|

«حماسه‌خوان» لب به اعتراض گشود

کویتی‌پور: هنرمندان خود را دربه‌در می‌کنیم

شرق: غلامرضا کویتی‌پور بار دیگر خبرساز شد. این‌بار نه به‌خاطر دو بار لغو کنسرتش در تهران که بابت گفته‌هایش درباره شجریان، حبیب و صداوسیما. مداح و خواننده شناخته‌شده دهه 60 که با نوحه معروف «جهان‌آرا» در حماسه آزادسازی خرمشهر در خاطر ایرانی‌ها جاودانه شد، با حضور در قسمت چهل‌و‌پنجم برنامه اینترنتی «35 آنلاین» با اجرای فریدون جیرانی، انتقادهایی را درباره فضای فرهنگی کشور مطرح کرد. این چهره‌ موسیقی حماسی و آیینی در این برنامه گفت: «ما در این سال‌ها دافعه‌مان از جاذبه‌مان بیشتر بوده‌است ... . ما هنرمندان خود را دربه‌در می‌کنیم ...». کویتی‌پور در این برنامه با اشاره به سابقه آشنایی خود با موسیقی افزود: «من از کودکی در یک خانواده در کنار ۱۴ فرزند بزرگ شدم. مادرم رادیو داشت و موسیقی در خون ما بود. من به موسیقی بین‌الملل گوش می‌دادم؛ موسیقی هند را نیز دوست داشتم و به سینما نیز علاقه داشتم». او که به‌تازگی موزیک ویدئوی «حریم» را برای مدافعان حرم خوانده، با اشاره به اثرگذاری موسیقی‌های اوایل انقلاب در تهییج فضای آن روزها و پیروزی انقلاب اسلامی، گفت: مدیران فرهنگی کشور ما قدر هنرمندان بزرگی مانند فرهاد مهراد و فریدون فروغی را ندانستند. خواننده قطعه غریبانه با انتقاد از وضعیت امروز موسیقی در کشور گفت: این چه نگاهی است که موسیقی را در کنار امثال من بد می‌دانند؟ مگر محمدرضا شجریان و محمد اصفهانی قاری قرآن نبودند؟ متأسفانه نگاه هنری مسئولان فرهنگی ما کور است؛ درحالی‌که هنرمندان ما در هر عرصه‌ای که هستند؛ در حد اعجاز هستند. او ادامه داد: امروز ۳۷ سال از انقلاب گذشته است و باید فضای هنر بیشتر باز شود، اما چرا جوان ما وقتی نفر شماره یک موسیقی در جهان می‌شود؛ دو روز بعد در کشور خود تحریم می‌شود؟ در این سال‌ها دافعه ما بیشتر از جاذبه بوده است. کویتی‌پور افزود: چرا وقتی یک شاعر شعری تأثیرگذار می‌گوید باید ممنوع‌الکار شود؟ چرا یک جوانی که می‌تواند ۲۴ ساز را بنوازد باید از کشور برود؟ چرا ما راحت از قدرت‌مان استفاده می‌کنیم و هنرمند را از کشور خارج می‌کنیم؟ او با اشاره به رفتاری که با حبیب محبیان در ایران شد؛ گفت: اگر نمی‌خواهید خواننده‌ای بخواند چرا به وی پیغام می‌دهید که بیاید و بعد که به کشور می‌‌آید فوت می‌کند؛ بعد فاجعه‌ای مانند حبیب رخ می‌دهد. آن‌هم برای شخصیتی که سمبل ادب بود. این خواننده در ادامه افزود: مگر من نمی‌توانستم ۳۷ سال پیش از کشور بروم؟ اگر ما ماندیم به عشق مردم و نگاه هم‌وطنان خودمان بود؛ زیرا همه هم‌وطن‌های ما، خانواده ما هستند. اما امروز ۳۷ سال است حقوق من را نداده‌اند؛ حتی پرونده من گم شده و بیمه نیز ندارم. پیش‌کسوت موسیقی حماسی با انتقاد از رفتار صداوسیما با موسیقی گفت: امروز تلویزیون صدای شجریان را که نقش استادی در موسیقی دارد پخش نمی‌کند، ولی صدای افرادی را پخش می‌کند که حتی حرف‌زدن هم بلد نیستند. وقتی اثری با خون و رگ مردم عجین شد، صداوسیما آن اثر را پخش کند یا نکند، دیگر تأثیری ندارد. او ادامه داد: صداوسیما در بخش دفاع مقدس هم بسیار بی‌سلیقه است، آن‌قدر صحنه‌های هشت سال دفاع مقدس را به صورت تکراری نشان می‌دهد که حتی من که در جنگ بودم دلزده می‌شوم؛ درحالی‌که هنوز صحنه‌های نابی از آن روزها باقی مانده است. کویتی‌پور سال 90 در یادداشتی که در مجله «نسل امروز» منتشر شد، نوشت: محمدرضا شجریان عاشق خداست و هرچه آدمی با ایمان‌تر باشد، عمق این عشق را در صدای او بیشتر حس می‌کند. به خاطر ندارم زمانی را که «ربنا» استاد شجریان را شنیده باشم و از خود بیخود نشوم. ارزش صدای استاد به اندازه تلاشی است که بسیاری از مردان خدا در راه مبارزه برای حق داشتند». آذر سال 93 هم قرار بود اولین کنسرت کویتی‌پور در تالار وزارت کشور برگزار شود که اجرایش برای دومین‌بار لغو شد. کویتی‌پور مرداد امسال قرار بود در بخش انتهایی پنجمین جشنواره موسیقی مقاومت چند قطعه برای مخاطبان اجرا کند که فقط به اجرای غیر زنده آهنگ «من تنها» با آهنگ‌سازی مازیار فلاحی بسنده کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.