|

درد مشترک

حبيب احمدزاده

35 سال از سالگرد شکست حصر آبادان در سال 60 گذشت. آن روزها آن‌قدر محاصره یک‌ساله شهر در نظرمان طولانی بود که فکر می‌کردیم قرن‌هاست که شهرمان در حصر است و هرگز موقعیتی غیر از این قبلا وجود نداشته، انتهای جاده‌های رو به بیرون شهر به‌گونه‌ای برایمان در افسانه‌ها می‌زیستند که انگار هرگز روزی نمی‌رسید که دوباره بتوانیم بر این جاده‌ها گام نهاده و به انتهای این خوشبختی برسیم و برای مرخصی و دیدن خانواده‌های جنگ‌زده‌مان به شهرهای دور و نزدیک برویم.

به‌راستی و از ته دل می‌گویم که ما مردمان غرب و جنوب این کشور، درد همه مردمان سوریه، عراق، لیبی، یمن و فلسطین را به‌خوبی درک می‌کنیم چون خود نیز روزی صلیب و لقب آواره جنگی را بر دوش زخمی خود و خانواده‌هایمان کشیده‌ایم. این‌گونه شاید همگان نیز بتوانند حس کنند که شکستن محاصره شهر پس از یک سال برای امثال من، چه خاطره روح‌افزایی است و نیز تشکر از یاری و آغوش کمک دیگر هموطنانم در اقصا نقاط این سرزمین که باعث شد هیچ ایرانی جنگ‌زده‌ای مانند مردمان امروز سوریه مجبور به ترک کشور نشود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.