|

مؤسس غاصب اسرائیل

حسین رویوران- کارشناس

در حالی خبر مرگ شیمون پرز به‌عنوان یکی از خبرهای مهم در رسانه‌های جهان پخش شده و گفته می‌شود نام او برای همیشه در تاریخ ثبت مي‌شود و همچنین مردم جهان به‌عنوان چهره‌ای که در تأسیس اسرائیل و همچنین تمامیت‌خواهی‌های اسرائیل نقش و سهمی داشته از او نام مي‌برند و تحت هیچ شرایطی نمی‌توان این موضوع را انکار کرد اما درباره پرز باید گفت او یکی از مؤسسان اسرائیل بود و از قبل از سال 1948 در فلسطین به‌سر می‌برد تا مقدمات تأسیس رژيمی جعلی به نام اسرائیل را فراهم کند.

با توجه به اینکه حزب «کار» -حزب متبوع شیمون پرز- از اصلی‌ترین محرک‌های تأسیس این رژيم جعلی بود، پرز هم توانست به‌عنوان یکی از تصمیم‌گیران اصلی و شاخص در راه‌اندازی رژیم جعلی صهیونیستی خودنمایی کند. او همچنین در حیات سیاسی خود، سمت‌های زیادی را به‌عنوان وزیر خارجه، نخست‌وزیر و رئیس‌جمهوری برعهده داشت تا این فرصت را داشته باشد که سیاست‌های فردی‌اش را در تصمیم‌گیری‌های اساسی اعمال کند. نکته جالب و البته درخورتأمل آن است که شیمون پرز در سال 1994 با همه تمامیت‌خواهی در هر شرایطی و با وجود اصرار به کشتار و زیرپاگذاشتن ضعفا، موفق به دریافت جايزه صلح نوبل شد تا خودش راضی باشد و دنیا بهت‌زده و متعجب. این جایزه در حالی به‌دلیل «توافق اسلو» به رئیس‌جمهوری اسبق اسرائیل داده شد که توافق مذکور نه‌تنها هرگز اجرائی نشد، بلکه کمترین تلاشی هم برای متعهدماندن به تعهدات به‌دست‌آمده در اسلو مشاهده نشد. ازهمین‌رو اعطای جایزه صلح به پرز، یکی از مهم‌ترین اتفاق‌هایی است که مؤسسه نوبل هرگز نتوانست منتقدانش را درباره تصمیم خود برای اعطای این جایزه قانع کند؛ یکی از این دلایل آن است که توافق اسلو در 23 سال اخیر مغفول مانده و مشاهدات رأی به این مسئله می‌دهند که «اسرائیل» مهم‌ترین مانع اجرای آن بوده و هست. همچنین باید اشاره داشت که شیمون پرز تنها بازمانده نسل مؤثر هیأت مؤسس رژیم صهیونیستی بود که برای ایجاد این رژيم جعلی بیشترین تلاش را از خود نشان داد. او البته در برخی از جنگ‌هایی که در آنها نقش داشت، نشان داد در اسرائیل کبوتران و بازها معنا و مفهوم چندان جدی‌ای ندارند. او درحالی‌که از کبوترهای جریان چپ بود، در جنگ‌های مختلف که یکی از شاخص‌ترین آنها «خوشه‌های خشم» بود و در سال 1996 اتفاق افتاد، به هر جنایتی که می‌توان تصورش را کرد، دست زد و حتی به کودکانی که در پناهگاهی پناه گرفته بودند، رحم نکرد. در ادامه درباره اینکه می‌توان در رفتارهای پرز نشانه‌هایی از تلاش برای به‌پایان‌بردن سرکوب فلسطینی‌ها مشاهده کرد یا نه، باید تأکید كرد که اسرائیل، رژیمی مبتنی بر «استکبارِ اسکانی» است و هیچ‌کس، هیچ‌گاه نمی‌تواند تصمیمی خارج از این سیاست‌ها در این رژیم اتخاذ کند و با وجود سردادن شعار صلح، به‌ دلیل تأکید بر این سیاست، رویه‌ای غیر از غصب نمی‌توان از رهبران آن انتظار داشت. بنابراین با قاطعیت می‌توان گفت، برای ادامه شهرک‌سازی فرقی نمی‌کند که دولت اسرائیل در دست راست‌ها باشد یا اینکه چپ‌ها در مرکز تصمیم‌گیری قرار داشته باشند. همچنین اگر قرار بر قیاس پرز با «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر فعلی اسرائیل باشد، باید گفت با وجود اینکه او چپ بود و نتانیاهو به جریان راست تعلق دارد، هر دو به چیزی به غیر از ایجاد زمینه‌های استکبار اسکانی فکر نمی‌کنند و برایشان مهم آن است که در جهت دفاع از موجودیت اسرائیل هر کاری را که لازم است، انجام دهند. البته طبیعی است جریان‌هایی که از طیف مختلف هستند، در تاکتیک‌ها نگاهی شبیه به هم نداشته باشند. در پایان ذکر این نکته ضرورت دارد که پرز در شرایطی چشم‌هایش را برای همیشه بست که چشم‌های بینای جهانیان به خطاها و گناه‌هایش آشنا هستند و دقیقا به همین دلیل در تاریخ از او به‌عنوان چهره‌ای مستکبر که خویی خبیثانه داشت، یاد می‌شود و خواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.