انسان جایزهاش خطاست
پوریا عالمی
بههرحال ما که از اول اینقدر دانشمند و خوشتیپ و همهچیزفهم و فیلسوف و بسیار کارکشته به دنیا نیامدیم، ما هم برای اینکه قبول شویم، سه راه بیشتر نداشتیم؛ یا باید درس خوب میخواندیم یا بابامان میآمد و به مدرسه کمک نقدی میکرد یا خودمان یکجوری قضیه را رفعورجوع میکردیم و قبول میشدیم.
این توضیح را به بابای سوفیا میدهم که امروز کلید کرده و میگوید من رفتم تحقیقات محلی کردهام، تو توی مدرسه سوسک میانداختی تو کیف معلمهات. بههمیندلیل کارنامه اعمالت ننگین و سوسکی است بههمیندلیل من سوفیا را به تو نمیدهم. من هم توضیح بالا را دادم تا بابای سوفیا متقاعد شود که بههرحال همه بله. بابای سوفیا اما متقاعد نمیشود. بنده عرض میکنم: ببینید بابای سوفیا... بههرحال انسان جایزهاش خطاست. بابای سوفیا میگوید کاش تو امروزی فکر میکردی و اینقدر دگم نبودی. من عرض میکنم: آدم اول باید دگم باشد تا در طول زمان یاد بگیرد دگمهاش را باز کند. بابای سوفیا اما ولکن نیست و میگوید من بهدلیل گذشتهام، آیندهای ندارم، سوفیا را هم خوابش را باید ببینم. من میگویم: ایبابا. بیشتر این آدمحسابیهای امروز از این مراحل گذر کردهاند. بابای سوفیا میگوید: سفسطه نکن. من میگویم: آخه فلانی گفته. بابای سوفیا دوباره میگوید: سفسطه نکن، آن شرایطش ایجاب میکرد. من میگویم: خب شرایط من هم ایجاب میکرده، درضمن وقت هم تنگ بوده. اصلا علاوه بر اینکه وقت تنگ بوده، آب هم قطع بوده. باباجان، یک جامعه، یک تاریخ را فراموش کرده، حالا شما هم سوسکانداختن دوره مدرسه ما را فراموش کن و سوفیا را بده من ببرم دیگر. اه.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.