|

در جمعه‌بازارها چه خبر است؟

در جمعه‌بازارها، هر چیزی که به ذهن خطور می‌کند عرضه می‌شود و به فروش می‌رسد. از وسایل دست‌دوم تا وسایل نو و جدید، از اشیایی که به قول خود فروشندگان، از عهد دقیانوس است تا کفش اسکی. در میان این وسایل، از ظروف عتیقه، وسایل ساخته‌شده از چوب‌های جنگلی، زیورآلات دست‌ساز قدیمی و جدید و البته صنایع دستی ساده و ارزان‌قیمت گرفته تا فرش و گلیم‌های بسیار ‌گران قیمت را می‌توان پیدا کرد. به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، اگرچه در گذشته یک یا دو روز از هفته به برگزاری این بازارچه‌ها آن هم در حاشیه مناطق مسکونی، اختصاص می‌یافت، اکنون فروشندگان این بازارچه‌ها، هر روز را در یک نقطه از شهر بزرگ تهران یا حاشیه‌های آن سپری می‌کنند و هر روز برای خود، این کسب‌وکار را ادامه می‌دهند. برخی نقاط شهر تهران هم در برگزاری این بازارچه‌های روزانه، به یک برند تبدیل شده است، برندی که همه مردم تهران از سراسر نقاط شهر برای خرید از آنها، روانه این نقطه خاص می‌شوند و تلاش دارند که خریدهای مطلوب خود را با قیمت مناسب، از این بازارچه‌های روزانه یا به اصطلاح جمعه‌بازار تأمین کنند. ناصرالدین‌شاه بعد از رفتن به فرنگ و دیدن جمعه ‌بازار پاریس، جمعه‌بازار را باب کرد. نخستین جمعه‌‌بازار در مسجدشاه سابق (مسجد امام‌ خمینی)، در بازار بزرگ تهران شکل گرفت که فروشندگان اجناس خود را از صبح زود تا اذان ظهر پهن می‌کردند. بعد از مسجدشاه، تکیه‌دولت محل جمعه‌بازار شد. اما جمعه‌بازار به شکل و شمایل امروزی در پارکینگ ناصرخسرو (سعدی جنوبی) شکل گرفت و از سال 1380 به بعد، پارکینگ پروانه روزهای جمعه تغییر کاربری دارد و جمعه‌بازار جدید آنجا برپا شد که متفاوت از جمعه‌بازار ناصرخسرو است. این جمعه بازار در یک پارکینگ پنج طبقه نسبتا تاریک برپا می‌شود و پیداکردن راهی که می‌خواهید از آن به طبقات بالاتر بروید با وجود خریداران زیاد کار دشواری است. از شیب تند ورودی که بالا بیایید، با ردیف‌هایی از اجناس و فروشندگان مواجه می‌شوید که مرتب در کنار هم قرار گرفته‌اند. هرچند گاهی ردشدن از میان این ردیف‌ها به دلیل جمعیت زیاد ناممکن می‌شود. نداشتن سیستم تهویه هوا باعث می‌شود فضای درونی جمعه‌بازار تابستان‌ها بسیار گرم و تحمل‌ناپذیر و زمستان‌ها بسیار سرد شود. به علاوه اینکه غیر از طبقه اول، دیواره‌های طبقات بالاتر هیچ حفاظی ندارند، فقط با نرده‌های فلزی از فضای بیرون جدا شده است. در میان این وسایل، از ظروف عتیقه، وسایل ساخته‌شده از چوب‌های جنگلی، زیورآلات دست‌ساز قدیمی و جدید و البته صنایع‌دستی ساده و ارزان گرفته تا فرش و گلیم‌های ‌گران قیمت را می‌توانید پیدا کنید. لباس‌های مختلف که یا بسیار کارشده و ‌گران‌قیمت یا بسیار ساده و حتی بدون الگو دوخته شده است. فروش عتیقه‌جات از قبیل گرامافون‌های‌ میلیونی، صفحات موسیقی قدیمی، ظروف معمولی و ظروف عتیقه مثل سماور و سینی، کلکسیون‌های‌ گران‌قیمت سکه، لاله و جاشمعی‌های قدیمی و صندلی‌های لهستانی بخشی دیگر از اجناس عرضه‌شده در این بازارهای یک‌روزه را به خود اختصاص می‌دهد و می‌توانید هر آنچه را در سال‌های پیش وجود داشته است با اندکی چرخ‌زدن در آنها پیدا کنید. در جمعه بازارها، بسیار دختران و پسران جوان هستند که صنایع‌دستی خودشان را می‌فروشند. این صنایع‌دستی معمولا در هر فصل تغییر می‌کند. خانم‌های میان‌سال و تعدادی فروشندگان شهرستانی که با لباس‌های محلی برای همان چند ساعت به تهران می‌آیند هم در این میان به چشم می‌خورند که لباس‌های دست‌دوز خودشان را عرضه می‌کنند. در این بازارها، بیشتر فروشندگان چند سالی است که غرفه دارند و شناخته‌شده حرفه خود هستند و تعداد زیادی از خریداران، دختران و پسران جوان که ظاهر هنری دارند، جزء مشتریان پروپاقرص اینجا هستند. البته تعداد کسانی که خانوادگی برای خرید به جمعه بازار می‌آیند هم کم نیست. در این بین شمار زیادی گردشگر نیز سری به جمعه بازار می‌زنند و اغلب سراغ خرید صنایع‌دستی، رومیزی‌های کارشده و عتیقه‌ها می‌روند. یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که شاید هنگام خرید البسه از جمعه بازارها با آن روبه‌رو شوید، نبود اتاق برای پوشیدن و اندازه‌گرفتن (اتاق پرو) است. از آنجا که امکان تعویض وجود ندارد، مجبورید لباس‌ها را از روی لباس‌های خودتان اندازه بگیرید. یکی از مزایای این جمعه بازارها برای شهروندان، جمع‌کردن چند بازار در کنار هم است که رنج مسیر خریداران را در ترافیک سرسام‌آور و هوای آلوده تهران کم می‌کند و مردم با حضور در این مکان‌ها به‌راحتی می‌توانند اجناس خود را انتخاب و خریداری کنند. این بازارها با مجوز شهرداری‌ها برپا می‌شود و برای فروشندگانی که نمی‌توانند برای ارائه اجناس خود مغازه‌ای اختیار کنند نیز خالی از لطف نیست و از قبل آن سودی به دست می‌آورند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.