|

چند نگاه به نخستين مناظره بين نامزدهاي اصلي آمريكا

هيلاري گوش‌به‌زنگ بود نویسنده: جان نیکولز دونالد ترامپ هر کاری که می‌توانست، انجام داد تا هیلاری کلینتون را از تک‌وتا بیندازد. نامزد جمهوری‌خواهان آمده بود تا با قطع مداوم و تهاجمی سخنان کلینتون، در برابر رقیب دموکرات خود گردن‌کلفتی کند. او نیشخند می‌زد، شانه بالا می‌انداخت، غرولُند می‌کرد و شکلک درمی‌آورد تا بلکه کمی بیشتر در سخنان کلینتون وقفه ایجاد کند؛ اما این نه سناتور و وزیر خارجه سابق ایالات متحده، بلکه میلیاردر نیویورکی بود که بازی را از دست داده بود. ترامپ در مدت مناظره هیچ‌گاه نتوانست به روزهای اوج خود بازگردد. آنجایی که باید برای دفاع در برابر حملات احتمالی، از جمله ‌پرداخت‌نکردن مالیات‌ها و بهره‌برداری منفعت‌طلبانه‌اش از رکود اقتصادی سال 2008 آماده مي‌شد، ترامپ تنها به بذله‌گویی‌هایی سطحی متوسل شده و مدام به خود می‌بالید که در فعالیت‌هایی که از نظر اکثر آمریکایی‌ها نادرست است، از هوش و شایستگی تجاری و اقتصادی‌اش استفاده کرده است. در مقابل، کلینتون همواره گوش‌به‌زنگ بود؛ به‌طوری‌که در مقطعی از مناظره نامزد دموکرات‌ها با کمال خوشحالی اظهار کرد: «من فکر می‌کنم دونالد در واقع از من انتقاد می‌کند که برای این مناظره از پیش آماده شده‌ام. بله، من با آمادگی وارد مناظره شده‌ام و می‌دانید برای چه چیز دیگری هم خود را آماده کرده‌ام؟ من آماده رئیس‌جمهوری شدنم و فکر می‌کنم این نکته مثبتی است». این یک جمله پیروزمندانه‌ در شبی است که برای هیلاری کلینتون چیزی جز برد در پی نداشت. راه طولاني دموكرات‌ها تا پيروزي نویسنده: کیت آرونوف اگر از دونالد ترامپ مترقی‌تر باشید، این به خودی خود شما را به یک قهرمان تحول‌خواه بدل نمی‌کند. هیلاری کلینتون نیز احتمالا هیچ‌گاه یک مبارز چپ نخواهد شد؛ اما در جریان مناظره دوشنبه‌شب نشان داد که چطور کارزار انتخاباتی‌اش به لطف برنی سندرز و البته در مراتبی بالاتر، جنبش‌های اجتماعی پنج سال اخیر تقویت شده است. برای نامزدی که همه دوران فعالیت حرفه‌ای سیاسی خود را به دفاع از جنگ با مواد مخدر، استخراج بی‌رویه گاز طبیعی، ماجراجویی‌های نظامی در خاورمیانه و هرچه گسترده‌ترکردن قراردادهای تجاری گذرانده، عملکرد کلینتون نشان از یک تحول چشمگیر دارد. او نه‌تنها در پاسخ به سؤال مجری مناظره درباره شکاف نژادی، اظهار کرد باید به تبعیض نژادی سیستماتیک موجود در نظام قضائی و کیفری کشور رسیدگی شود؛ بلکه در 15 دقیقه ابتدایی نیز مبحث انرژی پاک و انکار تغییرات اقلیمی از سوی ترامپ را پیش کشید. بااین‌حال، کلینتون هنوز بسیاری از انتظارات را برآورده نکرده و راه درازی در پیش دارد تا دل آنانی را که هنوز نسبت به کمپینش تردید دارند، به ‌دست بیاورد؛ اما او هرچند مختصر نشان داد که چپ می‌تواند چه انتظاراتی از دوران زعامت احتمالی او به‌عنوان سیاست‌مداری داشته باشد که می‌داند چگونه بر محور فشارهای مردمی چرخش و عذرخواهی کند. این وضعیت گذشته از بی‌کفایتی ترامپ، بیش از هر چیز مرهون جنبش‌های گوناگونی، ازجمله جنبش سیاهان و اشغال وال‌استریت و همچنین مبارزات دامنه‌دار مردمی در برابر تغییرات اقلیمی و قراردادهای فاجعه‌بار تجارت آزاد است که موفق شده گفتمان عمومی و البته اولویت‌های سیاسی کلینتون را از نو بر آن موضوعاتی متمرکز کند که از همه بیشتر برای شهروندان عادی ایالات متحده حائز اهمیت است. مناظره‌اي كه رقابت نبود نویسنده: برایان بوتلر دونالد ترامپ در اولین مناظره انتخابات نهایی ریاست‌جمهوری، رسما تأیید کرد که در سال‌های گذشته هیچ مالیات بر درآمدی پرداخت نکرده و از عذرخواهی درباره حملات نژادپرستانه خود نیز طفره رفت؛ درعین‌حال، مخالفان کلینتون نیز مدعی شده‌اند ترامپ با اتکا به قضیه سرور ایمیل‌های شخصی هیلاری در دوران صدارت چهارساله‌اش بر وزارت خارجه، انتقادات مؤثری متوجه او کرده است. اما برای من این مناظره به‌هیچ‌عنوان شبیه یک رقابت نبود. در حقیقت دشوار است اگر بخواهیم تصور کنیم عملکرد ترامپ در مناظره، حتی شاخص انتظاراتی را که خوشبینانه‌ترین مفسران و تحلیلگران برای او ترسیم کرده‌اند نیز جابه‌جا کرده باشد. این همچنین بسیار دور از انتظار است اگر فکر کنیم انبوهی از رأی‌دهندگان بر پایه چنین سنخ مناظراتی به پرسش‌هایشان درباره هویت ملی خود و نامزدهایشان پاسخ می‌دهند. مناظرات البته می‌توانند میدان مفیدی برای انتشار دیدگاه‌ها درباره هویت ملی باشند؛ اما دراین‌باره تفاوت بین نامزدها و دیدگاه‌هایشان چنان عمیق است که چنین مناظراتی بیش از آنکه کمکی به پیروزی یکی از جبهه‌ها بکند، در خدمت انتشار پیام‌ها و تشکیل یا تقویت برداشت‌های رایج است. درست به‌همین‌دلیل است که در سایه تلاش کلینتون برای تحریک ترامپ و آشکارسازی دیدگاه‌های نژادپرستانه و جنسیت‌زده او و اصرار ترامپ بر اثبات آنکه قضاوت و سرسختی‌اش او را به گزینه مناسب‌تری برای ریاست‌جمهوری بدل می‌کند، هیچ اشاره‌ای به مسائلی عمده مانند مهاجرت و نظام خدمات درمانی نمی‌شود. اگر پس از این مناظره، میلیون‌ها نفر از رأی‌دهندگان مردد به این نتیجه برسند که ترامپ شایسته ریاست‌جمهوری است، این به آن دلیل نیست که ما او را بد قضاوت کرده‌ایم؛ بلکه چنین برداشتی بیش از هر چیز نشان از یک شکست فاجعه‌آمیز رسانه‌ای در ترسیم چهره نامزد جمهوری‌خواهان است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.