نوار کاست از میدان توپخانه هم رفت
علی ایوبی
دکه کوچک و قدیمی نوارفروشی میدان توپخانه هم به خاطرهها پیوست؛ دکهای کنار ساختمان قدیمی بانک تجارت در گوشه شرقی میدان که تا یک ماه پیش هم نوای خوش خوانندگان قدیم ایرانی را همچنان روی نوار کاست به مردم عرضه میکرد؛ از قمرالملوک وزیری گرفته تا خوانندگان محبوب دهه 40 و 50 و خوانندگان سنتی بعد از انقلاب. پیرمرد صاحب دکه، تا همین یک ماه پیش هم جلو تکنولوژی قرن بیستویکمی مقاومت کرده بود، دیویدی و سیدی و امپیتری و فلش را به رسمیت نمیشناخت و همچنان نوارهای کاست غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، علیرضا افتخاری و... را با همان کیفیت نازلی که در خاطرمان مانده، میفروخت؛ کاستهایی نوستالژیک با همان تصویرهای قدیمی و جوان خوانندگان دهه 60 و 70 که حالا یا رنگ پیری بر صورت دارند یا غم فراموشی.
این روزها اما، پیرمرد نوارها را جمع کرده، دکهاش را رنگ کرده و در آن عینک میفروشد. میگوید دوران نوار دیگر گذشته است، اما سفره درددلش را که باز میکند، از جبر زمانه میگوید و اینکه مجبورش کردهاند نوارها را جمع کند. او هم راه را در تغییرکاربری دیده است، همه نوارها را جمع و در خانه انبار کرده. میگوید تکتک آنها اصیل و قدیمی و عکسدار بودند و به قیمت یک سیدی میفروختشان مثل آنها را شاید فقط در میدان مولوی و آن هم با قیمت بالا بتوان گیر آورد. پیرمرد دیگر حوصله ندارد، کنار دکه نشسته است، چای میخورد و از باند کوچکی که به دستگاه پخش ماشین وصل شده به صدای گنگ، اما دلانگیز خوانندهای قدیمی گوش میدهد. دکه نوارفروشی میدان توپخانه هم مانند خیابان لالهزار و تئاترهایش، به خاطرهها پیوست، اما باید تشکری ویژه کنیم از پیرمرد نوارفروش که تا میانه دهه 90، نوار کاست را در جلوی چشمانمان نگه داشت و در اوج پیشرفت ابزارهای صوتی، قدیمی و اصیل ماند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.