آینه
شهروند کهریزک؛ عمد یا غیرعمد؟ واقعیت این است که دادستان کل، وظایف قانونی گوناگونی دارد که فقط چند مورد آنها بسیار حساس است و زمان و کار بیشتری را از دادستان کل به خود اختصاص میدهد. ازجمله نظارت و بازرسی از وضعیت دادسراهای سراسر کشور و نیز ارجاع تخلفات دادستانها به دادسرای انتظامی قضات و پیشنهاد جابهجایی دادستانها و دادیاران از وظایف بهنسبت مهم دادستان کل کشور است. با ملاحظه این وظایف و نیز نگاه منفی دادستان کل در سال ١٣٨٨ نسبت به انتقال جوانان بازداشتی به کهریزک، میتوان پیشبینی کرد که سعید مرتضوی نهتنها در فرستادن آن افراد به کهریزک از قانون تخلف کرده، بلکه این کار را عامدانه و با وجود مخالفت مقام ناظر بر خود، یعنی دادستان کل کشور انجام داده است و این به معنای رفتار عامدانه او در این اتفاق یا جنایت است، ضمن اینکه تخلف از نظر دادستان کل نیز میتواند به عنوان یک اتهام جدید مطرح شود؛ اتهامی که بهصورت روشن باید در دادسرای انتظامی قضات رسیدگی میشد. بهعلاوه دادستان کل مسئولیت پیشگیری از وقوع جرم را نیز بر عهده دارد.
کیهان دوقطبی اصلی- دوقطبی انحرافی محمد ایمانی: نشریه «ص» ارگان حزب اشرافی کارگزاران 20 شهریور امسال به مثابه نشتی بشکه ورشکستگان فتنه (باز هم به قلم عباس عبدی) نوشت: «مهمترین عاملی که در شرایط کنونی به عنوان پیشران برنامه ما عمل خواهد کرد، جلوگیری از وحدت میان اصولگرایان است. این هدف در پنج سال گذشته به نحو مطلوبی از سوی اصلاحطلبان پیش رفته است. نهاییکردن شکاف میان جناح حاکم، بسیار جدی و حتی به لحاظ تاریخی بسیار مهم است. اصلاحطلبان باید نقش «قوه»ای را بازی کنند که این شکاف را به مرز جدایی کامل برساند». از نگاه این جماعت، جریان حزباللهی معطوف به حاکمیت باید چنان درگیر و مشغول اصطکاکهای داخلی شود که نتواند ابعاد نفوذ و شبیخون و اخلالگری و تخریب جبهه دشمن در جنگ هوشمند را رصد کند یا مقابله نماید. و اما... اولویت جریان حزباللهی و انقلابی در این میان تمایز درست میان جنگی است که جریان دارد، با جنگی که دشمن میخواهد پدید آورد و نهایتا آنکه پرونده بدعملی و کمفروشی و سوءتدبیر و گمراهسازی یا احیانا خیانت طیفهای غربگرا را به محاق ببرد؛ بهبیاندیگر، دوقطبی «انقلاب اسلامی» و «جبهه استکبار» را به انحراف بکشاند.
وطن امروز لاریجانی را ترجیح میدهم محمدرضا باهنر: آقای لاریجانی را به آقای روحانی ترجیح میدهم. ما به عنوان فعال سیاسی از میان کسانی که در مظان ریاستجمهوری هستند برخی را ترجیح میدهیم ولی احساس میکنیم که قابل رأیآوری نیستند. آدمهای لایقی هستند ولی الان قابل بازسازی در اذهان مردم نیستند... من اسم نمیگویم اما میخواهم بگویم اصلاحطلبان کاندیداها را نگاه میکنند و در صحنه از بین افراد موجود بهترین را انتخاب میکنند حتی اگر اصولگرا باشد. چرا نباید ما اینگونه باشیم؟ فرض کنیم بین آقای خاتمی و روحانی انتخابات باشد و ما مجبور باشیم انتخاب کنیم! حتما واجب است که به روحانی رأی بدهیم. ما باید از بین کل کاندیداها که روحانی و احمدینژاد هم داخلش هستند، فردی را پیدا کنیم که هم به مواضع ما و انتخابشدن نزدیکتر باشد. رئیسجمهور باید قدرتمند، قابلقبول و رأیآور باشد. من ممکن است پنج نفر را اسم ببرم که برای این سمت خیلی خوباند ولی رأی ندارند، خب از اینها صرفنظر میکنم. قدیم یک شعاری داشتم و میگفتم من صالح مقبول را به اصلح نامقبول ترجیح میدهم.
اعتماد احمدینژاد دیگر معجون جذابی نیست حمیدرضا جلاییپور: به نظر من احمدینژاد با یکی از کاندیداها جلو میآید. باید دید که اصولگراها از چه کسی حمایت میکنند. ممکن است با یکی از نامزدهای اصولگرا جلو بیاید. چون مراکز نظرسنجی درستی نداریم هرکسی پیش خودش فکر میکند بهترین پایگاه مردمی را دارد. خیلیها در ایران دچار توهم میشوند. ممکن است فرد مورد نظر او ضرغامی باشد. ممکن است ضرغامی بگوید او را معاوناول یا وزیر میکنم. تندروها نمیدانند چه کار کنند و آنها الان فقط دارند کابوس روحانی را میبینند. میخواستند مردم را از روحانی ناامید کنند و اطرافیان او را بترسانند. این کار را در مرحله دوم آقای خاتمی قبلا انجام داده بودند؛ البته اصولگرایان بدشان نمیآید از امکانات احمدینژاد هم استفاده کنند. مشکل این است که احمدینژاد دیگر معجون مجذوبی نیست... اصولگرایان یکی از جریانهای جدی کشور هستند در سال ٧٦ هم هفت میلیون رأی داشتند اما با رفتار غلطشان آن را هم خراب کردند و ۹۲ آن هفت میلیون شد چهار میلیون رأی جلیلی. بهجای اینکه جریان آقای ناطقنوری را قوی، قدرتمندتر، سازمانیافتهتر، توسعهگراتر و برای اداره کشور کارآمدتر کنند، پشت ناطق را خالی کردند و بعد پشت مخربترین آدمها رفتند. کار را خراب کردند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.