنجا که «120 روز کاري»، معين نيست؛ پس مشتري مجبور است منتظر قواعد شرکت طرف قرارداد شود. بالاخره در تاريخ 9 شهريور 95 اداره پست در تماسي، به من اطلاع داد دعوت‌نامه تويوتا رسيده و پس از آن این دعوت‌نامه به دستم رسید. همان روز، پيامکي هم از سوي شرکت آريتا (نمايندگي مرکزي ايرتويا) با همين مفهوم رسيد: (عکس شماره1) اين هم پشت پاکت پست: (عکس شماره 2) در محتواي يک‌طرفه دعوت‌نامه دو چيز نامتقارن به چشم مي‌خورد: (عکس شماره 3) 1- تاريخ 8/5/95 يعني 32 روز قبل 2- درخواست تعيين تکليف 20‌روزه کاري که باز معلوم نبود چه روزي است. هر روزي باشد، مدتِ قابل ‌توجهِ 31 روز رسمي از آن گذشته بود. علي‌اي‌حال مراجعه به نمايندگي اين شرکت مي‌توانست تصورات سؤال‌برانگيز را باطل كند، اما آنچه اتفاق افتاد، نه‌تنها بر سؤالات افزود، بلکه تصور رانت بزرگ، کلاهبرداري احتمالي و پديده‌هاي سودجويي زمانه ما را در مقیاس بزرگ‌تری تقويت كرد. اميدوار بودم برند محبوب تويوتا ديگر بلاهايي که ديگر شرکت‌ها در اين سال‌ها بر سر مشتريان ايراني مظلوم و البته ظلم‌پذير آورده‌اند، نياورد. در نمايندگي معروف ايرتويا موارد زير مشخص شد: 1- تاريخ بالاي دعوت‌نامه اشتباه است و 8/6/95 صحيح است. 2- 20 روز کاري اشتباه تايپ شده و 30 روز کاري صحيح است. 3- با وجود پيش‌بيني قيمت اوليه 140 تا 142 ميليون تومان، قيمت پريوس 2016، 149 تا 155 ميليون براساس آپشن‌هاي درخواستي است. 4- قيمت‌هاي فوق بدون اضافه‌کردن هزينه‌هاي بيمه و... است. 5- برخلاف قول اوليه که متأسفانه مکتوب نبود، تقسيطي در کار نيست و تکميل وجه را بايد نقدي پرداخت. 6- هرچه سؤال کردم، مأمور فروش نمي‌دانست قرارداد 120 روز کاري چه وقت تمام شده است که با پرسش از مسئول مرکزي، معلوم شد 120 روز کاري گويا همان تاریخ 8/5/95 بالاي نامه است. 7- در قرارداد فقط يک بند ناچيز به نفع مشتري وجود دارد که شرکت تقبل کرده است در صورت تأخير در 120 روز کاري، دو درصد به ميزان سود 18‌درصدي مشارکت بيفزايد. 8- سؤال کردم اگر 120روز کاري هماني باشد که شما مي‌گوييد، دو درصد تأخير در جدول محاسبه شده است؟ پاسخ منفي بود و جدول محاسباتي اين قرارداد در مستند زير بيانگر است: (عکس شماره4) 9- نکته بي‌نهايت نازيبا از طرف شرکت اين بود که وقتي سؤال کردم 30 روز کاري ديگر که ماشين را تحويل مي‌دهيد، چه وقت است؟ جوابي نداشتند و پس از 20 تا 30 دقيقه تأخير، مسئولان فروش شرکت گفتند، اواخر مهر يا نيمه اول آبان95! شگفتا از اين 120 روز کاري که اکنون با 30 روز تأخير در ارسال دعوت‌نامه و دو ماه هم در تحويل، به حدود هشت ‌ماه رسمي افزايش يافته است. ادامه در صفحه 5

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.