|

آمارها از کاهش سن زنان ویژه خبر می‌دهد

شرق: «میانگین سنی زنان ویژه حاضر در مراکز بهزیستی، کمتر از 30 سال است». این جمله، بخشی از سخنان معاون امور اجتماعی بهزیستی است. دکتر حبیب‌الله مسعودی‌فرید، در گفت‌وگویی با ایسنا، اظهار کرد: «بسیاری از زنان ویژه پس از ترخیص، جا و مکانی ندارند و در بسیاری از مواقع، به همین دلیل در مراکز بهزیستی باقی می‌مانند. به‌این‌ترتیب با اختصاص ودیعه مسکن به آنها، با نظارت بهزیستی دارای مسکن شده و فرایند پیگیری پس از ترخیص برای آنها ادامه می‌یابد. درحال‌حاضر نیز در نظر داریم با واگذاری پیگیری‌های پس از ترخیص زنان ویژه به کلینیک‌های مددکاری، این فرایند را در کشور بهبود ببخشیم». به گفته مسعودی‌فرید، بهزیستی درصدد است تا پیگیری وضعیت زنان آسیب‌دیده را پس از ترخیص، به کلینیک‌های مددکاری واگذار کند تا با حمایت کلینیک‌ها، مانع ورود مجدد زنان به دامن آسیب شود. معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور همچنین درخصوص خدمات بهزیستی به زنان آسیب‌دیده نیز اظهار کرد: درحال‌حاضر، 24 مرکز در کشور به زنان آسیب‌دیده خدمت ارائه می‌کنند و به دنبال آن هستیم تا خدمات کامل جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی را به آنان ارائه دهیم. فرید ادامه داد: بهزیستی درباره زنان ویژه و آسیب‌دیده، اولویت خدمات خود را بر ابعاد جسمی، روانی و توانمندی درونی آنها متمرکز کرده و پس از آن، به توانمندی اقتصادی این گروه از زنان می‌پردازد؛ این در حالی است که درخصوص زنان سرپرست خانوار، اولویت بهزیستی بر توانمندی اقتصادی آنان است. وی تصریح کرد: زنان آسیب‌دیده معمولا شش ماه تا یک‌سال می‌توانند در مراکز بهزیستی حضور داشته باشند و همچنین در برخی از مراکز، برای حرفه‌آموزی آنها نیز تلاش می‌شود. معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در ادامه ضمن تأکید بر آنکه تمامی این افراد با حکم قضائی اجازه حضور را در مراکز بهزیستی دارند، گفت: زنان حاضر در مراکز بهزیستی، عمدتا در گروه قربانیان و معمولا از خانواده‌های فقیر و ضعیف هستند؛ زیرا سردسته‌های آنها مجرم شناخته شده و با آنها برخورد قضائی می‌شود. تمامی این زنان پیش از حضور در مراکز بهزیستی، غربالگری شده، وضعیت سلامت جسمی و روانی آنها از لحاظ ابتلا به HIV مثبت، اعتیاد، بیماری روانی و... بررسی مي‌شود و در صورت نیاز به مداخله پزشکی، پس از طی مراحل درمان به مراکز وارد خواهند شد. البته این همه ماجرا نیست. به گفته کارشناسان و فعالان زنان، سن زنان ویژه گاه به زیر 20 سال نیز می‌رسد. مرضیه بهارمستیان، فعال اجتماعی و عضو هیأت علمی دانشکده روان‌شناسی دانشگاه تهران، دراین‌باره به «شرق» می‌گوید: «صحبت‌کردن واضح درباره وضعیت معیشتی زنان ویژه بعد از سال‌ها پنهان‌کاری، می‌تواند گامی موفقیت‌آمیز از طرف سازمان‌هایی تلقی شود که در تمام این سال‌ها مجبور بوده‌‌اند برای زنانی کار کنند که حتی وجودشان انکار می‌شد». وی افزود: «به باور اكثر كارشناسان اجتماعي، مسئله كسب درآمد، نيازهاي جنسي، فقر، تنوع‌طلبي و ازدواج‌هاي اجباري از مهم‌ترين دلايل اين ناهنجاري اجتماعي به شمار مي‌آيد؛ معضلي كه متأسفانه زنان متأهل را هم با خود همراه كرده است. متأسفانه باید گفت كاهش سن روسپيگري در دهه اخير، باعث شده حداقل سن روسپيان به ۱۷ سال برسد؛ البته بعضي از كارشناسان 15 سال را نيز سن آغاز این روش زندگی اعلام كرده‌اند كه مبناي علمي- پژوهشي ندارد. ازآنجاكه روسپيگري در ايران داراي مجازات قانوني است، اعلام حتي يك آمار تقريبي درباره آن منطقي به نظر نمي‌رسد؛ البته نهادهاي مرتبط، تعداد خودفروشان در تهران را حدود هزارو 200 نفر اعلام كرده‌اند؛ اما با توجه به خودفروشان مخفي؛ يعني كارگران جنسي تلفني و آنها كه در خانه‌ها و عشرت‌كده‌هاي خصوصي به تن‌فروشي مشغول هستند بايد مورد ارزيابي مجددی انجام شود كه تصور مي‌كنم حدود دوهزار نفر براي تهران بزرگ، عدد درستي باشد؛ چراكه اغراق درباره اين‌گونه آمارها، نه تنها راه‌گشا و حلال مشكلات نيست، بلكه باعث ايجاد اضطراب اجتماعي و التهاب فكري در جامعه مي‌شود».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.