جاودانیترین صدای ایران
رضا کیانیان: چندی پیش کتابی به همت یکی از بچههای مشهد- آقای برومند- چاپ شد درباره مطرب دورهگردی که مردم مشهد او را به نام «جیکیجیکی ننهخانم» میشناختند. او دوتار میزد و عروسک بزی را میچرخاند و شعری میخواند که ترجیعبندش جیکیجیکی ننهخانم بود. کسی از مردم او را تحویل نمیگرفتند جز بچهها! وقتی مرد، جنازه او با یک ارتشی بلندمرتبه عوض شد. او را بهجای ارتشی در صحن امام رضا(ع) دفن کردند و آن ارتشی را در قبرستان گمنامان به نام گلشور به خاک سپردند! خانواده آن والامقام وقتی برای آخرین دیدار کفن را از روی او پس زدند، جیکیجیکی ننهخانم را دیدند. جا خوردند و خواستار بیرونآوردن جنازه شدند اما... حکم بر این است: جنازهای که در قبری رفت نمیتوان جایش را تغییر داد! و شد میهمان همیشگی امام هشتم. من فقط چند تصویر بیشتر از او به یاد ندارم. اما برادرم که ۹ سال بزرگتر است، او را بهخوبی در ذهن دارد. در مراسم رونمایی کتاب هرکس خاطرهای از او تعریف میکرد و برادرم گفت: وقتی بچه بوده و تابستانها در مغازه پدرم، در اطراف حرم کار میکرده، با شنیدن صدای جیکیجیکی ننهخانم، کار را رها میکرده و به تماشای او میرفته! بچههای دیگر هم میآمدند. ازجمله پسر قاری قرآن خوشصدایی که از حجره فرشفروشی پدرش میآمد؛ به نام محمدرضا. برادرم به عروسک و حرکتهای او خیره میشده و محمدرضا محو تماشای مضرابزدن او و نوع خواندنش. او کسی نبود جز محمدرضا شجریان... بعدتر سیاوش... و سپس بازهم محمدرضا شجریان. جاودانیترین صدای ایران! زیباترین صدای ایران! ماندگارترین صدای ایران! خسرو آواز ایران! محمدرضا شجریان!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.